2.778
29

Muzikant, schrijver, componist

Erwin Gaur (half pseudoniem voor Erwin Angad-Gaur, 1970) studeerde Kunst en Cultuurwetenschappen in Rotterdam en is muzikant, schrijver en componist. Zijn debuutroman ‘Gardi’ verscheen dit voorjaar. (Foto gemaakt door Sebastian Beijersbergen)

Sta op tegen de dwang van Kerst

Ik gun iedereen zijn feestje. Maar één van onze drie publieke zenders die zou doen alsof de wereld gewoon doorgaat; één supermarkt die mij geen kerstmuzak opdringt, één kroeg in elke stad die bluesmuziek programmeert

cc-foto: Thomas_H_photo

Kerstmis is, zeg maar, niet echt mijn ding. Ik schreef er ooit een liedje over. Het levert mij, elk jaar, het eerste kwartaal, via iTunes, voldoende op om, als troost, eind maart één glas wijn te bestellen. (Lang leve de longtail, zeg ik daarom. Het is soms verbazingwekkend hoe personen in onverwachte uithoeken van de wereld je muziek nog blijken te downloaden. En hetzelfde blijken te voelen als jij.)

Zonder wijn, of glas, zonder het wapen van muziek hier evengoed: er is geen moderne , geaccepteerde reden voor mijn afkeer. Ik geef het toe. Ik heb geen identiteitskaart te spelen. Ik stoor mij niet aan supermarkten die mij een kerststol aanbieden als feeststol, ik heb geen bezwaar, in solidariteit met ‘kleine mensen’, tegen de helpers van de kerstman.

Eerder stoor ik mij aan juist die commerciële tot niets of niemand gereduceerde versie van Sint Nicolaas. Geen mijter, geen zwarte knecht; een welvarend dikke buik ervoor in de plaats; het is waar ons 5 december naar toe gaat. Een commercieel feest, waar niemand nog aanstoot aan nemen kan of echt gevoel bij zal hebben. Dat zich van niets meer van Kerstmis zal onderscheiden, op het ontbreken van de os en de ezel na. Zonder speculaas of pepernoten. Verdrongen in de globalisering.

Het zij zo.

De echte reden van mijn afkeer is een andere, ligt in dezelfde commercie besloten misschien: de hypocrisie en de dwang. Het onontkoombare, het verplichte en het schijnheilige. Het gehalte van reclamefilm en propaganda. Vrede op aarde, verwoord door Trump, door Poetin, de paus, of zelfs, schatterlachend als altijd, Rutte. Geproduceerd door Harvey Weinstein. De kersttoespraak van onze belasting ontwijkende vorst. Een vredig kerstfeest, namens Van der Staaij, de man die elke vrije keuze beletten wil, om in ruil, de dag na Kerstmis uiteraard, de doodstraf te willen herinvoeren.

Makkers staakt uw wild geraas. Of laat mij er graag van verstoken blijven. Het is op Kerstmis vrijwel onmogelijk mij aan de feestelijkheden te onttrekken.

Ik gun iedereen zijn feestje. Maar één van onze drie publieke zenders die zou doen alsof de wereld gewoon doorgaat; één supermarkt die mij geen kerstmuzak opdringt, één kroeg in elke stad die bluesmuziek programmeert. Zonder kerstmuziek. Thierry Baudet desnoods, die in een special van De Wereld Draait Door, een lezing geeft over de ontstaansgeschiedenis en de wezenlijke betekenis voor onze volksaard en cultuur, van de piano.

Het zou toch moeten kunnen.

In dit land van minderheden. Dit land waar elk bezwaar gehoord moet worden. Het land waar mannenhumor bij Voetbal Inside, waar de aanhef ‘dames en heren’, waar elke expliciete opinie even expliciet en luidkeels aangevochten moet worden en een plaats moet krijgen. Waar elke mening een eigen fractie in de Tweede Kamer vergund is. Van de partij voor veganisten tot de liefhebbers van Erdogan. In dit land van zwerende splinters. Hier moet ook een anti-kerst beweging bestaansrecht hebben. Fel en hoorbaar. Zonder compromis.

Hoe laat verzamelen wij, met de landelijke pers als onze getuige, op maandag in Dokkum?


Laatste publicatie van Erwin Angad-Gaur

  • Gardi

    Een korte roman over obsessie, over liefde en de impact van terreur

    Februari 2017


Geef een reactie

Laatste reacties (29)