Laatste update 10:06
4.042
117

Historicus

Han van der Horst (1949) is historicus. Hij schreef onder meer The Low Sky: understanding the Dutch', Nederland: de vaderlandse geschiedenis van de prehistorie tot nu, Een bijzonder land, het grote verhaal van de Vaderlandse geschiedenis, Onze Premiers en Schep Vreugde in het Leven, Levenslessen uit de grote depressie. Op elke laatste zondag van de maand is hij om elf uur in de ochtend te horen als boekbespreker in het VPRO-radioprogramma over geschiedenis OVT.

Een utopist in het Witte Huis

Trump is de kampioen van de maakbare samenleving

32201893972_bac7336557_z
cc-foto: Modern Fellows

Met Donald J. Trump is een utopist het Witte Huis binnengetreden. Dat bleek uit zijn houding en zijn woorden. De nieuwe president maakte een verbeten indruk. Hij liet met zijn lichaamstaal merken dat de tijd van grappen voorbij was. Hij keek ontevreden. Er kon geen lachje af. Als iemand hem een hand gaf of feliciteerde, gromde hij “thank you”.  Zijn echtgenote kwam in aanmerking voor een kus of de wang van dezelfde orde als mevrouw Obama ontving. Geen wonder dat ze voorlopig in de Trump Tower blijft. Maar dit terzijde.

Daarna kwam de president aan het woord. Toen werd veel duidelijk: de Verenigde Staten zijn decennia lang uitgezogen door een parasitaire elite, die zelf feest vierde, terwijl het volk leed. Als deze elite van het lichaam der natie is afgerukt, dan komt alles goed. Met het America First op de lippen haalt de president de industrieën terug naar de rust belt en krijgt iedereen weer een waardig bestaan. Nadat het land zich heeft afgesloten van importartikelen, dan zal het grote herstelprogramma beginnen, waarbij Amerikanen met Amerikaanse machines en Amerikaanse producten de gammele infrastructuur herstellen.  Donald Trump is de kampioen van de maakbare samenleving. De muziek speelt niet meer. We horen de vuist die op tafel slaat.

“Nun Volk steh auf und Sturm brich los”, zoals de Duitse dichter Theodor Körner het ver voor het twittertijdperk al formuleerde, om vervolgens door staatslieden wel te worden geciteerd.

Trump heeft een vijand aangewezen die alles heeft bedorven, de feestvierende elite. Het aardige van deze vijand is dat die als zodanig niet bestaat. Je kunt geen betalend lid worden van de elite en er zijn voorzitter, penningmeester noch secretaris. Wel kan Trump iedereen die kanttekeningen plaatst bij zijn beleid, onmiddellijk bij deze elite indelen. Dat zullen kritische volksvertegenwoordigers zijn, mediamensen die lastige vragen stellen alsmede waarschijnlijk kunstenaars en wetenschapsmensen in het algemeen. Alles wat misgaat, zal Trump schrijven op het conto van de elite. Die krijgt ook de schuld als de bloeiende landschappen die het publiek afgelopen vrijdag in het vooruitzicht zijn gesteld, niet tot stand komen. Natuurlijk kun je het bestaan van verouderde en economisch niet langer levensvatbare productieprocessen rekken door je als land te verschansen achter torenhoge tariefmuren, maar veel meer dan verlenging van het lijden zit er niet in. Dat leert de economische geschiedenis.

Wat handig dat er dan altijd nog die elite is en – mocht dat niet genoeg zijn – ook nog buitenlandse vijanden met wie die elite handjeklap speelt. En dat maakt Trump tot een gevaarlijk utopist. Als zijn droombeeld een nachtmerrie blijkt, als zijn samenleving minder maakbaar blijkt dan hij iedereen heeft wijs gemaakt, zal hij zijn huid proberen te redden door vijandbeelden op te roepen.

Wat betekent dit voor Europa? Het lijkt erop dat de Amerikaanse markt minder toegankelijk wordt voor onze producten. Het ziet er naar uit dat Trump allerlei vrijhandelsverdragen zou willen opzeggen, met Latijns Amerika bijvoorbeeld. Europa kan dan mooi in het gat springen dat dan valt. We moeten nu niet als een angstig konijntje in een koplamp gaan zitten. Elk nadeel heb zijn voordeel.


Laatste publicatie van Han van der Horst

  • Nepnieuws

    Een wereld van desinformatie

    Februari 2018


Geef een reactie

Laatste reacties (117)