4.112
34

Columnist

Ik ben geboren op 10 mei 1966 in een kleine plaats ten noordwesten van de stad Kerman (Iran) in een gezin van 7 kinderen. Mijn jeugd heb ik doorgebracht in dat dorp. Op mijn achttiende verliet ik mijn dorp om in een grote stad (Shiraz), 800 km verder, te gaan studeren. Tijdens mijn studie (sociologie) kwam ik in verzet tegen de islamitische regering en dat resulteerde in mijn gevangenisschap voor een korte periode en vervolgens langdurige onderdrukking en achtervolging. In 1993 kwam ik naar Nederland. In Nederland studeerde ik af in Algemene Sociale Wetenschappen aan de universiteit van Utrecht. Tijdens mijn studie en daarna heb ik in verschillende functies (docente, rijinstructrice, onderzoekster en beleidsmedewerkster) gewerkt.
Ik ben politiek zeer betrokken en heb een weblog waarin sociaal-politieke onderwerpen aan de orde stel. Zie: http://ferdowskazemi.wordpress.com

Straatvegen in plaats van de taal leren

Rotterdam dwingt vluchtelingen hun taalcursus op te geven

Onlangs vertelde onze premier dat nieuwkomers zich altijd hebben moeten aanpassen, en altijd te maken gehad met vooroordelen en discriminatie. Ze moet zich volgens hem invechten. Wie zegt dat nieuwkomers zich niet willen aanpassen? Wat is aanpassen eigenlijk? Jouw naam van Mohammed of Fatima veranderen in Jan of Grietje?

Om je aan te passen moet je eerst de Nederlandse taal leren. Ik geloof dat onze premier niet weet dat zelfs die mogelijkheid tegenwoordig de nieuwkomers praktisch onthouden wordt. 

Roteb straatvegers aan het werk op nieuwjaarsdagWeet de premier dat de vluchtelingen in Rotterdam gezegd wordt dat werken voorkeur heeft boven Nederlands leren? Weet hij dat van vluchtelingen die kort in Nederland wonen verwacht wordt dat ze een baan accepteren waarvoor geen Nederlands nodig is? Zij moeten namelijk verplicht de straten gaan schoonmaken om uit de uitkering te komen, terwijl zij nog op een Nederlandse cursus zitten. Zij moeten stoppen met hun cursus Nederlands. Of zij moeten een avondcursus nemen en overdag werken. De gemeente vindt immers het werken belangrijker dan de taal. 

Wat gebeurt er met hun kinderen als zij dag en nacht bezig zijn om Nederlands te leren en allebei werken? De ouders moeten het onderling zo regelen dat een van hen thuis is voor kinderen, is het antwoord van de gemeente. Een ploegendienstregeling. 

Dus degene die thuis is hoeft geen Nederlands te leren, is mijn conclusie. Want ze moeten volgens de formule van de gemeente allebei in de avonden taalles volgen en overdag beschikbaar zijn voor een baan. Dat is praktisch onmogelijk omdat de kinderen geen oppas hebben en zij geen geld om een oppas te betalen. 

Wat gebeurt er dan? Hij of zij hoeft zich niet aan te passen, want die persoon komt toch de deur niet uit, zou ik zeggen. Ja, hier word ik echt cynisch van. 

Hoe kunnen zulke mensen zich aanpassen aan de Nederlandse cultuur als zij niet fatsoenlijk de taal spreken? Zij zijn hoogopgeleid in hun moederland en ze kunnen zichzelf hier straks uit die uitkering helpen als zij de kans krijgen om eerst de successleutel die de taal heet in hun bezit nemen. Dit is een bij voorbaat mislukt beleid dat de gemeente onder de naam ‘Werkloont’ naleeft. De gemeenteambtenaren in Rotterdam zeiden letterlijk ‘werken gaat vóór Nederlands leren’, toen ik vroeg of zij dat gezin de tijd wilden gunnen om eerst goed Nederlands te leren. 

Uit ervaring weet ik dat je een jaar lang en minstens tien uur per dag bezig moet zijn met het Nederlands als je deze taal onder de knie wil krijgen. Dan pas kun je spreken van het zich aanpassen. Hoe zou ik me anders aan hebben kunnen passen aan deze maatschappij als ik op mijn niveau niet had kunnen communiceren met mijn omgeving? Dat zou me nooit gelukt zijn als ik de straten schoon moest maken in plaats van het Nederlands te leren op mijn denkniveau. 

Ik betreur zeer deze kortzichtige kijk op de problematiek van uitkeringen waarmee de gemeenten te maken hebben. Erg spijtig dat de overheid geen lessen geleerd heeft van de integratieproblemen veroorzaakt door de wijze waarop de arbeidsmigranten destijds hier gehaald werden. Zij moesten namelijk direct aan het werk en kregen geen kans om Nederlands te leren. En we hebben allemaal gezien hoe het verder gegaan is. 

Het is verbazingwekkend dat de overheid korte termijn plannen bedenkt die op den duur veel schade toe kunnen brengen aan de maatschappij. Iemand die overdag moet werken en een paar uurtjes in de avond een eenvoudige cursus Nederlands mag volgen, kan nooit integreren. Van straten schoonmaken raak je niet geïntegreerd als nieuwkomer. Dat doe je via communicatie met je gelijkgestemden. Ja, werk loont, maar niet iedere loon werkt. Politieke vluchtelingen beloon je bovendien met een goede cursus Nederlands. Dat werkt, niet de werkwijze van ‘Werkloont’ in Rotterdam. Word wakker!

cc-foto: Ritzo ten Cate


Laatste publicatie van Ferdows Kazemi

  • De ongewenste zoon

    2013


Geef een reactie

Laatste reacties (34)