5.914
54

Hoogleraar kunst en economie (UVU/ HKU)

Giep Hagoort (1948) is hoogleraar kunst en economie aan de Universiteit Utrecht/HKU. Hij introduceerde in 1992 het begrip Cultureel ondernemerschap. Het is oprichter-dean van de private Amsterdam School of Amsterdam. Zijn nieuwste boek gaat over samenwerkingsverbanden in de culturele sector (Cooperate. The Creative Normal, Eburon 2016). Vanaf 2014 leidt hij ERTNAM, European Research and Training Network on Art Management dat in 2017 lezingen en workshops verzorgde in Cagliari (Italië), Exeter (UK) en Moskou.

Religieus-ongevaccineerden eten van twee walletjes

Hoe kan de buitenstaander begrip opbrengen indien bij een coronaziekte de almachtige voorzienigheid ingewisseld wordt voor een steun van een toch al belast ziekenhuis?

cc-foto: S. Hermann & F. Richter

Met een beroep op de almachtige voorzienigheid van de Heer laten groepen religieuze burgers zich niet vaccineren tegen het coronavirus. Het gaat landelijk om een kleine minderheid maar kan in sommige dorpen en streken een dominante groep zijn, al dan niet gesteund door de plaatselijke kerkgemeenschap.

In het publieke debat zijn de religieus-ongevaccineerden meedogenloosheid verweten omdat geen rekening gehouden wordt met het belang van kwetsbare groepen. Indien bijvoorbeeld deze niet-gevaccineerden vanwege corona zelf ziek worden en een beroep doen op de hulp van ziekenhuizen, bemoeilijken zij de toegang tot acute medische operaties. In ieder geval belasten zij het toch al onder druk staande medische systeem. Er gaan ook stemmen op om religieus-ongevaccineerden bij een triage geen voorrang te geven.

Ik denk niet dat het verwijt van het gebrek aan mededogen of het opzij plaatsen bij een triage de weg is die we moeten opgaan.

Zelf ben ik gereformeerd opgevoed. Toen mijn moeder vroeg weduwe werd maakte ik als jonge jongen van dichtbij mee hoe het geloof troost kan bieden. Ik ben later van het pad afgeweken omdat ik meer geloof hechtte aan een horizontale spiritualiteit, gevoed door rechtvaardigheid en gerechtigheid.

Daarin past het niet om van bovenaf mensen die medische steun nodig hebben, deze te ontzeggen omdat een religieuze overtuiging in het geding is.

Maar toch is dat niet het hele verhaal.

De religieus-ongevaccineerden doen een beroep op de voorzienigheid van hun god ook wat betreft het persoonlijke welzijn en de gezondheid. Hoe kan de buitenstaander begrip opbrengen indien bij een coronaziekte de almachtige voorzienigheid ingewisseld wordt voor een steun van een toch al belast ziekenhuis? Veeleer ligt het voor de hand ook hierin op hun god te vertrouwen. En mocht de desbetreffende patiënt komen te overlijden dan komt opnieuw vast te staan dat Gods wegen ondoorgrondelijk zijn. Wel wordt aan de religieus-ongevaccineerden bij overlijden een hemels perspectief geboden (tenminste als Petrus bij de hemelpoort de toegang niet ontzegt).

Kortom: niet van twee walletjes willen eten, luidt het in goed Nederlands. Of gaan voor een religieuze overtuiging en niet vaccineren, of het belang van een gevaccineerd bevolking voorop stellen. En in beide gevallen de gevolgen van een keuze wel volledig dragen. Bij vaccinatie gaat het om het aanvaarden van een overheid die (medisch) regulerend optreedt. Bij het religieus niet vaccineren op god blijven vertrouwen en deze niet verlaten als een coronavirus toeslaat met mogelijk de dood tot gevolg.

Maar hoe dan ook: een religieus-ongevaccineerde weigeren aan de poorten van een ziekenhuis, nee dat moeten we niet willen.

Geef een reactie

Laatste reacties (54)