43.632
25

Psychiater en publicist

In 2003 debuteerde Bram Bakker als schrijver met "Te gek om los te lopen", een boek met kritische verhalen over de psychiatrie. Het boek kreeg enorm veel media-aandacht en leidde tot veel discussie. Het was een groot verkoopsucces: in korte tijd werden er ruim 10.000 exemplaren van verkocht. Sindsdien volgden nieuwe titels met grote regelmaat, soms met een andere auteur samen.

Naast boeken publiceert Bram al jaren columns, die voor een deel zijn gebundeld in "De dwarse psychiater". Ook leverde hij bijdragen voor zeer uiteenlopende media als Vrij Nederland, Psychologie Magazine, Volkskrant en VIVA. Iedere twee weken verscheen er tot begin 2011 in de zaterdagbijlage van het AD een column van zijn hand.

Over hardlopen publiceert Bram met grote regelmaat in tijdschriften als Runners World en Run2Day Magazine, en online bij Keep on Running

Tygo in de psychiatrie, ik kan het niet aanzien

De discutabele diagnostiek domineerde in de recensies van het tv-programma

Het is mij niet gelukt om naar ‘Tygo in de psychiatrie’ te kijken. Goed dat zulke programma’s worden gemaakt, maar zelf word ik er niet goed van. Dat er veel mis gaat in de psychiatrie is geen punt van discussie. De manier waarop er vanuit de beroepsgroep meestal gereageerd wordt maakt het niet beter: ontkennend en/of defensief. En, daar hebben ze een punt: er gaat ook heel erg veel goed. Maar daar haal je de media niet mee…

De discutabele diagnostiek domineerde in de recensies van het tv-programma. Helaas ook niet nieuw: in Nederland heeft men al decennia geleden een Amerikaans systeem omarmd (DSM), waar zelfs prominente constructeurs (Allen Frances) zich van hebben afgekeerd. Maar hier blijven we als beroepsgroep krampachtig de voordelen benadrukken en de zorgverzekeraars zweren er ook bij.

Het classificeren van psychische klachten met behulp van labels is armoedig, omdat het mensen letterlijk reduceert tot nummers. En als de zorg op vergelijkbaar niveau biedt zullen er heel veel mensen gefrustreerd raken en ontevreden op zoek gaan naar alternatieven. Die zelf betaald moeten worden op gezag van de zorgverzekeraar.

De beroemde schilder Karel Appel zei ooit: ‘ik rotzooi maar wat aan’. Dat viel best mee, want hij had een gedegen vakopleiding genoten en wist vrij precies wat hij deed. De psychiaters in ons land zouden er goed aan doen zich door hem te laten inspireren: kennis is de basis, maar kunst wordt het in de specifieke vorm die je het geeft. Die wordt bepaald in samenspraak met de mens tegenover je, niet via een voorgeprogrammeerde code…


Laatste publicatie van Bram Bakker

  • De dokter als patiënt

    2018


Geef een reactie

Laatste reacties (25)