8.899
68

muzikant, schrijver, journalist

Aafke Romeijn (1986) is muzikant, schrijver en journalist. Na haar studie Nederlands werkte ze een aantal jaar als docent Nederlands aan een gymnasium. Eerdere artikelen verschenen in o.a. de Volkskrant en Vrij Nederland. Aafke Romeijn bracht in 2014 haar tweede, Nederlandstalige electropopalbum uit op label V2.

Waarom alles altijd de schuld van vrouwen zelf is

Ik weet niet eens of het überhaupt zin heeft om iets in te brengen tegen de betonnen muur die zichzelf Ton Verlind noemt

Ik reed naar de studio en luisterde naar Radio 1. Het ritje duurde precies een kwartier, maar in die 15 minuten hoorde ik zoveel boosmakende onzin verkondigd worden dat ik de rest van de dag heb zitten broeden op een stukje. Niks nieuws onder de zon so far. Ik ga proberen genuanceerd te zijn (dat schijnt in de aard van de vrouw te zitten), maar vergeef me als dat hier en daar niet helemaal lukt.

Goed. Radio 1 dus. Een item dat Het Mediaforum heet: twee mensen die verstand hebben van mediadingen of journalistiek mogen komen praten over… dingen. Dit keer waren het Jeroen Smit (hoogleraar journalistiek en schreef onder andere bestseller over de val van ABN Amro), en Ton Verlind. Ton Verlind ken ik niet, maar een blik op z’n site vertelt me dat hij lange tijd bobo bij de KRO is geweest, en nu vooral heel veel geld verdient met coachingstrajecten en lezingen over van alles en nog wat. Je kent die types wel.

Sunday mornings with companyHet eerste onderwerp dat presentatrice Ghislaine Plag aansnijdt is de rechtszaak die is aangespannen tegen Facebook, door een slachtoffer van wraakporno. Je kent het verhaal wel: iemand pleurt pijpfilmpje online via nepaccount op Facebook, slachtoffer klopt aan bij Peter R. de Vries, die maakt er een programmaatje over, en daagt vervolgens Facebook omdat ze de identiteit van de dader moeten vrijgeven zodat die vervolgd kan worden.

Jeroen Smit begint een vrij genuanceerd betoog over het belang van jurisprudentie in dit soort zaken, maar wordt onderbroken door Verlind. “Dit soort zaken moeten niet voor een rechtbank uitgevochten worden”, zegt hij. “Dit soort meisjes moet leren om ruzies gewoon uit te praten, net als vroeger, zodat ze geen aanleiding geven tot dit soort wraakacties.”*

Ex-fucking-cuse me? Maar hold the phone, Verlind is nog niet uitgesproken. “Het is goed dat dit soort meisjes geconfronteerd wordt met de consequenties van hun domme acties. Heel vervelend ja, dat iedereen je seksfilmpje ziet, maar je leert er wel van: een volgende keer zullen ze zich niet laten filmen.”

Op dat moment zat ik al zo hard mijn dashboard te headdesken dat mijn voorhoofd blauw zag, maar lo and behold: Verlind was NOG ALTIJD NIET KLAAR. “Meisjes moeten eens uit hun slachtofferrol kruipen. Stampij maken en rechtszaken voeren hebben een averechts effect: daardoor vestig je de aandacht op je. Als je gewoon vijf dagen wacht en je mond houdt, dan is iedereen zo’n filmpje alweer vergeten.”

Angstzweet
Ik weet niet eens precies waar ik moet beginnen, en of dat het überhaupt zin heeft om iets in te brengen tegen de betonnen muur die zichzelf Ton Verlind noemt, maar ik ga toch een bescheiden poging wagen. Ik vrees dat het enige wapen dat ik hier kan hanteren iets is waar het Verlind schijnbaar aan ontbreekt: inlevingsvermogen. Laat ik me eens inleven in meneer Verlind, op het moment dat er een filmpje opduikt waar hij zich in compromitterende houding laat nemen door zijn buurman/buurvrouw/hond/collega. Ik wil me dit eigenlijk niet voorstellen, maar for the sake of argument: ik zie het voor me.

Goed. Natuurlijk wordt dit filmpje op Youtube gepleurd, waarna het door Dumpert wordt overgenomen, miljoenmiljard keer Facebook overgaat en de hashtag #ophef doet ontploffen op Twitter. Binnen een uurtje bereikt het filmpje met alle bijbehorende tenenkrommende comments de laptop van meneer Verlind. Die schrikt zich vanzelfsprekend een ongeluk, en gaat ongetwijfeld door een hele reeks van emoties. Eerst breekt het angstzweet hem uit, schaamt hij zichzelf een ongeluk. Vervolgens slaat hij zichzelf voor het hoofd: hoe heeft hij zo stom kunnen zijn zich te laten filmen? En tot slot wordt hij boos: wie heeft dit filmpje online gezet? En waarom?

Misschien weet Verlind niet eens dat hij gefilmd is. Maar zelfs al weet hij dat wel: iedereen heeft recht op zijn of haar bizarre seksleven, en iedereen heeft het recht om dingen vast te leggen voor later. Stel nou dat Verlind zich aan zijn eigen adagio houdt, en zich stilhoudt. Na vijf dagen is de ophef voorbij. Maar de mensen die hem betalen voor zijn lezingen komen steeds weer bij het seksfilmpje uit wanneer ze hem googlen. In zijn woonplaats blijft iedereen hem aankijken op straat. Hij blijft voor altijd een beetje Ton Verlind Van Dat Seksfilmpje. Zijn imago is geschaad, zijn inkomsten nemen af, en zijn zelfrespect ongetwijfeld ook.

Maar iets zegt mij dat Ton Verlind niet iemand is die stil zit terwijl hij geschoren wordt. Iets zegt me dat zijn woede ertoe leidt dat hij naar de politie stapt. Want wel verdomme: hij leeft van de lezingen die hij geeft, en het professionele imago dat hij zorgvuldig heeft opgebouwd. En als de politie niks kan doen, dan stapt hij naar de rechter. Om Facebook aan te klagen, bijvoorbeeld. Hij haalt daarmee de media, maar hij heeft tenminste teruggevochten.

Wat wil deze gedachte-oefening zeggen over Verlinds betoog? Ik kan maar tot één pijnlijke conclusie komen. Verlind vindt dat meisjes van 19 zonder een publiek imago of een belangrijke functie het beste hun mond kunnen houden wanneer ze digitaal worden aangerand. Meisjes van negentien die zich laten filmen terwijl ze hun vriendje pijpen zijn nou eenmaal domme bakvissen die dienen te leren van hun fouten. Publiek geld is volgens Verlind niet bedoeld om dit soort meisjes te beschermen tegen randdebielen die overal mee wegkomen. Dat geld kan beter besteed worden aan peperdure lezingen van media-mammoeten als Verlind zelf.

Mijn woede is nog niet voorbij, er werd namelijk ook nog gesproken over het bedroevend kleine percentage vrouwen dat in ‘serieuze’ programma’s mag aanschuiven. Maar daarover morgen meer. Ik vrees dat dit een feuilleton wordt.

*citaten zijn door mij geparafraseerd

@AafkeRomeijn, website

cc-foto: Felipe Neves

Geef een reactie

Laatste reacties (68)