7.040
233

Student ICT

Mauro Manuel is een 18-jarige asielzoeker uit Angola en student ICT. De Tweede Kamer debatteert geruime tijd over het wel of niet uitzetten van de jongen, die op 9-jarige leeftijd door zijn moeder op het vliegtuig naar Nederland werd gezet. Minister Gerd Leers heeft reeds aangekondigd geen gebruik van zijn discretionaire bevoegdheid te zullen gebruiken om de jongen in Nederland te houden.

Tekstschrijver schreef ‘Mauro’s brief’

Update: Mauro wist niets van emotionele oproep af 

In tegenstelling tot wat diverse media berichtten blijkt de laatste brief van Mauro Manuel aan de Tweede Kamer niet van zijn hand. Een tekstschrijver heeft op basis van Mauro’s optreden in het openbaar de brief opgesteld. Zo meldt het Algemeen Dagblad. Mauro zelf herkent zichzelf niet volledig in de brief, omdat het niet ‘zijn woorden’ zijn, zo verklaart een woordvoerdster van Defence for Children tegenover Joop. Hij steunt de brief echter wel.

Het AD schrijft:

Met grote ogen en in aanwezigheid van deze krant neemt de betrokkene via de televisiejournaals kennis van de tekst van die noodkreet. Dat hij zichzelf wil inzetten voor de Nederlandse samenleving en dat hij als voetballer het Nederlandse elftal graag wereldkampioen wil zien worden. “Goed bedoeld van de stichting Defence for Children, maar het zijn niet mijn woorden,” reageert Mauro verrast.

Een woordvoerdster van Defence For Children bevestigt tegenover Joop dat de brief niet door Mauro zelf is opgesteld. Ook verklaart ze dat de brief geen initiatief van de organisatie is, maar dat deze geschreven is door een zelfstandige tekstschrijver, die op basis van Mauro’s optreden in het openbaar de brief heeft opgesteld.

De brief:

Geachte leden van de Tweede Kamer,
Tegen wil en dank ben ik nu een symbool geworden van jonge, alleenstaande asielzoekers in Nederland. Veel liever ben ik een symbool van integratie in de Nederlandse samenleving. Iets waaraan in Nederland zoveel belang wordt gehecht.
Op mijn negende ben ik op het vliegtuig gezet, helemaal alleen. Ik had toen enorm veel verdriet en was bang. Hoe kon ik ooit iemand nog vertrouwen? Waarom was ik weggestuurd? Gelukkig kwam ik terecht bij hele lieve mensen, die nu mijn vader en moeder zijn. 3 jaar geleden is mijn broertje geboren, van wie ik heel veel hou. Ik heb een hechte band met mijn familie en mijn vrienden.
De belangrijkste jaren van mijn leven ben ik hier opgegroeid. Ik voel me hier helemaal thuis. Ik voel me Nederlander.
Mijn toekomst ligt in Nederland. Ik wil een voorbeeld zijn voor iedereen en ik wil me zo graag inzetten voor de Nederlandse samenleving, mijn hele leven lang. Ik wil zo graag ieder jaar Koninginnedag vieren en ik wil als voetballer het Nederlands Elftal kampioen zien worden.
Ik wil graag alle Kamerleden die mij steunen bedanken. Ik hoop zo dat u dit blijft doen en dat u de collega’s die nog twijfelen, kunt overtuigen. Dit is mijn laatste kans om u te vragen mij een verblijfsvergunning te geven. Ik beloof dat ik altijd zal proberen van waarde te zijn voor Nederland. Laat mij alstublieft voor altijd hier blijven!
Veel liefs van Mauro

Geef een reactie

Laatste reacties (233)