1.861
38

Student Civiel recht aan de Universiteit Leiden

Sluiting bibliotheken: trap na voor studenten die niet thuis kunnen studeren

Het voelde alsof de grond onder mijn voeten wegzakte toen ik hoorde dat de bibliotheek twee weken zou gaan sluiten.

cc-foto: Michal Jarmoluk

“Het doel van het leren is groei, en onze geest kan, in tegenstelling tot ons lichaam, blijven groeien zolang we leven”, aldus de Amerikaanse filosoof Mortimer J. Adler. Het kabinet denkt hier blijkbaar anders over. Op 3 november 2020 werd er in het kader van de aanscherping van de coronamaatregelen besloten om alle publiek toegankelijke locaties te sluiten voor twee weken. Sporten blijft mogelijk, maar het studeren in de bibliotheek is de komende tijd een utopie.

Een onbegrijpelijk besluit. Sporten moet volgens het kabinet mogelijk blijven, omdat het van belang is voor de fysieke en mentale gezondheid. Het is goed dat het belang van sporten wordt benadrukt, maar door de bibliotheken te sluiten belemmert het kabinet de mogelijkheid voor studenten om hun geest te ontwikkelen. En juist dat is gevaarlijk in deze tijden van crisis. Terecht heeft Asscher tijdens het coronadebat in het kader van de leerachterstanden betoogd dat de sluiting van de bibliotheken de crisis ‘verdiept’.

Het sluiten van de bibliotheken is problematisch voor studenten die afhankelijk zijn van een studieplek buitenshuis. Niet elke student heeft de mogelijkheid om thuis aan zijn studie te zitten. Factoren zoals de omvang van het gezin thuis en de drukte die het met zich meebrengt, maar vooral de sociaaleconomische omstandigheden thuis versterken de problematiek. Niet elke student heeft thuis een bureau, PC en printer. Dit kunnen cruciale elementen zijn om goed je studie door te komen. Alleen deze factoren zouden al moeten leiden tot het besluit om een uitzondering te maken voor bibliotheken.

Studenten die afhankelijk zijn van een studieplek buitenshuis hebben het al moeilijk en krijgen met een dergelijke maatregel nog een trap na en dat doet pijn. En die trap heb ik zeker gevoeld gisteren. Doordeweeks studeer ik in de plaatselijke bibliotheek en het voelde alsof de grond onder mijn voeten wegzakte toen ik hoorde dat deze twee weken zou gaan sluiten. Ik ben niet de enige. Ik ken genoeg lotgenoten, die nu hetzelfde moeten meemaken. Wie helpt dergelijke studenten deze moeilijke tijden door te komen? Het kabinet in ieder geval niet.

Ik had op meer empathie van het kabinet gehoopt. En nee, ik ben geen ‘virusgekkie’. Ik ben blij dat het kabinet de nodige maatregelen heeft genomen, want die zijn zeker nodig. Het verantwoordelijkheidsgevoel zal ik gedurende de pandemie altijd blijven dragen, maar in ruil daarvoor wil ik wel dat het kabinet ook een verantwoordelijkheidsgevoel draagt voor de pijn en moeilijkheid van de getroffen student en hun niet het recht ontneemt zich geestelijk te ontwikkelen.

Geef een reactie

Laatste reacties (38)