1.617
29

Kunstenaar

TINKEBELL is kunstenaar. In 2005 studeerde zij af aan de afdeling design van het Sandberg Instituut te Amsterdam. In 2004 verkreeg ze landelijke bekendheid met een handtas die zij gefabriceerd had van het bont van haar eigen kat. Begin 2008 deed ze opnieuw van zich spreken met de tentoonstelling Save the pets, waarbij ze in galerie Masters in Amsterdam, 95 hamsters tegelijk liet rondlopen in zogenaamde hamsterballen. Zij wilde hiermee laten zien hoe mensen omgaan met hun huisdieren. Haar werk leverde meermalen een storm aan publiciteit en kritiek op, inclusief haatmail en doodsbedreigingen. Een deel van deze haatmail en doodsbedreigingen werden gepubliceerd in het boek Dearest TINKEBELL uit 2009. Ook publiceerde zij het boek 'De Duitsers zijn uitgeschakeld'. In 2018 publiceerde ze een boek over haar ervaringen in het Japanse kernrampgebied: Het gevaar van angst – hypochonderen in Fukushima.

Save Our Children

Bekijk hier de complete, veel besproken film van TINKEBELL

Vorig jaar december ontmoette ik wetenschapper Wouter de Heij. We raakten aan de praat en hij vertelde mij over het ‘fosfaatprobleem’. Iets waar ik nog nooit van had gehoord.


In de afgelopen 130 jaar is de wereldbevolking gegroeid van 1 miljard naar 7,4 miljard mensen. Om al die mensen te kunnen voeden hebben we iets slims uitgevonden en dat is kunstmest. Het basisingrediënt van kunstmest is fosfaat.

Wat is fosfaat?

Fosfaat komt van fosfor en fosfor is een element (P). Dat betekent dat je het niet kunt namaken. Niets op de wereld, geen plant, geen dier en geen mens kan leven zonder fosfaat. Het fosfaat wat we gebruiken voor kunstmest komt uit mijnen, voornamelijk uit de grootste ter wereld, de mijn in Marokko. Veertig procent van de beschikbare fosfaat is daar te vinden. Er is alleen een probleem: die mijnen raken uitgeput.

De prognoses verschillen. Het kan nog tussen de 30 en de 100 jaar duren totdat de beschikbare voorraad fosfaat op is.

Rond het jaar 2100 zijn we met circa 10,9 miljard mensen. Zonder fosfaat kunnen we dus geen kunstmest maken, en zonder kunstmest kunnen we slechts 1,5 miljard mensen voeden. Met andere woorden: dan hebben we een groot probleem.

“Kunnen we daar dan niets aan doen?” vroeg ik De Heij. “Ja, wel iets”, legde hij me uit. “We zouden kunnen beginnen met het opsparen van alle poep en plas van alle mensen op de wereld om daar het fosfaat uit te winnen. Ook kunnen we veel minder vlees gaan eten, wereldwijd nog maar 2 à 3 keer per week en dan een hele kleine hoeveelheid. We kunnen algen gaan kweken en er voor zorgen dat we geen voedsel meer weggooien.”

“Maar dan is het toch opgelost?” vroeg ik hem.

“Nee, als we dit allemaal zouden doen, op de grootst mogelijke schaal, wereldwijd, dan kunnen we maximaal nog steeds maar 4 à 4,5 miljard mensen voeden.”

Ik geloofde Wouter niet. We hebben in de afgelopen 100 jaar zoveel uitgevonden, hier vinden we ook wel iets op, dacht ik. En ik vergeleek Wouter met iemand die denkt dat we elke nacht ontvoerd worden door marsmannetjes.

Vanuit het World Food Festival in Rotterdam kwam twee maanden geleden de vraag of ik een project wilde bedenken dat gaat over de toekomst van onze voeding. Ik moest denken aan de ontmoeting met Wouter. Als hij wel gelijk zou hebben, zou dat betekenen dat er helemaal geen toekomst is voor ons voedsel.

Ik besloot een film te maken waarin ik zou proberen het geschetste doemscenario van Wouter te weerleggen. Bekijk hierboven de volledige film.

SAVE OUR CHILDREN is een project van TINKEBELL.
Film en montage: Chris Houtzager
Productie: Nynke Vissia
Muziek: 0ne Trick Pony ‘Lady by the river’
SAVE OUR CHILDREN is t/m 27 oktober ook te zien in het Future Food House als onderdeel van het World Food Festival in Rotterdam.
Meer informatie? Kijk
hier


Laatste publicatie van Tinkebell

  • Het gevaar van angst

    Hypochonderen in Fukushima

    2018


Geef een reactie

Laatste reacties (29)