23.449
72

Oprichter stichting Al Eureka

Na in 2011 gewonde Libiërs in Nederland te hebben ondersteund, is mijn aandacht voor de Libische ontwikkelingen aanwezig gebleven en zelfs vergroot. De afgelopen jaren heb ik vele maanden in het land doorgebracht. Samen met enkele Libiërs heb ik een educatie-kenniscentrum, stichting AL Eureka, opgericht.

‘Salaam Aleikum!’

Laat docenten de Arabische taal leren, om de kinderen van vluchtelingen beter te kunnen begrijpen

De eerste kinderen van de grote groep vluchtelingen die in de afgelopen weken in Nederland zijn aangekomen gaan naar school en wat nu? De kinderen spreken geen Nederlands. Een enkele misschien een woordje Engels en de leraren, tsja, die spreken geen Arabisch. Ze hebben geen idee wat de achtergrond van de kinderen is of wat de trauma’s zijn maar hebben vaak wel allerlei aannames en gedachten daarover.

De docenten zijn te benijden. Zij zullen te maken krijgen met prachtige mogelijkheden om nieuwe ervaringen op te doen en om kennis te maken met andere referentiekaders en dat allemaal op eigen grondgebied. Wat een luxe.
Alleen zullen ze daarbij ook regelmatig te maken krijgen met ervaringen die heel ver van hun eigen ervaringen af staan. De uitdaging aan hen is om te nimmer te denken in goed of fout. Dat is er namelijk niet en helemaal niet zonder goed te weten wat de culturele achtergronden, de geschiedenis of de gevoelens zijn. Het gaat dan niet om goed of fout. Het gaat om ieders gedachte, ieders mening en het accepteren van het verschil. Ook gaat het op dit moment om het leren kennen van elkaar en elkander vertrouwen waarbij het primaire doel is de kinderen rust te geven. De rest komt later wel.
Door onrust, trauma’s en druk zal het lastig zijn voor de kinderen om te leren. Leersystemen zoals die in Nederland zijn, kent men niet. De omgang met elkaar, leerlingen en docenten, alles is vreemd. Het gedrag van de kinderen zal dan ook als afwijkend gezien worden door de meeste docenten en overige leerlingen. Waarbij het in het begin misschien nog wel interessant is, zal het daarna als vervelend worden ervaren. Wat moet je er mee? Wat te denken van geduld? Vragen? En af en toe absoluut streng zijn. Net als bij ieder ander, mogen en moeten ze gecorrigeerd worden. Alleen vergeet niet uit te leggen wat er mis is gegaan of nog belangrijker: vergeet niet te vragen waarom de persoon dergelijk gedrag heeft vertoond. Vaak blijkt dat kinderen het goed bedoelen maar wegens miscommunicatie het anders overbrengen.
Taal, de Nederlandse taal is niet de eenvoudigste maar het Arabisch heeft met nog veel meer moeilijkheidsgraden te maken. Ofwel, de taal zal niet de grootste uitdaging zijn. De uitdaging is wel om te begrijpen dat men – zoals wij doen met Engels of Duits – de taal niet kan vertalen. Je moet helemaal opnieuw beginnen. Vanaf het alfabet en elk woord zal nieuw zijn. Het complete woordenboek zal men moeten leren (met uitzondering van ‘Whollaa’ wat sinds deze week in de Van Dale staat). 
Natuurlijk is het goed en leuk als een docent een enkel woordje Arabisch spreekt. Het geeft een blijk van interesse aan, een welkom, een begin tot vertrouwen. Een mooi begin is dan ook ‘Salaam Aleikum’. Het welkom heten van de ander, waarbij de letterlijke betekenis is: ‘vrede zij met u’. Bij juistheid zal de ander het vervolgens in reactie net andersom zeggen: ‘Aleikum Salaam’
Moet je meer Arabisch kennen? Hoeft niet, mag wel. Leer het alleen wel van het kind of van de ouder. Daardoor opent zich een vertrouwensrelatie en biedt het de gelegenheid om ook andere zaken te bespreken. Niet om vervolgens als docent als psychiater aan het werk te gaan maar wel om goed zicht te krijgen op wat de interesses van het kind zijn. Wat zijn de knelpunten in zijn leven en daarop gebaseerd een goed advies te kunnen geven voor andere zaken. Zoals het doorsturen naar de lokale voetbalclub, scouting, etc. 
Met een beetje geluk zal menigeen de docent straks benijden want wat een prachtige nieuwe kansen biedt deze periode. Wat voor prachtige kansen om op een andere manier te leren en dat zonder maar één kilometer te hoeven reizen. Eenvoudig zal het niet altijd zijn maar wel bijzonder en mooi. Een verrijking voor de docent, die hij of zij hopelijk met heel veel plezier gaat delen. Ik ben in elk geval nieuwsgierig en sta dan ook open om de ervaringen en eventuele vragen te horen, hopelijk velen met mij.

Geef een reactie

Laatste reacties (72)