504
8

Beeldend kunstenaar/schrijver

Nelle (C.C.) Boer (1982) studeerde af aan de Academie voor Beeldende Kunsten te Zwolle en werkt sindsdien als autonoom beeldend kunstenaar. Daarnaast publiceert hij korte verhalen op de Nationale Boekenblog. Met voorliefde voor beeld en taal beschouwt Nelle Boer op fantasierijke wijze de bizarre werkelijkheid. Je kan hem op twitter volgen via @CCBoer.

Voor verliezers gelden andere regels

Politici als Job Cohen en Geert Wilders misbruiken de Nederlandse  taal met gebrekkige zinnen en holle kreten. Voor hen bestaat een andere wet, een waar het doel de middelen heiligt

Ik zou ontelbare, taalkundig zwak opgebouwde citaten kunnen noemen, maar daar zie ik het nut niet van in. Het is immers geen nieuws dat de gemiddelde uitspraak van zowel Job als Geert door matig onderlegde basisschoolleerlingen, bijvoorbeeld in de vorm van een opstelwedstrijd, geschreven zouden kunnen zijn.

Het enige dat ik hoor is een hoop gestamel. Een zinsbouw die je de haren uit de kop doet trekken. En verzamelingen nietszeggende woorden, doorspekt met de latent gewelddadige roerselen van  een doodse ziel. Politiek nieuws volgen betekent inmiddels een paar oordoppen paraat hebben, mocht Job of Geert onverhoopt en onvermijdelijk aan het woord komen.  

De twee hebben met elkaar gemeen, dat zij verliezen wanneer  zij niet winnen. Job heeft een hoop in te halen en Geert wellicht nog meer te behouden. Het doet hen spreken op een manier welke wij liefhebbers van de Nederlandse taal de oren uit afschuw doet bedekken.

Paaltjesvoetbal

Al het over en weer gezever, die afschuwelijke Jip-en-Janneketaal, wordt uiteraard gevoed door de drang kiezers te winnen, of zoals gezegd te behouden. Om de ander te overstemmen mag men blijkbaar vrijuit idioom verkwanselen.

Bij paaltjesvoetbal is het de bedoeling om de paal tussen de benen van je vriendjes, waarmee je een kring vormt, omver te schieten met je bal. Er ligt waarschijnlijk een onmeetbaar grote schat aan Freudiaanse motieven  in dat spel verscholen. Niettemin doet het altijd weer pijn om je paal tegen het asfalt te zien slaan. Daarentegen blijkt je paal dan wel zo groot dat het niet te missen is, in tegenstelling tot  schier onzichtbare paaltjes, zoals sommige andere jongens kunnen hebben.

Geen lezer verrijkt zichzelf door voorafgaande zin tot zich te nemen, maar dat zijn we wel gewend. Of het nu Geert of Job betreft, in beide gevallen hebben hun woorden geen enkele betekenis. Geen echte in ieder geval.

Eer aan de doventolk die zulke holle kreten moet proberen uit te beelden.

Verliezer of niet

Kan een mens meer verliezen dan hij bezit? Of kan zijn gemis ook als eigendom beschouwd worden, aangezien het in hem bestaat en teloor kan gaan op het moment dat hij hetgeen hij ontbeert ontvangt?
Het antwoord op dat soort vragen is verwerkt in verhandelingen  die  Job en Geert hoogstwaarschijnlijk niet gelezen hebben, afgaand op hun taalkennis. Ik ook niet hoor, ik vind dat soort piekerstartpunten meer waardevol dan het antwoord, waarbij het zelfs een teleurstelling zou wezen, mocht het gegeven worden. Gedachten moeten de kans krijgen ontwikkeld te worden.

Het is wel duidelijk dat Geert en Job lang over dingen moeten nadenken, hun voorbarige, vaak toch weer verrassend  idiote uitspraken bewijzen het.  Politici als Geert en Job verliezen iedere dag weer, alleen al aan waardigheid. De truuk voor hen is zoveel mogelijk te zeggen in zo kort mogelijke tijd, of het nu hout snijdt of niet. Terwijl zij de taal belasteren door haar tekort te doen, door te besluiten haar schoonheid niet te vieren.  

De winnaars

Of de politiek nu de stem van het onbetrouwbare volk is, of dat het volk de door de politiek terecht  ongehoorde stem is terzijde.

Verhagen wint, Roemer en Pechtold ook en Rutte een soort van ofzo, het lijkt hem niet echt iets te kunnen schelen. Een enkele uitschieter daargelaten zijn zij hun woorden  meester en wenden zij taal aan om een standpunt duidelijk te maken.

Job en Geert zouden beiden gebaat zijn, hun rol als verliezer te doen keren en wellicht eens iets te proclameren dat enig bezit van vocabulaire verraadt. In plaats van dat hinderlijke geleuter, dat überhaupt door alle zachte g’s en gehakkelde h’s slecht verstaanbaar is. Overwin uzelf heren. Wees fier en smeer uw quatsch aan de wilgen.

De eigenlijke schuldige

Hoewel ik Verbeet graag als schoonmoeder had gewild, zo wiebelig en giechelig en toch ook streng, neem ik haar toch het een en ander kwalijk. Misschien wel juist daarom, teleurstelling kan alleen uit hoop ontstaan. 

Van vertegenwoordigers van het volk moet je misschien ook niet teveel verwachten. Verbeet was degene die als Kamervoorzitter had moeten ingrijpen op het moment dat Job en Geert voor de eerste maal plaats namen op de blauwleren zetels van de Tweede Kamer. En hun  eerste onsamenhangende teksten ten gehore brachten. Zij had hen toen al moeten sommeren onmiddellijk de zaal te verlaten en hen de voor de schoonheid van taal gevoelloze mond te laten spoelen.

Geef een reactie

Laatste reacties (8)