Laatste update 09:28
2.608
58

Emeritus hoogleraar Gezondheidszorg

Ivan Wolffers (1948) studeerde af als arts. Sindsdien schrijft hij over medische onderwerpen, variërend van medicijnen tot zijn eigen prostaatkanker. Hij promoveerde in de medische antropologie en werd in 1989 benoemd tot buitengewoon hoogleraar aan de Vrije Universiteit in Amsterdam waar hij tot zijn emeritaat in 2014 Gezondheidszorg en Cultuur doceerde.

Stem voor je gezondheid en die van de wereld, stem links

We moeten leven in een wereld waar we vieze lucht in moeten ademen, calorieën moeten consumeren om goede burgers te zijn, sigaretten verkocht worden aan minderjarigen en alcohol de nationale ontspanner geworden is

Ik ga stemmen omdat ik iets wil betekenen voor de kinderen en kleinkinderen die de komende jaren in dezer wereld moeten leven.

Herculestaak
Ze moeten leven in een wereld waar we steeds ouder worden, maar de helft van de bevolking met chronische niet-overdraagbare aandoeningen rondloopt waar weinig aan te doen valt en waar als we al te oud worden niemand een betere oplossing weet dan mensen in een tehuis ‘plaatsen’. We weten precies hoe het komt dat we ouder maar niet gezonder worden.

Cc-foto: museon

We leven in een wereld die niet vanzelfsprekend gezond maakt en waar ons lichaam niet mee om weet te gaan. Een wereld waar er nog steeds meer plek is om je auto te parkeren dan voor kinderen om te spelen. We leven in een wereld waarin we niet meer weten wat we eten, we misleid worden door onduidelijke informatie op de verpakking, de verleidingstrucs van producenten alle ruimte krijgen om van zoete kinderen ongezonde kinderen te maken. Een wereld waarin het bereiken van de hoeveelheid beweging die voldoende is om gezond te blijven is uitgegroeid tot een Herculestaak, waar maar een klein deel van de bevolking aan toe komt. Een wereld vol stress waar we moeten werken om de hypotheek af te kunnen lossen, onze kinderen op te laten vangen en ook twee maal per jaar naar een vakantieoord moeten waar de overbevolking van onze eigen woonplaats terug te vinden is, maar dan met andere mensen.

Stress bedreigt in toenemende mate onze gezondheid. We moeten leven in een wereld waar we vieze lucht in moeten ademen, calorieën moeten consumeren om goede burgers te zijn, sigaretten nog steeds verkocht worden aan minderjarigen en alcohol de nationale ontspanner geworden is zodat iedereen weer een beetje relaxt is. En het is nog goed voor onze economie ook.

Verneuken
Op welk moment hebben we ons zo laten verneuken, zijn we geloven dat dit vooruitgang is en dat het ons gelukkig zal maken? Onze teleurstelling moeten we wegslikken met antidepressiva, onze opwinding met Ritalin. Misschien waren we te dom om het goed te begrijpen, maar we zijn in de verkeerde droom geluisd en de ironie van het geheel is dat overal ter wereld mensen denken dat het ook hun droom moet zijn en daarvoor over de hoogste hekken en muren klimt. Lalaland wacht aan de andere kant op ze.

Ik begrijp niet goed meer waarover het gaat als we in de verkiezingsprogramma’s niets terug vinden over gezonde voeding, denken dat de enige discussies die we voeren om de gunst van de kiezer te krijgen die over het eigen risico zijn. Het leven is toch op zich al een risico geworden als we de klimaatverandering niet kunnen keren, maar de grootste regeringspartij heeft de paragrafen in het programma onder druk van lobbyisten afgezwakt. Leven we dan in struisvogelland?

Ik wil mijn stem geven aan de kinderen die nog geen stemrecht hebben, maar die steeds vaker astma zullen krijgen, steeds vaker depressief zijn, en als ze ouder worden steeds vaker kanker blijken te hebben (oorzaak onbekend, maar hoe ver rekken we de mogelijkheden van ons immuunapparaat op door onze manier van leven?) en er zullen nog meer kinderen met type 2 diabetes zijn.

Cultuur
Ik ga mijn stem niet verprutsen met de strijd om mijn land terug te krijgen. Het is nooit van ons geweest. Wie er woonde moest er gelukkig zien te worden en zorgen dat zijn kinderen goed onderwijs en kansen kregen. Ik wil niet stemmen op mensen die maar steeds over hun cultuur praten terwijl ze helemaal niet begrijpen wat dat betekent.

Ik wil stemmen op partijen die alles in willen zetten om het milieu te redden – voor zo ver dat nog mogelijk is – en die beleid steunen dat zorgt dat de opwarming van de aarde niet voortgaat, dat de kosten voor een pakje sigaretten zo hoog maakt dat geen kind het nog kan betalen en de volwassenen die het aan kinderen willen verkopen gevangenisstraf krijgen.

Ik stem desnoods op een partij die dat allemaal niet heeft doorgerekend, want als je je beleid uit moet gaan voeren dan stem je dat af op je idealen en niet op de rekenmeesters van de dood door ademnood. Verdorie, je kunt niet alles hebben en als je moet kiezen – en dat moeten we op 15 maart – kies dan in elk geval voor het allerbelangrijkste: een omgeving waarin onze kinderen, gelukkig, gezond en vrij kunnen zijn.

Links
Kies links, want van partijen die hun ziel verkocht hebben aan gedogen van belastingconstructies, die zich niet meer kunnen herinneren wat er op een briefje stond met een geheim bedrag, aan partijen die verblind zijn door haat tegen mensen die anders bidden dan zijzelf, daar hebben we op dit gebied nooit veel van gekregen en de tijd dringt.

Stem links voor je kinderen, wat voor links ook, mensen die straks in de tweede kamer zullen zitten en die we dan voortdurend eraan zullen herinneren dat ze aan de sisyfustaak begonnen zijn die regeren heet. Laat ze de taak uitvoeren waarvoor ze gekozen zijn: dwarsliggen als besluiten niet goed voor het welzijn en de gezondheid van onze kinderen zijn.


Laatste publicatie van IvanWolffers

  • Broer van God

    Oktober 2017


Geef een reactie

Laatste reacties (58)