1.218
16

Docent en publicist

Pascal Cuijpers is docent beeldende vorming en faalangstreductietrainer op een middelbare school. Daarnaast is hij publicist en auteur. Hij schrijft op vaste basis columns en opiniestukken over onderwijs en de maatschappij voor o.a. de Nationale Onderwijsgids, HetKind en Joop. Tevens verschijnen zijn artikelen regelmatig in diverse landelijke dagbladen en onderwijsmagazines. Van zijn hand verschenen eerder de educatieve scheurbundel '200 Dagen School & Scheuren!' en de onderwijsbundels 'Leraren hebben meer vakantie dan mensen die werken' - inmiddels vierde druk - en 'Leraren zijn net echte mensen' (per 1 september 2017). Allen bij uitgeverij Quirijn.

SGP lanceert kinderwagenbonus in ruil voor zetels

Als je er op romantische manier over nadenkt, kan het toch haast niet anders dan dat de SGP in maart met de winst en de meeste maxicosi-zetels ervandoor gaat

Het ligt nog vers bij iedereen in het geheugen. Voor de verkiezingen van 2012 hield Mark Rutte, leider van de Vereniging Van Duizendjes (VVD), elke werkende Nederlander tot aan het stemhokje een vette bonusworst voor van maar liefst duizend euro. Zodra eenmaal met het rode potlood een kruisje op het stemformulier was gezet, glipte de virtuele bonus onder het rood velours gordijntje van het stemhokje door. “Gefopt”, klonk het met forse nagalm meerstemmig vanuit de landelijke stemlokalen. De VVD werd de grootste partij. Mark Rutte kreeg de wisselbokaal voor de langste Pinokkioneus en nog eens vier jaar premierschap.

Op 15 maart 2017 is het weer zover. De nieuwe verkiezingen zullen dan gaan uitwijzen welke partij in het voortraject de geloofwaardigste, populairste en meest heilzame praatjes en voorstellen heeft gemaakt. Of een en ander haal- of uitvoerbaar zal zijn is nu nog niet aan de orde. Het hijgerige kortetermijndenken wint het momenteel van de langeretermijnvisie. En daarbij wordt geen enkel middel geschuwd om het volk te overtuigen van de nobelheid, daadkracht en loyaliteit binnen de betreffende partij en de bijbehorende leden. En blijkbaar horen valse beloftes en het opzoeken van ethisch toelaatbare grenzen hier ook bij.

cc-foto: Hans Olofsson
cc-foto: Hans Olofsson

Zo profileerde de Stichting Geboorte Propaganda (SGP) – het begrip ‘propaganda’ komt trouwens van het Latijnse woord ‘propagare’, dat ‘voortplanten’ betekent – zichzelf ongegeneerd met het voorstel van een lokpremie, in de volksmond ook wel ‘fokpremie’ genoemd. De partij wil, met het oog op de verkiezingen, jonge ouders duizend euro aanbieden voor het krijgen van een eerste kind. Deze ‘kinderwagenbonus’, zoals de media het ietwat decenter omschrijven, zal ongeveer tachtig miljoen euro gaan kosten, mocht het plan doorgaan. Het idee is echter niets nieuws; in landen als België, Frankrijk en Noorwegen wordt deze commerciële kindmaakstimulans al enige tijd ingezet. In Noorwegen schijnen kersverse ouders zelfs omgerekend vijfduizend euro te ontvangen voor bewezen diensten. Het mag duidelijk zijn dat wanneer de politieke ‘Idols’-finale eraan zit te komen, men alles in de strijd gooit om, in dit geval zelfs letterlijk, zieltjes te winnen. Achterliggende onderzoeken of ethische overwegingen lijken hierbij in het heetst van de strijd een doodgeboren kindje te zijn.

Duizend euro cash innen voor een politiek verantwoord pleziertje dat eindigt met het mooiste cadeau dat je je maar kunt wensen. Als je er op deze romantische manier over nadenkt, kan het toch haast niet anders dan dat de SGP in maart met de winst en de meeste maxicosi-zetels ervandoor gaat. Toch heeft Nederland nog geen goed woord over voor deze commerciële, politieke zet, waarbij nog ongeboren kinderen in het spel zijn voor eigen politiek gewin. Het bieden van geld in ruil voor een roze of blauwe babywolk gaat heel wat medelanders te ver, buiten dat er nog wat kinderziektes aan het voorstel kleven. Want, krijgen koppels met al een of meerdere jonge kinderen met terugwerkende kracht ook nog een duizendje? En hoe zit het met mensen die geen kinderen kunnen krijgen?

Daarbij kunnen er overhaaste babybeslissingen worden genomen, door bijvoorbeeld jonge mensen die nog maar net bij elkaar zijn en de duizend euro goed kunnen gebruiken voor urgentere doeleinden. Zij en hun ongeboren vrucht dreigen letterlijk kinderen van de rekening te worden. Het valt immers niet te verantwoorden dat papa en mama vroeger, onder toeziend oog van de heer van der Staaij, besloten een kind te verwekken. Voor het geld. Met alle gevolgen van dien.

Prijzenswaardig is echter de doortastende (vreemd woord trouwens, in deze context) langetermijnvisie van de SGP. Al mist deze wel nog enige transparantie voor het grote publiek. Willen ze wellicht de kerk proberen te redden, wanneer mensen ‘geloven’ in dit voorstel? Proberen ze enkel over de rug van het goedgelovige volk hun eigen toekomst te verzekeren? Leveren meer kinderen meer geld op voor de gezamenlijke schatkist? Of heeft deze kindvriendelijke partij soms een mooie deal met Prénatal gesloten? Hoe dan ook, over vier maanden weten we of de SGP voldoende draagkracht zal hebben in de regering en mogelijk wél haar beloftes zal nakomen. Ik acht de kans echter groter dat we ons wederom massaal genaaid zullen voelen.


Laatste publicatie van PascalCuijpers

  • Leraren zijn net echte mensen

    ‘De kunst van onderwijs is mogen plaatsmaken voor verbeelding en durven openstaan voor verwondering…’

    September 2017


Geef een reactie

Laatste reacties (16)