4.299
94

Kunstenaar en adviseur mensenrechten

Jakob de Jonge (1982) woont en werkt in Den Haag. Hij studeerde in 2012 af aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Momenteel schildert hij in heldere, kleurrijke acrylverf. De schilderijen geven een desoriënterende kijk op alledaagse verschijnselen.
Naast zijn werk als beeldend kunstenaar is hij als ZZP'er actief op het gebied van mensenrechten. Hij heeft ruime ervaring met onderzoek en beleidsbeïnvloeding op het gebied van het Nederlandse immigratiebeleid, in het bijzonder vreemdelingendetentie. Daarnaast houdt hij zich bezig met mensenrechten in de internationale context.

Verpest een goede crisis niet!

Waarom krijgt Rusland de schuld in de schoenen geworpen voor het neerhalen van de MH17?

Het waren weer interessante dagen voor iedereen die het handelen van politici en massamedia observeert. Vooral rond rampen wordt het duidelijk waar iedereen staat: houdt men het hoofd koel en houdt men zich bij de feiten of misbruikt men de ernst van een crisis om bepaalde politieke doelen te bereiken?

Dat laatste lijkt helaas de keuze die veel van onze politici en media maken. Het wordt mijns inziens steeds duidelijker dat een aantal mensen er een belang in ziet om Rusland koste-wat kost te marginaliseren, zelfs als dat daadwerkelijk tot een onafzienbaar, zelfs gewapend conflict tussen Rusland en de EU/NATO leidt. Vanwaar anders de eenzijdige verslaggeving, ongefundeerde verwijten en roekeloze sancties aan het adres van Rusland? Dit oorlogsscenario lijkt me dermate duister dat ieder weldenkend mens zich daartegen zou moeten verzetten.

Poetins raket?
De Engels krant ‘The Sun’ kopte de dag na de aanslag op MH17: ‘Putin’s Missile’. En dat laatste lijkt kort samengevat de strekking van veruit de meeste berichtgeving over de noodlottige vlucht. Vanaf minuut één was het voor de meeste nieuwsbronnen duidelijk dat het bij de crash van MH17 ging om 1. een aanslag, 2. met een ‘surface-to-air’-raket, 3. van het type BUK, 4. naar alle waarschijnlijkheid afgevuurd door de pro-Russische rebellen, 5. met steun en medeweten van Poetin.

Echter, behalve dat het om een aanslag gaat, is nog niets van de bovenstaande beweringen bewezen. De voortdurende beschuldigingen vanuit Kiev en Washington zouden best waar kunnen zijn, maar geen van beide zijn ze in staat of bereid enig hard bewijs te leveren in de vorm van bijvoorbeeld satellietfoto’s. Het is blijkbaar niet de bedoeling dat de burgers van deze wereld op grond van de feiten hun eigen oordeel kunnen vormen. Andere mogelijke oorzaken en daders zijn voor de meeste media niet bespreekbaar, terwijl ze mijns inziens voor het oprapen liggen. Tot dat het tegendeel bewezen is moeten ook deze mogelijkheden onderzocht worden.

Wat te denken van de mogelijkheid dat Oekraïne zélf een BUK raket heeft afgeschoten? Niemand ontkent dat Oekraïne ze bezit en zelfs dat ze in de buurt waren. Wat de denken van de kans dat een Oekraïnse straaljager een raket heeft afgevuurd? Ook dat behoort volgens de Russische satellietgegevens nog steeds tot de mogelijkheden. En tot slot: wat te denken van een bom aan boord van het vliegtuig? Ook die optie heeft geloofwaardige papieren. Het feit dat de resten van het vliegtuig en de passagiers op een enorm groot gebied verspreid zijn, zou kunnen wijzen op een interne explosie.

Rol Oekraïne
Tijdens de gehele nasleep van de ramp heeft Kiev ongefundeerde beweringen gedaan: de rebellen zouden respectloos met de lichamen omgaan door ze in de zon te laten liggen. Als de rebellen ze vervolgens wel weghalen en in koelwagons leggen heet het ineens: ‘slepen met lichamen’ en een ‘poging om bewijsmateriaal te vernietigen’. Allemaal onzin, zo blijkt later. De Nederlandse forensisch experts gaven toe dat er zorgvuldig met de lichamen is omgegaan door de rebellen en reddingswerkers. Ook beweerde Oekraïne dat de rebellen de zwarte dozen zouden achterhouden om ermee te knoeien. Even later werden de zwarte dozen keurig overhandigd aan Malaysia Airways. Er blijkt niet mee geknoeid te zijn.

Het is duidelijk: het is oorlogstijd en Oekraïne weet als strijdende partij nauwelijks statements te maken die ook maar enigszins betrouwbaar zijn. Zelfs zijn ze niet in staat om een staakt het vuren rond het rampgebied in acht te nemen. Op dit moment zijn het niet de rebellen, maar het Oekraïnse leger die de toegang tot het rampgebied voor de experts onmogelijk maken, door juist daar in het offensief te gaan. En pas nu beginnen zich enkele wenkbrauwen te fronsen in de Tweede Kamer over de goede bedoelingen van de huidige Oekraïense regering.

Middelen, motief, gelegenheid
Echter, voor wie heeft opgelet is deze nieuwe kliek in Kiev al vanaf het begin fout bezig door niet te willen praten met de andere kant en steeds voor de gewelddadige oplossing te kiezen. Zij worden in hun roekeloosheid actief gesteund door de VS.
In een crimineel onderzoek gaat het om de vraag of een verdachte ‘middelen motief en gelegenheid’ had om de misdaad te plegen. Aan de kant van de rebellen is het nog steeds de vraag of ze inderdaad het juiste materieel hadden om een dergelijke aanslag te plegen. Ook hebben ze geen enkel motief om een passagiersvliegtuig neer te halen. In tegendeel: het werkt sterk in het nadeel van hun pr. Als zij de dader zijn kan dat dus enkel door een gigantische fout zijn. En het is de vraag of het wel mogelijk is dergelijke precisiefouten te maken. Ook is het in dat geval de vraag of het echt prioriteit heeft om Rusland met sancties te straffen: moet er niet in de eerste plaats een staakt-het-vuren en een vredesoverleg komen?

Als we kijken naar die andere verdachten, de Oekraïnse regering in samenwerking met de VS, zien we dat alle drie, middelen, motief én gelegenheid aanwezig zijn: samen hebben ze alle middelen om een passagiersvliegtuig neer te halen en daar ook de gelegenheid voor gehad. Het motief lijkt gezien de reacties van de Westerse landen ook duidelijk: Rusland de schuld geven en verder marginaliseren. Dat lijkt een prioriteit van deze Amerikaanse regering, nu Rusland een belemmering vormt voor enkele van haar geopolitieke ambities. ‘Never let a good crisis go to waste’, zou Churchill zeggen: hoe en door wie MH17 ook is neergehaald: het is in ieder geval een perfecte gelegenheid om Rusland een hak te zetten. 

Uitsluitsel
Hopelijk geven de zwarte dozen snel uitsluitsel over wie de daders zijn van deze groteske misdaad. Tot dat moment weten we eigenlijk bar weinig en dienen media zich daarnaar te gedragen. Wie dat niet doet en met gezwollen taal, tendentieuze of onkritische berichtgeving het oorlogsvuurtje in Oost Oekraïne verder opstookt door op te roepen tot isolatie van Rusland, inzet van de NAVO etc. is er mede voor verantwoordelijk als straks pas echt de vlam in de pan schiet tussen Rusland en het Westen.

Als politici toch zo graag sancties inzetten dan weet ik nog wel een ander land tegen wie dat op dit écht moment gepast zou zijn. Dat land dat nu al twee weken lang moedwillig ongewapende mannen, vrouwen en kinderen vermoordt terwijl de gehele wereld toekijkt. Ik zou zeggen: ‘never let a good crisis go to waste’: stel een complete economische boycot à la Zuid Afrika in totdat Israël zich daadwerkelijk aan het internationaal recht en de elementaire menselijke moraal houdt. Maar dat kan natuurlijk niet, want Israël is onze bondgenoot. Naar hen stuurt de VS graag nog wat extra wapens stuurt om hun genocidale praktijken voort te zetten.

Geef een reactie

Laatste reacties (94)