589
0

schrijfster/journalist

Annemarie Haverkamp is 42 jaar. Geheel onverwacht kwam haar zoon Job in 2004 ernstig gehandicapt op de wereld. Eenmaal van de schrik bekomen, besloot Annemarie in De Gelderlander een column te schrijven over Job. Omdat ze de buitenwereld graag wil laten zien hoe het echt is, het dagelijks leven met een gehandicapt kind. De columns werden gebundeld in twee boeken. Haar eerste non-fictieroman Dolgelukkig zijn wij verscheen 19 oktober 2010 bij uitgeverij Nieuw Amsterdam. Het taboedoorbrekende boek genereerde veel media-aandacht. Annemarie studeerde culturele antropologie, werkte als redacteur, redactiechef en columnist bij De Gelderlander, was chef van het Arnhem/Nijmegen-magazine Luxity en is nu hoofdredacteur van universiteitsblad Vox.

SpongeBob

Bij elk spotje vroeg Job of we al naar de bioscoop gingen

Annemarie Haverkamp beschrijft in columns op Joop het leven van haar zoon Job (10), die door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt is.

Januari was geen eenvoudige maand. Er was het keukentafelgesprek (persoonsgebonden budget, jeugdwet, gemeente, gedoe), maar belangrijker: Spons op het Droge draaide nog niet. Nickelodeon was al wel een tijdje bezig met het promoten van deze nieuwe SpongeBob bioscoophit. Dat begon in november 2014 schat ik. In december namen andere tv-zenders het over en konden we werkelijk geen programma meer kijken zonder om de oren geslagen te worden met ‘binnenkort in de bioscoop!’ Leg dat maar eens uit aan de grootste fan van de gele spons en roze zeester uit Bikinibroek. Bij elk spotje vroeg Job of we al naar de bioscoop gingen. ‘Binnenkort’ is dan geen bevredigend antwoord.
‘Dat kan nog niet Job.’
‘Ik wil naar bioscoop.’
‘Straks.’
Was het straks, dan vroeg hij: ‘Gaan we nu naar bioscoop?’
‘Binnenkort.’
Half januari begon ik met aftellen. Job telde mee. Nog vier dagen naar school, dan twee dagen weekend, dan nog vijf dagen naar school, dan weer twee dagen weekend, drie dagen naar school en dán… Ik kwam vingers tekort. Job leefde zoals altijd bij de dag zodat ik telkens opnieuw moest beginnen met mijn uitleg (Groundhog Day).

Pas toen de film al drie volle dagen draaide, gingen we. Ik had me tegoed gedaan aan de niet te missen SpongeBob merchandising en Job in het geel gestoken. De film was een overweldigend succes. Ons kind keek onafgebroken naar het megascherm zonder te klieren met de niet voor zijn gezichtsanatomie gemaakte 3D-bril.

Uiteraard gingen we een dag later nog eens (vooruit, zonder mij, maar ik bracht vader en zoon wel weg). Job was kort daarna jarig en iedereen die vroeg om een cadeautip zeiden we: neem hem mee naar de bioscoop. Een aantal tegoedbonnen ligt nog op tafel en komend weekend staan weer twee sessies op stapel.

‘Ik wil tieten zien’, roept Job als het onderwerp ter sprake komt. Na enige dagen gissen, begrijpen we nu dat hij daarmee bedoelt dat hij zijn nieuwe SpongeBob T-shirts – door hem uitgesproken als ‘tieten’- wil zien. Hij kreeg er nog vier op zijn verjaardag.

Februari is een topmaand (ook al omdat Jobs persoonsgebonden budget werd verlengd, maar dat is bijzaak).

Deze column staat ook op de website van Annemarie Haverkamp

Het laatste boek van Annemarie Haverkamp is Dolgelukkig zijn wij


Laatste publicatie van Annemarie Haverkamp

  • Job gaat viral

    November 2016


Geef een reactie

Laatste reacties (0)