1.047
7

Sport & media-adviseur

Gijsbregt werkt aan sport & media klussen. Voor sponsors, sportorganisaties en sportmedia leidt hij innovatieve projecten. Ook adviseert hij hen over de toekomst van sport & media en hoe deze bedrijven daarop in kunnen springen.
Gijsbregt is de uitvinder van sport 2.0 en één van de weinige experts op het gebied van sport en nieuwe media in Nederland en heeft deze kennis in veel projecten toegepast. De kennis van sport en (nieuwe) media zet Gijsbregt in met commentaren, in disscussies en panels, online en offline.

Sport & Geld

Clubs en organisaties verdienen vermogens omdat ze exclusieve rechten bezitten. De vraag is hoe lang nog.

Al vaker heb ik de muziekindustrie met de sport vergeleken. De muziekindustrie en dan vooral de labels hebben de wal hard geraakt, hebben gevoelige klappen opgelopen en hun schip keert maar langzaam. Allemaal vanwege internet. Ook de sport heeft het moeilijk. Online is daar (nog) niet de oorzaak van, maar ook hier gaat het internet en in nog grotere mate mobiel het landschap compleet veranderen, inclusief de grote belanghebbenden: zij die de exclusieve media-rechten bezitten. Voor sport is het nog niet te laat, maar de bedrijfstak moet dan wel radicaal veranderen.

Het grote verschil tussen muziek (en in het kielzog film en TV-series) en sport is dat sport live is. Live is het enige element dat consumenten nog kan binden aan de traditionele media, de TV voorop. Sport is één van de weinige typen content die nog wel hele naties tegelijk bindt (denk aan Superbowl in VS of EK-voetbal hier). Daarom zijn de rechten voor sport de afgelopen jaren exponentieel gestegen. Voor adverteerders die (nog) in puur broadcasting denken is sport op TV de laatste strohalm. De bedragen voor sponsoring van sporthelden en sportteams en voor advertenties rondom grote sportevenementen zijn daarom de afgelopen jaren continu gestegen. 
Sportclubs hebben zich daarmee rijk gerekend: het geld dat nog niet verdiend is, is wel al uitgegeven.  Het is de vraag of de gedroomde bedragen ooit verdiend gaan worden. Het fictieve geld is uitgegeven aan dure stadions, (te) hoge lonen voor spelers en aan overgeorganiseerde organisaties en branches. 
Toen kwam de economische crisis.
Tot aan de economische crisis kwam de redding de branche van de TV-rechten, van absurde sponsorbedragen (vooral uit de financiële sector) en van suikerooms uit vooral het Midden-Oosten en Rusland. De economische crisis heeft de laatste twee bronnen opgedroogd. Het internet gaat de eerste doen opdrogen. Want wat muziek overkomen is, gaat de sport ook overkomen. De oorzaak: mobieltjes in de stadions. Het internet wordt steeds minder een vergaarbak van wat geweest is (wikipedia, google) en steeds meer een oog op de wereld zoals het nu plaats vindt (Twitter, Mobypicture). De opkomst van mobiel video streamen en van slimme toepassingen gaan ervoor zorgen dat berichten uit het stadion straks voor iedereen overal praktisch real time te zien zijn. Wat zijn live rechten dan nog waard? Wat zijn samenvattingen dan nog waard? Natuurlijk: heus nog wel wat. Maar niet de bedragen die nu in vele begrotingen van sportclubs staan.
Sport is nog niet zo ver de doodlopende straat ingereden die de muziekindustrie wel koos. Daar heeft de werkelijkheid (gratis downloaden) de gewenste werkelijkheid (CD’s van €15) allang ingehaald. Sport dient nu zijn economische moraal aan te passen, net als de sponsors die hen steunen. Kaartverkoop, merchandise, beperkte sponsoring en advertising zijn de bestaande inkomstenbronnen die overeind blijven. Daar moeten nieuwe kanalen bij komen. Denk aan communities, het samenwerken met fans en het op maat maken van dienstverlening.
Sport is nu nog de laatste vluchtheuvel van multinationals om via broadcasting grote groepen consumenten te bereiken. Maar die rol is zo goed als voorbij. Wie geld wil blijven verdienen met sport zal het publiek beter moeten bedienen.

Geef een reactie

Laatste reacties (7)