Laatste update 10:52
1.442
31

schrijfster/journalist

Annemarie Haverkamp is 42 jaar. Geheel onverwacht kwam haar zoon Job in 2004 ernstig gehandicapt op de wereld. Eenmaal van de schrik bekomen, besloot Annemarie in De Gelderlander een column te schrijven over Job. Omdat ze de buitenwereld graag wil laten zien hoe het echt is, het dagelijks leven met een gehandicapt kind. De columns werden gebundeld in twee boeken. Haar eerste non-fictieroman Dolgelukkig zijn wij verscheen 19 oktober 2010 bij uitgeverij Nieuw Amsterdam. Het taboedoorbrekende boek genereerde veel media-aandacht. Annemarie studeerde culturele antropologie, werkte als redacteur, redactiechef en columnist bij De Gelderlander, was chef van het Arnhem/Nijmegen-magazine Luxity en is nu hoofdredacteur van universiteitsblad Vox.

#TheyToo

61 procent van de Nederlandse meisjes en vrouwen met een verstandelijke beperking wordt seksueel misbruikt

cc-foto: zeevveez

61 procent. Dat getal schuurt al de hele week in mijn hoofd. 61 procent van de Nederlandse meisjes en vrouwen met een verstandelijke beperking wordt seksueel misbruikt. Toen ik het percentage op Twitter voorbij zag komen omdat het was aangehaald in een Belgische reportage over deze smeerlapperij, dacht ik dat het een foutje moest zijn. Waren de 6 en de 1 omgedraaid? Ik ging op zoek naar de bron: een rapport van Rutgers en Movisie uit 2011. En ja, het stond er echt.

Het werd nog erger: een op de vier verstandelijk gehandicapte vrouwen wordt daadwerkelijk verkracht. Bij mannen is dit 7 procent. Van hen krijgt 23 procent te maken met seksueel geweld. Dat is bijna een kwart.

Het tv-programma Zembla kwam woensdag met een reportage uit Australië. We zagen een huilende bejaarde moeder. Haar volwassen Down-zoon met het verstand van een kind van 5 was door een medewerker van de wooninstelling zo hard gepenetreerd dat hij niet meer kon zitten. ‘Upset’, vatte hij zijn gemoed samen tegen de interviewer.

Verkrachting van gehandicapten is een wereldwijd probleem. Ik kon even geen hashtag bedenken die de gruwelijke ernst van deze constatering samenvatte. En geen van de flauwe excuses die ik in de #MeToo-mediastorm voorbij had zien komen, ging hiervoor op. Deze kinderen lokten niets uit, waren niet lekker seksueel gerevolutioneerd en neukten zich niet bewust omhoog voor een beter plekje in hun woonzorggroep. Ze waren alleen maar weerloos slachtoffer. Misbruikt door ernstig zieke mannen.

Bijkomend probleem: de daders veroordelen blijkt lastig, omdat de getuigenissen van de slachtoffers vaak te vergelijken zijn met die van kinderen. Wat weet een kleuter? De woorden Me Too tikken is nog te moeilijk. Als ouders of andere medewerkers van een instelling geen onraad ruiken, komt het hele misbruik zelfs nooit aan het licht. Of willen we het gewoon niet weten?

Dit artikel verscheen eerder op de website van Annemarie Haverkamp


Laatste publicatie van Annemarie Haverkamp

  • Job gaat viral

    November 2016


Geef een reactie

Laatste reacties (31)