1.614
18

Tweede Kamerlid SP

Paul Ulenbelt werd 1 april 1952 geboren in Haaksbergen (Twente). Hij ging via de HBS-B in Hengelo naar de Universiteit in Groningen om arbeids- en organisatiepsychologie te studeren. In 1972 werd Ulenbelt voorzitter van de Groninger Studentenbond en leidde massale acties tegen de verhoging van de collegegelden en voor verbetering van het onderwijs. Vanaf 1986 werd hij onderzoeker bij de faculteit Medicijnen van de Universiteit van Amsterdam (Arbeidsgezondheidkunde). Hij promoveerde in 1991 op factoren die de blootstelling aan chemische stoffen op het werk beïnvloeden. Vanaf 1991 tot 2000 werkt Ulenbelt bij de Industriebond FNV en later bij FNV Bondgenoten, op het terrein van arbeidsomstandigheden en sociale zekerheid. In 2004 werd Ulenbelt medewerker sociale zaken bij de Tweede Kamerfractie van de SP, en mei 2005 trad hij toe tot het partijbestuur. Bij de verkiezingen van november 2006 werd Ulenbelt Tweede Kamerlid van de SP. Hij is woordvoerder sociale zaken.

U wordt niet ontslagen, u raakt alleen uw baan kwijt

De hartvochtigheid waarmee gesproken wordt over het 'stempel' wat mensen opgeplakt krijgen geeft aan hoever deze partijen van de werkelijkheid afstaan

CDA, VVD en PVV verliezen zichzelf in verkiezingsretoriek over de rug van mensen met een arbeidshandicap. Ze bezuinigen sociale werkplaatsen kapot, maar beweren dat dit niet ten koste gaat van de mensen. Nu al merken mensen de gevolgen: ze mogen kiezen tussen de kogel of de strop. Of minder begeleiding of het vervoer naar hun werk wordt geschrapt. En dit is nog maar het begin.

De partijen verschuilen zich achter een papieren werkelijkheid: bestaande gevallen raken niet hun contract kwijt, maar wanneer het contract van mensen afloopt en niet wordt verlengd, dan wensen ze daar niks aan te doen. Ik daag de partijen uit om het op de sociale werkplaats uit te gaan leggen: ‘Nee hoor, u verliest uw baan niet. Alleen kunt u morgen niet meer komen.’

De hartvochtigheid waarmee gesproken wordt over het ‘stempel’ wat mensen opgeplakt krijgen geeft aan hoever deze partijen van de werkelijkheid afstaan. De mensen op sociale werkplaatsen, die geen ander werk zullen vinden, zijn dolblij met hun baan. Werk geeft je waardigheid en zelfrespect. Mensen met een toekomst buiten de werkplaats zijn hier al druk mee bezig en kunnen niet wachten om weer ergens anders aan de slag te gaan. Die hebben geen asociale bezuiniging nodig als motivatie.

De SP is via Armoedewerktniet.nl een onderzoek begonnen onder werknemers op sociale werkplaatsen. Binnen korte tijd hadden al vele honderden bezorgde werknemers de enquête ingevuld. Ze lijden aan stress en maken zich zorgen over hun toekomst, maar laten ook horen wat er nu al verdwijnt. Mensen kunnen niet meer naar hun werk, omdat het busje dat ze ophaalt wordt wegbezuinigd, ze moeten langer werken voor hetzelfde geld, er is steeds minder begeleiding, het jaarlijkse uitje verdwijnt en voor de koffie moet zelf betaald worden. Dit is de gure wind die met dank aan dit kabinet door de sociale werkplaatsen waait.

De PVV had het over de ‘firma list en bedrog’ en het CDA heeft het over ‘ongeloofwaardig staan schreeuwen aan de zijlijn’. Vanuit hun ivoren toren stoppen ze een kwetsbare groep mensen achter de geraniums. 30.000 banen verdwijnen, aldus het CPB, die ineens ook tot de ‘firma list en bedrog’ horen. De vingers in de oren en heel hard schreeuwen dat het niet zo is, over de rug van arbeidsgehandicapten. Het voordeel van de keizer zonder kleren was dat hij niemand kwaad deed met zijn eigen waanbeelden. Dit kabinet sleept 30.000 kwetsbare mensen mee in haar droomdenken.

Geef een reactie

Laatste reacties (18)