787
30

Publicist

Çilay Özdemir werd in 1966 in Turkije geboren en kwam op haar tiende naar Nederland. Na haar studie aan de heao in Rotterdam werkte ze in verschillende functies bij de overheid. Sinds 2005 is ze werkzaam als freelance journalist en publicist, en ze woont met haar partner afwisselend in Jordanië en Nederland. Ze is mede-auteur van het boek 'Zeeuwse babbelaars en Turks fruit'.

Straks leeft de rijke kankerpatiënt langer dan de arme

Wat doen we met mensen die geen (goede) verzekering hebben? Geven we die sneller op?

Een van de beste politieke uitspraken van de laatste tijd komt van Renske Leijten (SP). Gisteren reageerde ze bij Nieuwsuur op de kwestie over dure behandeling van patiënten met een korte levensverwachting als volgt: “Waarom moeten we het over geld hebben, waarom gaat het alleen om ‘dure’ behandelingen”. Als ik het goed geïnterpreteerd heb, bedoelde ze dat we bij deze ethische kwestie niet (alleen) de geldfactor moeten meewegen maar ook de vraag hoe we in het algemeen hiermee moeten omgaan, ook als het om goedkope(re) behandelingen gaat.

Medici blijken achter de opening van deze discussie te staan die minister Schippers heeft geïnitieerd. Gevoed uit de praktijk kunnen ze natuurlijk met veel voorbeelden komen die de discussie verder kan brengen. Tot nu toe, heb ik van de medici begrepen, wordt er te lang door behandeld om het leven van iemand met kanker of andere terminale ziekte, met een paar weken te verlengen.

Uit eigen ervaring kan ik echter minimaal twee voorbeelden noemen van mensen die doorbehandeld zijn terwijl het in eerste instantie leek alsof ze nog maar een paar maanden te leven hadden. De prognose van de artsen leek niet te kloppen: ze gingen niet binnen zes maanden dood, sterker nog, ze leven een driekwart jaar later nog en zien er zelfs gezonder uit. Deze twee mensen zijn niet oud en hebben een enorm drive om in leven te blijven voor zichzelf, voor hun kinderen en voor hun andere naaste familie.

Gelukkig hebben zij een  verzekering die de kosten dekt. Maar wat doen we met mensen die geen (goede) verzekering hebben? Geven we die sneller op?

Dreigt er straks geen tweedeling in de maatschappij als we dure behandelingen voor een paar weken extra niet meer willen betalen: aan de ene kant de vermogende kankerpatiënt die de behandeling uit eigen zak kan betalen en daardoor langer kan leven. Aan de andere kant de povere kankerpatiënt die aan zijn lot overgelaten wordt omdat de behandeling te duur is.

Ik ben het met Renske Leijten eens: niet de geldkwestie moet bij een discussie hierover allesbepalend zijn maar de wil van de patiënt, de wensen van de familie, de bevindingen van de medici en de stand van de wetenschap.

Volg Cilay Özdemir ook op Twitter

Geef een reactie

Laatste reacties (30)