945
51

Onderzoeker fac. Rechtsgeleerdheid EUR

Wouter de Been is sinds 2008 postdoctoraal onderzoeker aan de Faculteit der rechtsgeleerdheid van de Erasmus Universiteit Rotterdam. Sinds 2009 werkt hij hier aan een onderzoeksproject over conflicten in de multireligieuze samenleving. In dit project wordt geprobeerd tot een meer dynamische en open interpretatie te komen van klassieke idealen als neutraliteit, scheiding van de kerk en staat, godsdienstvrijheid, gelijkheid en vrijheid van meningsuiting.

Sexual healing

Er is een groeiende intolerantie van de seculiere, liberale meerderheid van Nederland, die steeds minder ruimte laat aan culturele en religieuze minderheden om hun leven naar eigen inzicht in te richten

Religie is het hot-button issue van deze tijd. Als geen ander thema werpt het met enige regelmaat issues op die de gemoederen behoorlijk in beroering brengen.

Religieus geïnspireerde homotherapie die in de basiszorg wordt vergoed, is slechts het meest recente incident. Twee weken geleden buitelden Tweede Kamerleden over elkaar heen om hun heilige verontwaardiging te uiten over de christelijke organisatie Different die met gemeenschapsgeld homo’s een therapie zou aanbieden om ze van hun homoseksuele geaardheid af te helpen. De Haagse clichés waren niet van de lucht: “Het kan toch niet zo zijn dat…” en “we gaan toch niet meemaken dat…”

Minister Schippers stuurde de inspectie langs en inmiddels is duidelijk geworden dat de veelbesproken homotherapie helemaal niet bestaat. Er worden bij Different een aantal tamelijk vage therapieën aangeboden ― een euvel dat bij wel meer organisaties van de geestelijke gezondheidszorg schijnt voor te komen,― maar verder was er volgens de inspectie weinig aan de hand en weinig aanleiding voor alle commotie.

Different probeert niemand te genezen van zijn homoseksualiteit, maar biedt zorg aan voor mannenbroeders die geestelijk worstelen met hun al te innige gevoelens van broederlijke liefde.

Is het een goed idee om op deze manier met homoseksualiteit om te gaan? Mijn keuze zou het niet zijn. Maar wie ben ik om mensen te vertellen hoe ze met hun seksuele gevoelens moeten omspringen. Als iemand zijn orthodox-christelijke identiteit wil laten prevaleren boven zijn seksuele geaardheid, dan is dat zijn goed recht. We gaan toch niet op medische indicatie voorschrijven wat een gezonde levensbeshouwing voor mensen zou zijn? (Van die strenge Christelijke moraal krijgt u alleen maar complexen. Wordt u maar liever hedonist dan heeft u wat meer plezier in het leven. Maar let u dan wel op de veilige seks en kijkt u uit voor de obesitas.)

De patiënten die zich bij Different aanmelden worden nogal makkelijk neergezet als een kwetsbare, ontredderde en verwarde groep die eigenlijk niet goed in staat is om te bepalen wat goed voor ze is. Hun voorkeuren, zo lijkt het uitgangspunt, worden gevormd onder een enorme groepsdruk van hun geloofsgenoten, die er verkeerde en ongezonde ideeën op na houden. Ideeën die niet meer van deze tijd zijn. De overheid moet deze mensen vooral helpen zich van deze ouderwetse noties te bevrijden. De seculiere liberale meerderheid van Nederland ziet burgers graag als vrij en autonoom, behalve als ze onjuiste en onaangepaste ideeën omarmen. In dat geval, worden burgers beschouwd als willoze speelbal van de omstandigheden die vooral door de overheid moeten worden bevrijd van hun vooroordelen.

In de politieke debatten van de laatste jaren gaat de aandacht steevast uit naar het gevaar van de intolerantie van kleine, vaak religieuze minderheden. De homotherapie is slechts het meest recente voorbeeld van een hele lange reeks van kwesties. Eerder hadden we de hoofddoekjes, de weigering handen te schudden, de rituele slacht, de boerka, de ongelijkheid van vrouwen binnen bepaalde geloofsgemeenschappen, het recht op geloofskritiek en de Takiyya, om een aantal van de belangrijkste te noemen. Wat echter in de discussie veel minder aan bod komt is de groeiende intolerantie van de seculiere, liberale meerderheid van Nederland, die steeds minder ruimte laat aan culturele en religieuze minderheden om hun leven naar eigen inzicht in te richten. Mogen in Nederland eigenlijk nog traditionele, sociaal-conservatieve geloofsgemeenschappen bestaan, of is daar geen plaats meer voor?

Geef een reactie

Laatste reacties (51)