1.676
58

Beeldend kunstenaar

Jonas Staal (1981) is beeldend kunstenaar en studeerde monumentale kunst in Enschede en Boston. Op dit moment werkt hij aan zijn PhD onderzoek 'Kunst en propaganda in de 21ste eeuw' aan de Universiteit Leiden. Hij is de grondlegger van de artistieke en politieke organisatie New World Summit (zie: http://www.newworldsummit.eu), die zich inzet voor organisaties die worden buitengesloten van democratische processen.

Stop Nederlandse steun aan Superterrorisme

Lever geen Nederlandse staatsburgers uit – zeker niet aan een organisatie als 'Amerika' die tot marteling bereid is

Op zaterdag 29 december vindt de tweede editie van de New World Summit plaats, een serie conferenties in ‘alternatieve parlementen’, die georganiseerd zijn voor vertegenwoordigers van organisaties die worden buitengesloten uit democratische processen, onder meer door gebruik van zogeheten ‘internationale terreurlijsten’. De recente zaak rond Sabir K. is een sprekend voorbeeld van Nederlandse staatsburgers die onder het mom van ‘terrorisme’ worden buitengesloten uit de rechtsorde.

Het ‘alternatieve parlement’ van de eerste editie van de New World Summit, op 4 en 5 mei 2012 in de Sophiensaele in Berlijn

De mogelijke uitzetting van de zogeheten ‘terreurverdachte’ Sabir K. aan Amerika, die voor de Nederlandse staat op geen enkele bewezen wijze een gevaar vormt, is een zoveelste voorbeeld van het gemak waarmee onze regering zich laat instrumentaliseren in de ‘War on Terror’, ondanks de inmiddels evidente ‘terreur’-dimensies die deze oorlog heeft verkregen.

Het is bijna tien jaar geleden dat de Amerikaanse staat met ‘politieke steun’ van Nederland de oorlog in Irak begon. Het was een illegale oorlog, die ons werd verkocht als een ‘verdediging’ tegen de terreurdreiging van massavernietigingswapens. Die wapens bleken er niet te zijn. De ‘terroristen’ bleken honderdduizenden onschuldige burgers. Deze inval was zelfs binnen de criteria van de natiestaten zelf, zoals de noodzakelijke steun die de Verenigde Naties aan dergelijke militaire acties dient te geven, volstrekt onacceptabel. 

Feitelijk heeft de Amerikaanse staat zich met deze oorlog bewezen als slechts een van de vele organisaties die ter wereld bestaan. Een organisatie in staat tot een gruwelijke en schaamteloze vorm van superterrorisme, die onder het mom van vrede, veiligheid en democratie aan ons wordt verkocht. De ‘inval’ van Irak was niets meer dan een aanslag op Irak. En het is een schande dat wij ons niet eens voor kunnen stellen dat de architecten van deze aanslag zich voor een rechter zouden moeten verantwoorden.

Sterker nog, onze banden met de organisatie met de naam ‘Amerika’ lijken eerder te zijn versterkt: in 2007 werd de Irakese Nederlander Wesam al Delaema uitgeleverd aan de Amerikanen, die zich middels extraterritoriale gevangenissen, van Abu Ghraib tot Guantánamo Bay, bereid hebben getoond tot het martelen van hun gevangenen. De verdenking aan het adres van Al Delaema bestond uit niet meer dan een videoband, die hij naar eigen zeggen uit documentaire overwegingen in Irak had gemaakt van een groep militanten die zich verdedigden tegen de voortdurende Amerikaanse aanwezigheid in hun land. Deze militanten werden verdacht lid te zijn van de organisatie ‘de Basis’ (Al-Qa’ida), en Delaema zou medeplichtig zijn aan het hen geholpen hebben van het bouwen en plaatsen van een bermbom.

Het mag niemand verbazen dat Delaema na uitlevering aan Amerika terug kwam in Nederland met een gedetailleerd verslag van zijn mishandeling in de duistere complexen van de Amerikaanse gevangenissen: hij werd ondergronds opgesloten, werd gedwongen zich naakt in zijn cel op te houden bij lage temperaturen, in zijn eten werd glas vermengd en hij werd gedwongen naar extreme videobeelden te kijken van allerhande aanslagen. Een aanpak die zeer vergelijkbaar is met de ‘verhoortechnieken’ die in Guantánamo zijn ontwikkeld, en die ten tijden van de uitlevering reeds bekend waren. In 2009 ‘bekende’ Delaema na voortdurende martelingen medeplichtig te zijn aan de gefilmde voorbereidingen van de aanslag. Bij terugkeer in Nederland, waar hij de straf uit moest gaan zitten, werd hij vrijwel meteen vrijgelaten als gevolg van de lange voordetentie en slechte behandeling door de Amerikanen.

Nu staan we aan de vooravond van een mogelijke nieuwe uitlevering, namelijk die van de Nederlander Sabir K., die betrokken zou zijn geweest bij gevechtshandelingen tegen Amerikaanse troepen in Afghanistan en hierbij zou hebben samengewerkt met de Basis, een organisatie die ooit bewapend is door de Amerikanen zelf, in hun Afghaanse oorlog tegen het Rode Leger van de Sovjet-Unie. Hij is gearresteerd in Pakistan, alwaar hij naar eigen zeggen reeds met marteling te maken heeft gehad alvorens naar Nederland te zijn overgevlogen, waar hij nu vast zit.

Los van de vraag wat het waarheidsgehalte van dergelijke beschuldigingen en zijn al dan niet daadwerkelijke schuld, dienen wij onszelf twee vragen stellen.

De eerste vraag is wat begrippen als ‘internationale rechtvaardigheid’ nog betekenen als wij bereid zijn Nederlandse staatsburgers uit te leveren aan een staat – een organisatie – die heeft getoond, tegen alle internationale conventies in, bereid te zijn tot martelen om zo ‘bewijs’ te fabriceren van vermeend ‘terrorisme’.

De tweede vraag is wat het Internationale Gerechtshof in Den Haag, dit zelfverklaarde ‘centrum van recht en vrede’, nog betekent als wij het vermeende terrorisme van individuen niet gelijkwaardig beoordelen aan het superterrorisme dat wordt uitgeoefend in de naam, en zogenoemde idealen, van natiestaten.

Wanneer mensen gedood worden, mag dat nooit worden gebagatelliseerd. Of deze moorden nu met wapens van een organisatie als de Basis worden uitgevoerd of door een organisatie als Amerika. Maar ik weet wel welke van deze twee organisaties het gevaarlijkste is voor die zogeheten ‘internationale rechtsorde’. De ‘American Dream’ heeft zich bewezen als een wereldwijde nachtmerrie voor democratische waarden zoals transparantie, privacy en structurele controle van macht. Een nachtmerrie van structurele wereldwijde gewelddadige terreuraanslagen.

Ons land, de organisatie genaamd ‘Nederland’, dient direct te stoppen met het verlenen van structurele politieke steun aan dit superterrorisme.

Sabir K. moet in Nederland blijven.

Politieke vertegenwoordigers op de New World Summit van Berlijn – van links naar rechts: Jon Andoni Lekue (voormalig lid van de Baskische Batasuna, de politieke tak van ETA), voorzitter Robert Kluijver (voormalig VN diplomaat), Fadile Yidirim en haar vertaler Meral Cicek (Koerdische vrouwenbeweging), Luis Jalandoni (Nationaal Democratisch Front van de Filippijnen, NDFP) en Moussa Ag Assarid en vertaler Ernst van den Hemel (nationale bevrijdingsbeweging van Azawad, MNLA)


Sprekers tijdens de New World Summit op 29 december in Leiden zijn Jose Maria Sison, oprichter van de Communistische Partij van de Filippijnen en haar gewapende tak, de New People’s Army, die sinds de jaren ’80 in Nederland verblijft en middels druk van Amerika als ‘terreurverdachte’ is vervolgd. Hij treed met zijn advocaat Jan Fermon in debat met Alexander van Dam (openbaar aanklager), Willem van Bennekom (voormalig rechter en advocaat), Dirk Poot (leider van de Nederlandse Piratenpartij) en Beatrice de Graaf (professor bij het centrum voor terrorisme en contraterrorisme).

Het laatste boek van Jonas Staal is: ‘New World Summit,’ hier(.pdf) gratis te downloaden of te bestellen via http://www.newworldsummit.eu

Geef een reactie

Laatste reacties (58)