Laatste update 10:25
7.589
20

Psychiater en publicist

In 2003 debuteerde Bram Bakker als schrijver met "Te gek om los te lopen", een boek met kritische verhalen over de psychiatrie. Het boek kreeg enorm veel media-aandacht en leidde tot veel discussie. Het was een groot verkoopsucces: in korte tijd werden er ruim 10.000 exemplaren van verkocht. Sindsdien volgden nieuwe titels met grote regelmaat, soms met een andere auteur samen.

Naast boeken publiceert Bram al jaren columns, die voor een deel zijn gebundeld in "De dwarse psychiater". Ook leverde hij bijdragen voor zeer uiteenlopende media als Vrij Nederland, Psychologie Magazine, Volkskrant en VIVA. Iedere twee weken verscheen er tot begin 2011 in de zaterdagbijlage van het AD een column van zijn hand.

Over hardlopen publiceert Bram met grote regelmaat in tijdschriften als Runners World en Run2Day Magazine, en online bij Keep on Running

Tegen zelfdoding, maar er toch door bezweken

Bij een beroemdheid die zichzelf het leven beneemt is er vaak angst voor een soort besmettelijk effect. Bij de dood van Viktor Staudt vrees ik dat nog meer.

Het overlijden van Viktor Staudt heeft een aantal mensen diep geraakt. Dat is meestal zo als er iemand dood gaat, maar in dit geval betreft het veel zeer kwetsbare mensen. Die al regelmatig twijfelen of het leven nog wel zin voor ze heeft…

Viktor was niet heel beroemd of zo, maar veel mensen kennen toch zijn verhaal: hij reed ooit naar een treinstation, wierp zich voor de trein, maar overleefde op wonderbaarlijke wijze. Zijn benen bleven achter op de rails, hij zat sindsdien in een rolstoel. Jaren later schreef hij er een boek over, ‘Het verhaal van mijn zelfmoord’ en er volgden indrukwekkende mediaoptredens, onder andere bij De Wereld Draait Door. Viktor werd zodoende een belangrijke stem in het koor dat bepleit dat zelfdoding geen oplossing is, en dat je altijd zou moeten proberen om te praten over je gevoel dat het leven de moeite niet meer waard is, dat iedereen beter af is als jij er niet meer bent, enzovoort.

Viktor gaf talloze lezingen, en was achter de schermen zeer actief in online contacten met lotgenoten. Hij ondersteunde het werk van een organisatie als 113Preventie, veel meer anoniem dan in het publieke domein. Veel mensen die kampen met suïcidale gedachten ontleenden veel steun aan hem. Hij was een rolmodel, zonder dat dit expliciet benoemd werd.

En nu heeft hij zichzelf toch het leven benomen. Voor de meeste mensen totaal onverwacht. De reden kennen we niet, en de details doen er ook eigenlijk niet toe. We zijn hem kwijt, terwijl hij nog zo nodig was.

Bij een beroemdheid die zichzelf het leven beneemt is er vaak angst voor een soort besmettelijk effect. Bij de dood van Viktor Staudt vrees ik dat nog meer: als een expliciete tegenstander van zelfdoding het zelf wel doet, wat moeten de twijfelaars dan? Het antwoord komt van Viktor zelf, die er een behartenswaardig stuk over schreef: praat erover!

Nu het niet meer met hem kan moet er een ander luisterend oor gevonden worden. En geloof het, of niet: dat is er, hoe moeilijk het zoeken ook kan zijn…

Wanhopig? Zoek contact met 113: www.113.nl of 0900-0113


Laatste publicatie van Bram Bakker

  • De dokter als patiënt

    2018


Geef een reactie

Laatste reacties (20)