1.981
9

Historica

Petra Meese was tot oktober 2010 raadslid in Nieuwegein en voorzitter van de landelijke patiëntenvereniging Whiplash Stichting Nederland (WSN). Door stage in onderwijs verliefd op en geïntrigeerd door Caribisch Nederland. Nadat bekend werd dat Bonaire vanaf 10-10-10 een Nederlandse gemeente zou worden, besloot Meese met haar gezin om naar Bonaire te vertrekken om daar een sociaal-maatschappelijke bijdrage te kunnen leveren. Opleiding historica en franse taal-cultuur wetenschappen.

Rutte op bezoek in boos Bonaire

Breekt premie Rutte handelsbarrières voor Bonaire open? 

Petra Meese, oud-gemeenteraadslid te Nieuwegein, woont in Bonaire en schrijft op Joop regelmatig over het leven en de politiek in deze Nederlandse gemeente in de Caraïben. Dit keer een oproep aan premier Rutte die het eiland deze week bezoekt.

Woensdag 17 juli bezoekt premier Rutte Bonaire. In Trouw staat ‘Rutte wil in Cariben samen heel veel geld verdienen’. Als hij dat echt meent, dient hij zo snel mogelijk alle bestaande investeringsbarrières voor Bonaire en de andere Caribische eilanden weg te nemen en te zorgen dat het duurzaam sociaal-maatschappelijke investeringen zijn, zodat de eigen bevolking er ook baat bij heeft. Vergeet niet dat 50 % van de bevolking op Bonaire minder verdient dan 7700 euro per jaar, terwijl de levensonderhoudskosten hier dubbel zo hoog zijn!

Oproep
Sinds 10-10-10 vormen de eilanden Bonaire, St. Eustatius en Saba ‘Caribisch Nederland’. De recessie die wereldwijd toesloeg kwam genadeloos hard aan in deze ‘bijzondere gemeente’, harder dan in Europees Nederland. Het Caribisch Nederlandse gebied – waaronder Bonaire – zal dan ook superblij zijn dat premier Rutte deze week een handelsbezoek brengt.

Mijn oproep aan Rutte is tweeledig: in de eerste plaats zie erop toe dat investeringen überhaupt mogelijk gemaakt kunnen worden door  een versoepeling van de investeringsblokkades en in de tweede plaats om de investeringen een duurzaam sociaal maatschappelijk element mee te geven.

1: Neem investeringsblokkades weg op drie levels!
Wanneer men spreekt over de investeringsblokkades voor bedrijven op Bonaire wordt in mijn ogen vaak ten onrechte alleen gekeken naar Nederlandse bedrijven. Natuurlijk zijn de investeringen van Nederlandse bedrijven superwelkom en broodnodig. Nederlandse investeerders noemen vaak als reden dat de bestaande vastgoedbelasting en een traagwerkende bureaucratie ervoor zorgen dat er niet zoveel wordt geïnvesteerd door hen als ze zouden willen. Let wel: via Agentschap.nl zijn er legio subsidiemogelijkheden aanwezig voor Nederlandse bedrijven die willen investeren in Bonaire. Premier Rutte: doe hier wat aan!

Lokale investeerders dienen in mijn ogen ook veel meer tegemoet gekomen worden dan nu het geval is, zij zijn immers sociaal-economisch-historisch gebonden en verweven met de lokale bevolking. Feitelijk is het wegnemen van blokkades voor deze groep nog belangrijker.

Een goed voorbeeld van een lokale investeerder die tegenwerking ontvangt zodat zijn miljoenenproject niet kan doorgaan, is Johannes Visser. Hij is een lokale investeerder die duurzame, sociaal maatschappelijke investeringen doet, maar niet kan beginnen. Visser stelt terecht dat Bonaire een eiland is dat een hele zware sociaal-economische tijd doormaakt en wijst op het belang van de toeristische sector die hij middels dit duurzame project wil stimuleren. Maar doordat in 1991 de politiek heeft toegestaan dat een milieuactivistische organisatie STINAPA veel macht heeft gekregen, loopt de investeerder tegen een bureaucratische muur op.

Er werden zelfs Kamervragen gesteld over de bouw van de pier op Bonaire, maar telkens komt er uit de onderzoeken hetzelfde resultaat: de natuur kan dit project aan. Zelfs de minister heeft dit nu gezegd. Waarom kan Visser dan niet beginnen? Ik herinner me de tijden van de korenwolf nog die zo’n zeven jaar lang sociaaleconomische projecten tegenhielden in het Limburgse Parkstad. Is dat wenselijk? Nee, want de investeerders trekken zich dan terug!

Bij veel lokale mensen die voorstander zijn van dit Pier-project, overheerst het sentiment dat Den Haag met twee maten meet: in Europees Nederland worden velen projecten voor de Noordkust geëxploiteerd, de Zuiderzee en vele wateren werden ingedamd, waarom mogen die projecten daar wel en hier niet? Dit Pier-project levert een duurzaam economische groei op voor het eiland en biedt werkgelegenheid. Een win-win situatie. Rutte, zorg dat Visser deze week nog kan beginnen!

Doordat de BES-wetgeving handel drijven met ‘niet Nederlandse-bedrijven’ feitelijk onmogelijk maakt, blijft ook een derde zeer belangrijke groep investeerders weg. Namelijk investeerders uit landen waarmee Europees Nederland een speciale handelsovereenkomst heeft, zoals Duitsland. Of met een groot land als de Verenigde Staten, dat momenteel in een vergevorderd stadium met de Europese Unie over handelsakkoorden spreekt  vergeet niet, in Bonaire is de US Dollar de lokale munteenheid, wanneer er iets gebeurt op economisch vlak in de VS wordt dit hier meteen gevoeld!

Het derde type landen dat een gunstiger investeringsmogelijkheid zou moeten krijgen zijn landen uit Zuid-Amerika zoals Brazilie of Colombia. Landen die momenteel financieel rising zijn. Dus premier Rutte: gooi de handelsbeperkingen in de BES-wetgeving overboord!

2: Geef investeringen duurzaam sociaal maatschappelijk label!
Net zoals onlangs László Andor, EU-commissaris voor onder andere Werkgelegenheid en Sociale Zaken onlangs aangaf: “Sociale investeringen zijn cruciaal als wij sterker, hechter en concurrerender uit de crisis willen komen. Binnen de bestaande budgettaire beperkingen moeten de lidstaten hun blik richten op investeringen in menselijk kapitaal en sociale samenhang. (…) Vandaag sociaal investeren helpt voorkomen dat de lidstaten morgen een veel hogere financiële en sociale rekening moeten betalen.”

Met name het EU-pakket sociale investeringen gaat specifiek over armoede onder kinderen, waarin een pleidooi wordt gehouden voor een geïntegreerde aanpak van kindvriendelijke sociale investeringen. Investeren in kinderen en jongeren is bij uitstek doeltreffend voor het doorbreken van generatiearmoede en sociale uitsluiting en het vergroten van de kansen later in het leven.

Uit een recentelijk UNICEF-onderzoek bleek dat er veel armoede is onder de Bonaireaanse kinderen. Ook staatssecretaris Jetta Klijnsma van Sociale Zaken bezoekt later deze week Bonaire; een mooie gelegenheid deze week dunkt mij aldus om de sociale en economische financiële prikkels te laten samenstromen. Premier Rutte gaf aan in Trouw dat “wij samen heel veel geld gaan verdienen”, awel, laat dan ook de lokale mensen hiervan meeprofiteren!

Graag sluit ik dit betoog af met een overdenking: wat zou de persoonlijke mening zijn van VVD-premier Mark Rutte over de nogal met belangenverstrengeling-omhulde oprichting van de lokale VVD? Vindt hij het in orde dat de eigenaar van 65% van de lokale supermarkten – in strijd met NMA – tevens de oprichter-voorzitter is van de lokale VVD? Natuurlijk juich ik als sociaal-liberaal een voor Bonaire ontbrekende liberale partij toe, maar kan het wat zuiverder? In de volksmond wordt gesproken dat diezelfde voorzitter binnenkort wellicht een miljardenproject Haven krijgt? Is dat politieke integriteit?

Het belangrijkste: wat vindt de Bonaireaanse bevolking eigenlijk? Die gaan massaal de straat op omdat ze het geloof in hun college zijn kwijtgeraakt: vorige week manifesteerden twee avonden lang honderden mensen om hun gezaghebber Lydia Emerencia te ondersteunen. Het volk hier is boos, dus laat Rutte ook met het volk spreken morgen! 

Volg Petra op Twitter

Geef een reactie

Laatste reacties (9)