1.748
21

Adviseur, jurist

Een door de wol geverfde in oorsprong juridische generalist met als specialiteit sociaal recht (Participatiewet, Wmo en ook Jeugdwet). Heeft een grote algemene en historische kennis en daarom een grote belangstelling voor wat er zich in de samenleving afspeelt. Politiek betrokken en breed ontwikkeld, waaronder ook op het terrein financiën.

Topambtenaren schrijven neoliberale recepten voor tegen coronacrisis

Advies aan de politiek: vervang de topambtenaren die recent een advies over de aanstaande begroting hebben uitgebracht door ambtenaren die het neoliberalisme niet aanhangen

cc-foto: Alias 0591

Vlak voor de Tweede Kamer-verkiezingen brengen topambtenaren traditioneel een begrotingsadvies uit aan de politiek. Rijst bij mij de vraag: doen ze dit in het belang van de burger? Want er kiert nogal wat licht tussen de overheid  en de burger maar ook tussen de politiek en de burger.

De samenvatting die de kranten van het rapport gaven deden mij het ergste vrezen. Met stijgende verbazing en ergernis las ik voorbeelden van redenaties die maar in één richting wezen. De burger moet betalen.

Nu moet ik meteen bekennen dat ik niet het hele rapport gelezen heb, maar dat is ook niet nodig om een aantal zaken aan de orde te stellen.

Waar ik op doel:

  • Adviezen als ‘ga niet als een idioot bezuinigen’ lijken me logisch, vooral als er bijna geen rente hoeft te worden betaald.
  • Maar ‘maak het niet te bont met corona-uitgaven’, is al opvallender. Daar gaat de politiek toch over.

Dat inkomsten en uitgaven enigszins in evenwicht moeten zijn lijkt mij ook vanzelf te spreken. Bizar wordt het als het om de zorgkosten gaat. Hier sloeg ik op aan:

  • Om de zorgkosten te beteugelen moeten nu gehanteerde automatismen tot verbetering in de zorg worden afgeschaft met als reden, en weeg dit argument, dat dit op andere beleidsterreinen ook niet plaatsvindt. Het letterlijke argument luidde: ‘alhoewel alle onderwijsspecialisten zeggen dat de kwaliteit van het onderwijs toeneemt en gediend is bij kleinere klassen , wil dit niet zeggen dat de overheid dit automatisch overneemt en daar op inzet en dus extra leraren aanneemt’.

Klinkt als, we weten het wel maar we doen het lekker toch niet en in de zorg hoeft dat voor ons ook niet.

Mij gaat het er niet om dat zowel zinnige maar ook onzinnige verbeteringen altijd zouden moeten worden doorgevoerd. Daar kan beter over geoordeeld worden door deskundigen. Waar het mij wel om gaat is dat het verkleinen van de klassen niet mogelijk zou zijn omdat het volgens de ambtenaren te veel kost. Het zou dus wel kunnen als er genoeg geld was, luidt de conclusie.

Ik heb een oplossing voor deze kortzichtige groep van zogenaamde topambtenaren. Een vrij eenvoudige oplossing zelfs. Om én de gezondheidszorg op peil te houden én ons onderwijs te verbeteren door kleinere klassen, begin je met de factor kapitaal en de factor arbeid even zwaar te belasten.

Dus niet extra belasten. Nee, je maakt de belastingverlagingen voor de factor kapitaal over de laatste 30 jaar ongedaan. Dan draagt het bedrijfsleven ook weer evenveel bij aan een leefbare maatschappij als de burger. Dan verdwijnt de winst niet via trucs naar belastingparadijzen. Op de site van het CBS zijn genoeg studies te vinden die mijn vaststellingen bevestigen.

Dat het ministerie van Economische Zaken qua bemensing een draaideurverhouding heeft met het bedrijfsleven dat was mij bekend, en daar had ik al mijn bedenkingen bij. Maar dat alle Haagse topambtenaren in deze commissie met enkel een neoliberale bril, die het kapitaal altijd ontziet, naar Nederland lijken te kijken dat is niet alleen opvallend maar ook, op z’n zachtst gezegd, nogal verontrustend.


Laatste publicatie van Harry Bleeker

  • Homo Vanus

    Waarover men spreken kan, daarover moet men niet zwijgen

    september 2020


Geef een reactie

Laatste reacties (21)