356
14

Europarlementariër Verenigd Links

Kartika Liotard (1971) is Europarlementslid sinds 2004. Tot juni 2010 was zij dat voor de Socialistische Partij. Na een intern conflict besloot ze toen verder te gaan als onafhankelijk parlementariër. Liotard is lid en ondervoorzitter van de GUE/NGL, de 35 leden tellende fractie van Europees Verenigd Links. Liotard is vicevoorzitter van de parlementaire intergroepen over Ouderen en Dierenwelzijn. Verder is zij lid van de commissie Milieubeheer, volksgezondheid en voedselveiligheid en plaatsvervanger in de commissies Ontwikkelingssamenwerking en Rechten van de vrouw en gender-gelijkheid. Voor het Europees Parlement verzorgt zij het officiële contact met de EU-voedselveiligheidsorganisatie EFSA. Liotard was tot haar verkiezing teammanager juridische zaken bij Laser (ministerie van LNV). Daarvoor werkte zij voor de wetswinkel in Nuth. Tussen ’96 en ’98 was ze bestuurslid van de SP-Westelijke Mijnstreek en daar verantwoordelijk voor de SP-Hulpdienst. In 2009 verscheen 'Poisoned Spring', een boek van haar en Steve McGiffen over privatiseringen in de watersector.

Terroristen pakken met namen en stoelnummers?

Europa blijft passagiersgegevens uitwisselen met de VS, ten koste van uw privacy

Ga je met het vliegtuig naar de Verenigde Staten op vakantie, op zakenreis of een weekendje weg? Dan worden je naam, geboortedatum, adres, telefoonnummer en creditkaartinformatie doorgegeven aan het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid. Ook je stoelnummer en maaltijdkeuze worden gelekt naar dit Amerikaanse ministerie, ook wel “Homeland Security” genoemd.

Nieuw is dit niet. Al in 2007 sloot de Europese Commissie namens alle EU-burgers een tijdelijk “Passagiers Namen Verdrag” (PNR-verdrag) met de VS. In het kader van ‘internationale terrorismebestrijding’. Het Europees Parlement uitte in 2010 echter (terecht) grote zorgen over de privacyschending van vliegtuigpassagiers en keurde het verdrag niet goed.

De Europese Commissie ging daarop opnieuw in onderhandeling met de Amerikaanse autoriteiten. Enkele scherpe randjes zijn daardoor van het PNR-verdrag afgehaald. Zo krijgen burgers het privilege om zelf ook te achterhalen welke informatie de Amerikaanse autoriteiten over hen hebben verzameld. Verder is de opslagtermijn van persoonsgegevens begrensd naar ‘slechts’ 15 jaar.

Het moge duidelijk zijn dat deze minimale aanpassingen aan het verdrag lang niet voldoende zijn om de VS een universele sleutel te geven tot onze naam, creditkaartgegevens en eetgewoontes. Dit alles onder het mom van terrorismebestrijding. Ik vraag me af hoeveel terroristen ze met deze gegevens gaan oppakken en daarom ben ik benieuwd waarvoor ze onze gegevens dan wel voor zo’n lange periode gaan gebruiken.

Vandaag protesteerde ik daarom, samen met Europarlementariërs van Verenigd Links, tegen goedkeuring van het PNR-verdrag, vlak voor de plenaire stemming in het Europees Parlement. Doordat de grote christen-democratische en sociaal-democratische groepen in het parlement zich even later niet konden verenigen tegen het op straat gooien van passagiersgegevens is het verdrag goedgekeurd. 409 parlementsleden stemden voor, 226 tegen en 33 onthielden zich van stemming.

Het PNR-verdrag is er daarmee bijna doorheen. Op 26 april zullen de nationale ministers van binnenlandse zaken en justitie nog gevraagd worden om goedkeuring te verlenen aan het verdrag. Gebeurt dat, dan blijven niet alleen privacygevoelige gegevens van miljoenen reizigers openbaar voor de VS-autoriteiten, maar ook mijn voorliefde voor chocoladekoekjes bij een kop vliegtuigkoffie.

Geef een reactie

Laatste reacties (14)