1.702
17

Socioloog, publicist, programmamaker

Shervin Nekuee(Teheran, 1968) is socioloog, publicist en programmamaker. Hij studeerde aan de Universiteit van Utrecht en woont in Den Haag. Hij publiceert met regelmaat in dag- en weekbladen. Hij schreef De Perzische paradox: verhalen uit de islamitische republiek Iran (2006), uitgegeven door De Arbeiderspers. Op negentienjarige leeftijd vluchtte hij uit Iran, omdat hij weigerde deel te nemen aan de oorlog tegen Irak. Als socioloog, publicist en programmamaker is hij in het bijzonder geïnteresseerd in de culturele en sociale aspecten van de multiculturele samenleving en de politieke ontwikkelingen in het Midden-Oosten. 
Shervin Nekuee, die zijn sporen verdiende zowel in activistische als academische kringen, is curator en programmamaker van het Winternachten internationaal literatuur festival den Haag. Daarnaast is hij artistiek leider van het Mystic Festival Rotterdam, een festival met poëzie, muziek, storytelling en dansrituelen uit de mystieke islam en verwante mystieke tradities uit de hele wereld. Nekuee is verbonden aan het Grote Midden Oosten Platform dat de kennis en ervaring van in Nederland wonende Midden-Oosten deskundigen bij elkaar brengt voor trainingen, analyses en publicaties.

Samen rouwen, hoe dan?

Waar vinden we elkaar in het delen van ons abrupt besef van gruwelijk toeval en noodlot?

Ons dogma van de laatste 25 jaar, de jaren na de afkondiging van ‘het einde van de geschiedenis’, was: ‘Jezelf goed kunnen verkopen’. De ‘big smile’ als de toegangscode tot een wij-gevoel. Wij wilden Happy People zijn, net als in de reclame. En we waren vooral erg druk met de ‘dikke Ik’.

Nu. Collectief rouwen als een land, om gevallen burgers van wie zelfs hun lijken zijn onteerd. Weten we hoe dat is, hebben we de know how om massaal te treuren? Zullen we even bellen met rouwende moeders in Gaza, of alleen achtergebleven vaders in Irak of de weesjes in Centraal Afrika? Of onze Afghaanse vluchtelingen om raad vragen?

Nederland lijkt weer even gewoon een kwetsbaar land, net als de rest van de wereld. Een land waar leven en dood, geluk en ongeluk, wel te verzekeren vallen maar niet zeker zijn. Waar vinden we elkaar in het delen van ons abrupt besef van gruwelijk toeval en noodlot?

Ver hier vandaan zijn godshuizen, van welk signatuur dan ook, dag en nacht open omdat ellende ook dag en nacht van de lucht kan vallen. Maar in de geordende en overzichtelijke geografie van onze levensverwachting waanden we ons boven het noodlot verheven. Onder welke dak kunnen we nu samen zijn? Gemeentelijke gebouwen zijn efficiënt en zielloos, cultuurhuizen te feestelijk. Kerken en moskeeën? Die vonden we toch allemaal zo achterlijk? Ja, de kerkklokken klinken, maar weerklinkt dat geluid ook werkelijk in onze harten?

De rouwende Nederlandse ziel zweeft. De mentale landschappen van ‘work hard, play hard’ bieden haar geen landingsbaan.

Ter nagedachtenis aan de slachtoffers van vlucht MH17


Laatste publicatie van Shervin Nekuee

  • De Perzische Paradox

    Verhalen uit de Islamitische Republiek Iran

    2006


Geef een reactie

Laatste reacties (17)