Laatste update 21:56
835
8

schrijfster/journalist

Annemarie Haverkamp is 42 jaar. Geheel onverwacht kwam haar zoon Job in 2004 ernstig gehandicapt op de wereld. Eenmaal van de schrik bekomen, besloot Annemarie in De Gelderlander een column te schrijven over Job. Omdat ze de buitenwereld graag wil laten zien hoe het echt is, het dagelijks leven met een gehandicapt kind. De columns werden gebundeld in twee boeken. Haar eerste non-fictieroman Dolgelukkig zijn wij verscheen 19 oktober 2010 bij uitgeverij Nieuw Amsterdam. Het taboedoorbrekende boek genereerde veel media-aandacht. Annemarie studeerde culturele antropologie, werkte als redacteur, redactiechef en columnist bij De Gelderlander, was chef van het Arnhem/Nijmegen-magazine Luxity en is nu hoofdredacteur van universiteitsblad Vox.

Tot welke hoogte zou Ziggo Job kunnen stuwen?

Job - vijftien - is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt.

Sinds zaterdag hebben we een televisie die naar ons luistert. Dankzij een nieuw Ziggo-kastje hoeven we zelfs de knopjes op de afstandsbediening niet meer in te drukken. Het ding reageert op wat we roepen.

‘Aan’, schreeuwden we. ‘Uit.’ Of: ‘Kutfilm.’

Dat laatste commando begreep de tv niet. ‘Sorry dat heb ik niet verstaan’, verscheen in beeld.

De eerste avond waren we er maar druk mee. Job deed enthousiast mee. Nadat ik hem had afgeleerd steeds ‘kutfilm’ te roepen (“dat was een grapje, Job”) schakelde hij over op het commando ‘pauze’. Bij mijn man Rob werkte dat heel goed. Maar hier wreekte zich de slechte articulatie van Job. ‘Bause’, hoorde het Ziggo-kastje kennelijk en dus bleef het programma vrolijk doorspelen.

Cc-foto: Michelle Ress

We hadden te doen met Job, die zo zijn best deed een goed gesprek te voeren met de technologie. Roep maar ‘SpongeBob’, moedigden we hem aan – het kastje bleek zelf te kunnen zoeken naar series. Helaas, opnieuw kregen we de melding dat de boodschap niet was overgekomen. ‘Kun je dat nog een keer zeggen?’ vroeg de tv.

Er volgden tientallen keurige ‘SpongeBobs’ van Job, nooit eerder sprak hij de naam zo helder en duidelijk uit. Geen logopedist zou hem beter kunnen motiveren dan deze televisie. En opeens zag ik er een heel nieuw hulpmiddel in. Job leerde ooit een code van vier cijfers onthouden én intikken omdat hij die nodig had voor het ontgrendelen van de iPad; tot welke hoogte zou Ziggo hem nu kunnen stuwen?

Jammer genoeg bleef Jobs ‘SpongeBob’ onverstaanbaar voor de tv. Snel bedachten we een nieuw commando. Wat zou Job onberispelijk kunnen uitspreken? ‘Verder kijken’ leek na ‘pauze’ de meest hoopvolle optie.

Job riep de woorden op z’n hardst door de kamer: ‘VERDER KIJKEN!’ De tv vertoonde een geschreven antwoord op het scherm: ‘Kan de verrekijker niet vinden’.


Laatste publicatie van Annemarie Haverkamp

  • Egbert

    De achtste dag

    Roman

    Maart 2019


Geef een reactie

Laatste reacties (8)