8.382
136

Historicus en popproducer

Xavier François Baudet (Groningen 1975) is muziekproducent en schrijver van artikelen over politiek en popcultuur. Hij studeerde Amerikaanse- en Sociale Geschiedenis aan de Universiteit Leiden en schreef zijn scriptie over de wisselwerking tussen de Amerikaanse Burgerrechtenbeweging en de doorbraak van Rock ’n Roll. Zijn bijzondere interesse hebben The Beatles, Zeppelins, Kennedy, de EU en de Amerikaanse verkiezingen. Als producer was hij onder meer betrokken bij het album The Hunt van de art-rock formatie Glossy Jesus.

Waarom het GeenPeil-referendum een goede maar niet ideale zaak is

Een referendum over Oekraïne is een soort 'proxy-war', een conflict over de bijzaken omdat de hoofdzaak onbespreekbaar is

Een groot deel van mijn familie stemde al sinds de jaren ’60 op D66. Ik geloof dat ik zelf ook ooit op Van Mierlo heb gestemd. Dat reken ik me zelf niet aan want de persoon Van Mierlo stond voor een bepaalde levenshouding die nog steeds node wordt gemist in onze samenleving en politiek. Misschien nog wel het meest bij D66 zelf.

In Van Mierlo’s tijd was D66 principieel democratisch, maar niet alleen om principiële redenen. Het werd ook gezien als de meest praktische bestuursvorm. Zonder draagvlak ontbeert beleid legitimiteit en de uitvoering ervan wordt een stuk duurder wanneer je het de mensen door de strot moet drukken. Maar naarmate inspraak vaker een obstakel begon te vormen voor de ambities van bestuurders veranderde ook de attitude van D66. Een keerpunt was wellicht het moment dat een Leids referendum over de Rijn Gouwe Lijn, een ‘pet-project’ van toenmalig wethouder Alexander Pechtold door D66 werd geblokkeerd. Niet lang daarna boekte het nee-kamp een monsterzege bij het referendum over de Europese Grondwet. Kort daarop hield Leiden alsnog een referendum over de RGL waarbij 68 procent tegenstemde. D66 kwam daardoor in een spagaat: principieel voor democratie en referenda maar benauwd voor de uitkomst en bereid die te negeren of bagatelliseren als dat zo uitkomt.
Nu GeenPeil een kleine 500.000 handtekeningen heeft verzameld voor een referendum zou dat een grote dag voor D66 moeten zijn. Geen partij heeft zich zo vereenzelvigd met referenda als D66. En ik vind het hilarisch dat dit ideaal is gerealiseerd door mijn minst D66-gezinde familielid. Het is de verdiende loon voor een partij die zich ‘democraten’ noemt maar daar zo selectief consequenties aan verbindt. Tegelijkertijd heb ik moeite met dit referendum. Velen zullen namelijk niet stemmen over de letterlijke tekst van het associatieverdrag maar over de vermeende consequenties ervan. Velen zullen nee stemmen primair om zand in de EU-motor te kunnen gooien. Misschien doe ik dat zelf ook wel. Maar evengoed is het denkbaar dat een meerderheid vóór het verdrag stemt omdat ze concluderen dat het op zich zelf niet leidt tot uitbreiding van de EU of nieuwe spanningen met Rusland. En zou die er toch komen, dat wij dan juist solidair moeten zijn met Oekraïne, al was het maar omdat 200 van onze landgenoten zijn vermoord door de gemeenschappelijke vijand. 
Ook denk ik dat de opkomst bij het Oekraïne- referendum alleen groot zal zijn als er voldoende passie bij de bevolking is. En die zal er alleen zijn als de GeenStijl aanpak aanslaat bij meer dan de huidige ondertekenaars. Velen zullen niet warm of koud worden van de vraagstelling tenzij ze oprecht kunnen geloven dat we éigenlijk stemmen over de EU zelf. En als vervolgens het ja-kamp wint versterkt dat dus de positie van de Pechtolds en Verhofstadts van deze wereld. Dan zal ditmaal het nee-kamp de uitslag moeten wegspinnen. Sowieso wordt het een raadgevend referendum waarbij het parlement, net als destijds bij de Grondwet, stilletjes akkoord kan gaan met een voorstel om de uitslag te negeren. En dat zal dan hoogstens tot massale irritatie leiden als er niet diezelfde avond een voetbalwedstrijd o.i.d is die de kiezer meer boeit. 
Kortom, dit is niet het referendum dat ik zelf graag had gezien. Veel liever had ik een ‘erin of eruit’ referendum gehad zoals Cameron dat in Groot Brittannië wil houden. Een dergelijk referendum had de mogelijkheid geboden om inhoudelijk te debatteren over tal van Europa-gerelateerde beslissingen en of die achteraf bezien goed waren of niet. Een referendum over de vraag of soevereiniteitsoverdracht aan Brussel wel of niet goed voor ons is, of over de Euro zelf, zou veel beter voor ons zijn. Zo’n referendum zou namelijk verhelderen waar we met z’n allen staan als natie, waar onze politici heen willen, en hoe realistisch dat is. De campagne zou een hoog informatief karakter hebben en het politieke debat voor een generatie beïnvloeden.
Een referendum over Oekraïne is daarbij vergeleken een soort ‘proxy-war’, een conflict over de bijzaken omdat de hoofdzaak onbespreekbaar is. Dat laatste kun je GeenPeil overigens niet aanrekenen. Zowel Den Haag als de aan de Haagse incrowd gelieerde media staan nauwelijks open voor een fundamentele discussie over de EU. Het gevolg is dat het debat muurvast zit. Iedereen heeft zich ingegraven. Ik zie dat pas veranderen als in het centrum van de macht het roer omgaat en er weer frisse lucht in hun bovenkamers komt. Bijvoorbeeld als de Duitsers zelf de EU te duur vinden worden of als er een gewapend conflict in Spanje komt (over Catalunya) waardoor zelfs de grootste  EU-fan oog krijgt voor de bijeffecten van de ondermijning van de natiestaat.
Maar in afwachting van het ideale EU-referendum roep ik iedereen op gebruik te maken van dat van GeenPeil.

cc foto: screenpunk

Geef een reactie

Laatste reacties (136)