3.083
14

Emeritus hoogleraar Gezondheidszorg

Ivan Wolffers (1948) studeerde af als arts. Sindsdien schrijft hij over medische onderwerpen, variërend van medicijnen tot zijn eigen prostaatkanker. Hij promoveerde in de medische antropologie en werd in 1989 benoemd tot buitengewoon hoogleraar aan de Vrije Universiteit in Amsterdam waar hij tot zijn emeritaat in 2014 Gezondheidszorg en Cultuur doceerde.

Stereotypen, vooroordelen en discriminatie in de zorg

Iedere dag een gezond weetje. Vandaag: Mensen echt kennen betekent dat de vooroordelen verdwijnen

Ivan Wolffers schrijft elke dag een gezond weetje, gebaseerd op onderzoeken met merkwaardige en soms ongelofelijke uitkomsten. Door de weetjes van Wolffers leer je van alles over bijvoorbeeld verschillende ziektes, medicijngebruik en gezond afvallen, maar ook over de vaak komische verschillen tussen mannen en vrouwen.

Ik ben bezig de drukproeven van een leerboek over ‘Culturele diversiteit en gezondheidszorg’ door te nemen en las daarvoor nog eens wat artikelen door. Hoe zit het met stereotypen, vooroordelen en mogelijk discriminatie? Dat is in de samenleving al vervelend, maar in de zorg is het helemaal lastig.

Hoe kan een arts, verpleegkundige, diëtist in hemelsnaam zijn werk goed doen als hij voor hij een woord gehoord heeft al denkt te weten ‘wat voor vlees hij in de kuip heeft’. Ik vond daarbij een interessant onderzoek, dat laat zien hoe belangrijk het is om mensen met een andere achtergrond echt te kennen, want dan functioneer je beter. Niet alleen in de zorg, maar ook daarbuiten.

Voor het (Amerikaanse) onderzoek werden witte studenten twee semesters lang op de campus van de universiteit met of een eveneens witte student of een student met een andere achtergrond geplaatst. In fase drie van het onderzoek werden de witte studenten uit beide groepen voorgesteld aan een zwarte hen onbekende om de reacties te bestuderen.

Het grappige was dat de witte studenten die met een student met andere achtergrond de kamer deelden na vier maanden al meer variatie in vriendschappen hadden. Ze vonden diversiteit ook belangrijk.

Na zes maanden bleken de witte studenten met een zwarte kamergenoot minder gespannen, aangenamer in de omgang en ook meer betrokken bij ontmoetingen met nieuwe anderen. Mensen echt kennen betekent dat de vooroordelen verdwijnen. Je kunt ze gewoon niet meer volhouden omdat je elkaar als mens ziet en niet als drager van een huidskleur of als de unieke vertegenwoordiger van een bepaalde bevolkingsgroep.

Als je het zo leest gun je iedereen een Marokkaanse, Turkse of Antilliaanse kamergenoot. Ik vind dat leuk en interessant, maar vraag me na het lezen van het onderzoek wel af of de zwarte kamergenoot in het onderzoek er ook zo op vooruit is gegaan. Waarom hebben ze dat nou ook niet even onderzocht.


Volg Ivan Wolffers ook op Twitter

Het vorige weetje: Waarom lopen mannen vaker onder een auto dan vrouwen?

Het nieuwe boek van Ivan Wolffers is: Het gezonde lifestyleboek


Laatste publicatie van IvanWolffers

  • Broer van God

    Oktober 2017


Geef een reactie

Laatste reacties (14)