Laatste update 11:36
2.225
12

Oprichter House of Animals en Animals Today

Karen Soeters is hoofdredacteur van animalstoday.nl en werd in augustus 2007 benoemd tot directeur van de Nicolaas G. Pierson Foundation, het wetenschappelijk bureau van de Partij voor de Dieren. Zij was projectleider van de veelbesproken klimaatfilm ‘Meat the Truth’, verantwoordelijk voor daarop volgende documentaire ‘Sea the Truth’ en een van de makers van een visueel document over onverdoofd ritueel slachten.
Naast deze activiteiten is ze werkzaam als docent mediapsychologie aan de Hogeschool van Amsterdam bij het Instituut voor Media en informatiemanagement en is Karen bestuurslid bij de Nederlandse Vegetariërsbond en bij Bont voor Dieren.
Tijdens haar studie communicatiewetenschap aan de Universiteit van Amsterdam heeft ze naast beleidsstudies en publieksstudies ook recht en politicologie als verdieping gevolgd. Karen Soeters volgt de problematiek met betrekking tot dierenwelzijn en milieu al zo lang als zij zich kan herinneren. Na haar studie is Soeters werkzaam geweest als onderzoeker voor onder andere een internationaal onderzoeksbureau in New York. Daarnaast is ze als consultant voor verschillende organisaties actief geweest.

Stop de NVWA

Hoeveel misstanden moeten er nog boven water komen om te begrijpen dat het bij de NVWA afdeling Keuren nooit meer goed komt?

Donderdag was het debat in de Tweede Kamer over de misstanden in slachthuizen en de rol van de NVWA. Zoals verwacht, nadat diverse vreselijke beelden in de openbaarheid kwamen, wedijverden politici onderling om de kiezer vooral te laten zien hoe erg ze het vonden wat er in het slachthuis gebeurde. En natuurlijk moesten er maatregelen komen.

Varkens worden levend gekookt. Zieke en gewonde dieren worden gewoon naar het slachthuis vervoerd. Dieren worden geslagen en geschopt. De beelden zijn echt schokkend. Keiharde maatregelen, per direct zou je denken! Slachthuis dicht, NVWA-medewerkers op non-actief stellen, strafrechtelijke aanpak directeur slachthuis en medewerkers, dat soort zaken. Maar dat viel wederom behoorlijk tegen – en dat is een understatement.

Slachthuis Westfort, waarvan de laatste gruwelijke beelden naar buiten kwamen, slacht op volle toeren door. Je zou verwachten dat hangende het onderzoek het slachthuis geschorst zou worden. Maar nee, dat kan niet volgens minister Schouten, want daar is dossiervorming voor nodig. Hoezo dossiervorming? Als ik te hard rijd en wordt geflitst is die constatering alleen meer dan voldoende om mij (terecht) een boete te geven. Dan wordt er ook niet gezegd dat er eerst aan dossiervorming moet worden gedaan. Deze wijze van omgaan met ernstige overtredingen door de sector is exemplarisch als het gaat om omgang met dieren. Economische belangen staan voorop. En dat alles met medewerking en directe hulp van toezichthouder NVWA.

De NVWA staat er niet alleen bij en kijkt er naar, ze werkt er zelfs aan mee. We zagen beelden waarop een dierenarts van de NVWA te zien is die de varkens slaat. Een dierenbeschermer van actiegroep Ongehoord moet er aan te pas komen om undercover te filmen, om zo beelden naar buiten te kunnen brengen en Nederland te laten zien hoe het er in het slachthuis aan toe gaat.

Maar Helma Lodders van de VVD geeft de held van Ongehoord een schop tijdens het debat, door te benadrukken dat we dit soort activisme keihard moeten afstraffen. De omgekeerde wereld… Van mij krijgt deze activist een lintje.

De minister vindt aangifte doen trouwens ook onnodig, want het probleem moet bij de NVWA worden opgelost. Interessant. Ik herinner me nog een vreselijk ongeluk met een Stint, waarna de overheid het hele bedrijf heeft stilgelegd. Dan kan het blijkbaar wel en is er geen ‘dossiervorming’ nodig. Maar als er overduidelijk sprake is van het structureel mishandelen van dieren is er opeens ‘dossiervorming’ nodig en moet bij een al jaren niet functionerende toezichthouder het probleem worden opgelost.

Er zijn ‘gesprekken gevoerd’ met de mensen die op de beelden te zien zijn en het is niet aan haar om te oordelen of mensen ontslagen moeten worden, zo liet Schouten de Kamer weten. Pardon? Natuurlijk kun je wel oordelen of er mensen ontslagen zouden moeten worden. Dierenmishandeling is een misdrijf. En mensen die dieren hebben mishandeld moeten een strafblad krijgen en mogen daarna nooit meer met dieren werken.

Hoeveel misstanden moeten er nog boven water komen om te begrijpen dat het bij de NVWA afdeling Keuren nooit meer goed komt? Er is hier sprake van het structureel blijven overtreden van de wet. Kan je je voorstellen dat we zo zouden spreken over misstanden bij, bijvoorbeeld een kinderdagverblijf, waar doorlopend de wet wordt overtreden met vreselijke gevolgen voor het welzijn van de kinderen?

Waarom is het bij dieren dan zo ontzettend anders? Ik begrijp dat niet. Of ja, ik begrijp het maar al te goed: dieren worden gezien als producten en geld verdienen staat voorop.

Iedereen lijkt het er inmiddels wel over eens te zijn dat er cameratoezicht komen in de slachthuizen. Dat is natuurlijk een goede eerste stap, maar als die beelden vervolgens weer door de NVWA bekeken moeten worden kunnen we inmiddels met zekerheid zeggen dat het niets gaat opleveren. Waarom niet? Omdat zelfs wanneer de NVWA er met de neus bovenop staat, er niets gebeurt.

Ook moet de ‘bandsnelheid’ bekeken worden. Met de bandsnelheid wordt bedoeld hoeveel dieren (aan de lopende band) per uur bijvoorbeeld geslacht worden. Ook dat is een goed punt, maar als je bedenkt dat er jaarlijks zo’n 640 miljoen dieren (640.000.000) worden geslacht, is die snelheid erin gebracht omdat de ‘productie’ zo idioot hoog is geworden. De vee-industrie is een totaal doorgedraaide en verziekte industrie. De enig juiste aanpak van de problemen, die veel verder gaan dan de slacht alleen, is zoals feitelijk met elk probleem te kijken naar de oorzaak en die oorzaak aan te pakken.

“De druk op het slachtproces, ingegeven door economische belangen, is naar mijn overtuiging te groot geworden om belangen van dierenwelzijn en voedselveiligheid, maar ook van toereikend toezicht, op een adequate manier te borgen”, aldus Schouten. Dat klinkt in ieder geval al iets realistischer.

Verder laat de minister weten dat de NVWA strenger optreedt bij vervoerders van vee en bij slachthuizen en dat er eerder boetes worden opgelegd. Maar ben ik nou de enige die daar helemaal niets van gelooft? Kijk naar wat er in de Noordelijke slachthuizen kon gebeuren. Zieke en gewonde dieren werden aangevoerd onder het toeziend oog van de dierenartsen van de NVWA. En in IJsselstein bij slachthuis Westfort precies hetzelfde verhaal.

Ik heb gesproken met dierenartsen die vertelden dat ze er juist op aangesproken worden als ze te veel rapporten schrijven. Dus als de minister aankondigt dat er een lik-op-stukbeleid moet komen omdat sancties na rapportages van dierenartsen te lang op zich laten wachten heeft ze het helaas alweer mis. Het hogere management van de NVWA wil niet dat er meer rapporten worden geschreven. Die sancties komen helemaal niet.

De minister bleef tijdens het debat benadrukken dat het gesprek bij de NVWA moet plaatsvinden. En daar blijft het dus fout gaan. De NVWA functioneert niet, heeft nooit gefunctioneerd en zal ook nooit functioneren. Ook hier geldt dat de oorzaak moet worden aangepakt en niet het gevolg. En ja, er zijn zeer capabele dierenartsen bij de NVWA werkzaam, maar die worden geïntimideerd. Er heerst een angstcultuur bij de toezichthouder.

Tot slot wilde minister Schouten weten wat we als samenleving vinden wat acceptabel is qua dierenwelzijn. Dat is zeker interessant maar laten we eerst de wet handhaven! Deze wet heeft al regels opgesteld over wat we als maatschappij op dit moment acceptabel vinden. Keiharde actie er nodig en niet morgen, niet over een half jaar, maar NU!

Geef een reactie

Laatste reacties (12)