506
19

Freelance journalist/fotograaf

Peter Edel (1959) is freelance journalist/fotograaf en woont in Istanbul. Zijn artikelen en foto's zijn onder andere verschenen in de Engelstalige Turkse krant TodaysZaman. Ook is Peter Edel schrijver van De diepte van de Bosporus, een politieke biografie van Turkije (Uitgeverij EPO, Antwerpen, 2012).

Traangas als luchtverfrisser

Turkse dienders spuiten dit gemene spul rond alsof het luchtverfrisser betreft

De Turkse president Abdullah Gül heeft in Den Haag de Organisatie tegen chemische wapens (OPCW) bezocht. Zal wel komen omdat zijn landgenoot Ahmet Üzümcü daar sinds enige tijd de scepter zwaait. Maar maakte Gül bij de OPCW gelijk ook een afspraak voor inspectie van Turkije in verband met vermeend gebruik van chemische wapens? Daar drong het plaatsvervangend lid van de commissie voor externe betrekkingen van het Europees Parlement, Helmut Scholz, onlangs namelijk op aan.

Vorige maand stelden zeven leden van het Europees Parlement, waaronder de Nederlander Cornelis de Jong, vragen aan de Europese Commissie over berichten dat het Turkse leger chemische wapens inzet tegen Koerden. Aanleiding was de raadselachtige dood in oktober 2011 van 36 PKK-strijders in de provincie Hakkari. De Europese commissaris voor uitbreiding Stefan Füle verklaarde dat de Europese Commissie verontrust is en dat men deze kwestie nauwgezet zal volgen.

Toen ik de aankondiging las van Güls bezoek aan de OPCW, moest ik verder denken aan wat me vorig jaar overkwam, toen ik rondwandelde in Istanbuls wijk Beyoglu. Plotseling kreeg ik daar een buitengewoon vervelend gevoel in mijn neus en ogen. Wat ik niet wist, was dat de politie een paar straten verderop demonstranten met traangas uiteendreef. Gelukkig begreep een winkelier precies wat er aan de hand was. Hij haalde me snel binnen en sloot de deur. Met een citroen onder mijn neus bekwam ik van de schrik, maar ondertussen was ik toch maar mooi door Turkse wetshandhavers met een chemisch wapen aangevallen. En dat terwijl ik me van geen kwaad bewust was!

Natuurlijk is Turkije niet het enige land waar de politie traangas op het repertoire heeft staan. Het verschil is dat de Turkse dienders dit gemene spul rondspuiten alsof het luchtverfrisser betreft. Neem iets meer dan twintig demonstranten en de Turkse politie gebruikt al snel traangas, het is bijna een standaardprocedure. Nog erger is dat men zich daarbij niet aan de regels houdt. Bijvoorbeeld door onvoldoende afstand tot demonstranten te bewaren.

Ik mocht van geluk spreken, aangezien ik niet dichterbij de demonstratie was. Veel minder fortuinlijk was een onderwijzer die in 2004 protesteerde tegen een NAVO-top in Istanbul. Hij werd met traangas in het gezicht gespoten. Na mijn eigen onplezierige ervaring, wil ik er niet aan denken hoe dat aangekomen moet zijn. De man liet het er niet bij zitten en diende een aanklacht in bij het Europees Hof voor de Mensenrechten (ECHR). Onlangs oordeelde men daar dat hem ‘intens fysiek en mentaal leed’ was aangedaan. Turkije werd veroordeeld tot een boete van 10.000 euro. Daar voegde het ECHR de informatie aan toe dat traangas in hoge doseringen kan leiden tot het afsterven van slokdarmweefsel en luchtwegen. Daar is de Turkse minister  van Binnenlandse Zaken, Idris Sahin, kennelijk niet van op de hoogte, want volgens hem heeft traangas geen schadelijke effecten op de gezondheid. 

Het is de vraag of president Gül dergelijke zaken heeft besproken in de wandelgangen van het OPCW,  al vrees ik dat het daar niet van is gekomen.


Laatste publicatie van PeterEdel

  • De diepte van de Bosporus

    een politieke biografie van Turkije

    2012


Geef een reactie

Laatste reacties (19)