2.061
49

journalist

Na opleidingen in journalistiek en communicatie maakte Jeroen Mirck (1971) carrière in de vakbladjournalistiek. Bij Adformatie en Emerce specialiseerde hij zich in marketing en nieuwe media. Van 2009 tot 2010 stond hij als redacteur aan de wieg van Joop.nl. Momenteel is hij zelfstandig journalist en communicatie-adviseur, met een passie voor bloggen en social media. Hij deelt zijn kennis op het weblog JeroenMirck.nl. Namens D66 is hij raadslid in stadsdeel Amsterdam Nieuw-West.

Vuiler en vunziger dan Jack de Vries

De waarheid is vreemder dan fictie: Jack de Vries, gevreesd CDA-spindoctor en gevallen staatssecretaris van JSF-zaken, wordt directeur bij Hill & Knowlton, het pr-bureau dat lobbyist is voor… de JSF-straaljager

De cynische commentaren laten zich raden. Zo sprak Volkskrant-columnist Bert Wagendorp dit weekend het sterke vermoeden uit ‘dat Jack wel eens heftige erotische dromen had over de JSF’. De Vries zelf is zich van geen kwaad bewust: “Hoezo zou ik Defensie moeten overtuigen van het belang van de JSF? Dat zijn ze namelijk al.”

Toeval of niet: net toen dit nieuws zich aandiende, zat ik ‘Je hebt het niet van mij, maar…’ te lezen – het Binnenhof-boekje van Joris Luyendijk. Op uitnodiging van perscentrum Nieuwspoort liep de boy wonder van de Nederlandse journalistiek een maand lang rond in de Haagse kaasstolp. Als antropoloog sloeg hij de vier stammen gade die het Binnenhof bevolken: politici, journalisten, lobbyisten en voorlichters. Jack de Vries was het bijna allemaal. Uiteraard wordt hij expliciet genoemd.

Luyendijk schetst een beeld van een totaal verstrengelde wereld waarin iedereen elkaar nodig heeft. Wat er gebeurt als je de macht tegen de haren instrijkt, tekent hij op uit de mond van Nieuwspoort-voorzitter Max van Weezel. Het begon allemaal met een interview door Opzij met D66-voorman Alexander Pechtold, die daarin de befaamde woorden sprak dat de Haagse politiek ‘vuil en vunzig’ is. Het letterlijke citaat:

Achter elkaars rug om, ach, ach, ach, het is allemaal veel vuiler en vunziger dan mensen denken.”

Die kritiek viel erg slecht rond het Binnenhof, vooral omdat Pechtold geen namen noemde en dus iedereen zich aangesproken voelde. Van Weezel vroeg hem daar dus naar. Luyendijk tekent op dat Pechtold aan Van Weezel vertelde dat hij de CDA’ers Jack de Vries, Cees van der Knaap en Gerda Verburg in gedachten had gehad. Zij zouden volgens hem in opdracht van Balkenende allerlei kwaadaardige roddels over hem verspreiden in Nieuwspoort. Van Weezel drong aan en publiceerde deze toelichting in Vrij Nederland. Met alle gevolgen van dien, zo vertelt hij in het boek van Luyendijk:

Om een uur of elk begon de telefoon te rinkelen, en om kwart voor twaalf lag ik er op allerlei plekken uit. Het ministerie van Defensie, waar Van der Knaap staatssecretaris was, belde: met jou doen we voorlopig geen zaken meer. Algemene Zaken, het ministerie van de premier, belde met dezelfde boodschap, net als het CDA-hoofdkwartier, waar De Vries als campagneleider zelf de telefoon ter hand nam. Ik lag eruit, en dat bleef zo tot de volgende verkiezingen.”

Ook dat is de Nieuwspoort-mentaliteit, concludeert Luyendijk: je moet altijd weer met elkaar verder. Ook met Jack de Vries. Vanaf heden in de hoedanigheid van directeur bij lobbyclub Hill & Knowlton. Oftewel: de club die zich in de loop der jaren opwierp als pleitbezorger van de tabaksindustrie, het totaal gecorrumpeerde IOC, de ‘beetje domme’ kroonprins Willem-Alexander en begin jaren negentig de Eerste Golfoorlog via een leugenachtige pr-actie ‘verkocht’ aan het Amerikaanse volk. Hoeveel vuiler en vunziger wilt u het hebben?

Geef een reactie

Laatste reacties (49)