385
2

Tekstschrijver en publicist

Mark Wagemakers is tekstschrijver en publicist.

Wagner zou jaloers zijn

De cast zingt met verve, het orkest speelt door, de figuranten sterven iedere avond een dood met een gouden rand

Nog twee. dan is het voorbij. Rheingold op de Rijn heeft het anker gelicht en vaart nu op volle koers naar Rotterdam. De havenstad is voor de laatste twee voorstellingen het decor van de kortste opera van Richard Wagner.

De cast zingt met verve. Het orkest speelt door. De figuranten sterven iedere avond een dood met een gouden rand. Het publiek kolkt van opwinding en enthousiasme. Tonnen water zijn erdoorheen gegaan voor de ouverture, waarin de Rijndochters ontstaan. Waar de Rijn het toneel op stroomt. Een productie dat de studenten langzaam op begint te breken. Nog twee, dan is Rheingold op de Rijn voltooid verleden tijd. Daarom is het tijd voor een openhartig interview met een van de drijvende krachten achter deze operaproductie: Yourai Mol.

Hoe komt het dat in Duitsland de recensies laaiend zijn, en in Nederland (te) kritisch?
Dat ligt wel iets genuanceerder, ook in Nederland hebben we zeer goede recensies gehad, maar inderdaad ook een paar kritische. Ik denk dat men in Duitsland het bij voorbaat al mooi vond, en naar de voorstelling is gekomen met het idee van ‘we zien wel wat we tegenkomen’. Dan blijkt het van hoge kwaliteit te zijn, en zijn ze positief verrast. In Nederland hebben alle recensenten heel serieus gekeken en het getoetst aan de leest van professionele gezelschappen. We spelen met een studentenorkest, dus dat je dan geen 5 sterren krijgt maar 3 is niet verrassend. Maar daar ben ik dus net zo trots op: dat wij als studenten zo serieus genomen worden dat een recensent kritisch naar de voorstelling komt kijken, en niet iets aardigs schrijft over het enthousiasme van jongeren maar gewoon de (artistieke) kwaliteit beoordeelt op wat die is, dan hebben we blijkbaar een professionele productie neergezet die iedereen serieus neemt. Best wel een gaaf idee.

Wat is het verschil tussen het Duitse en Nederlandse publiek?
De Duitsers hoef je niks uit te leggen over Wagner. Als je vertelt dat je, als Nederlandse productie, Wagner naar zijn ‘heimat’ komt brengen, worden daar de oortjes gespitst, dat vinden ze mooi. In Nederland zegt de naam niks – het is nu Wagnerjaar, waardoor iedereen er wel met interesse naar kijkt, maar Wagner zelf maakt het grote publiek niet geïnteresseerd. Soms werkt het zelfs negatief, er zijn veel vooroordelen over Wagner: het zou te zwaar zijn, te bombastisch en te moeilijk. Dat soort dingen worden vrijwel exclusief gezegd door mensen die nog nooit naar Wagner hebben geluisterd.

Hoe hebben jullie operahuizen met elkaar laten samenwerken? Hoe hebben jullie dat aangepakt en welke operahuizen zijn dat?
Nederland heeft 3 operahuizen: DNO, Nationale Reisopera en Opera Zuid. Wij hebben ze een voor een gevraagd of ze ons willen ondersteunen. De Reisopera was eerst, daarna kwam de rest. Er zijn ook goede verstandhoudingen tussen de 3 gezelschappen die, naar mijn idee, steeds beter worden. Er wordt steeds meer gevraagd of men kan samenwerken. Ik denk dat je dan ook sterker staat, want de operawereld in Nederland kan wel een impuls gebruiken. Vanuit dat idee is er ook enthousiast op Rheingold op de Rijn gereageerd: ten eerste vond iedereen het een uniek idee, ten tweede kwam het vanuit een groep enthousiaste jongeren van begin 20, en ten derde had het de potentie om de sector eens flink onder de aandacht te brengen op een positieve manier. Ik hoop dat we daar een beetje aan hebben kunnen bijdragen.

Als je terugkijkt op de hele onderneming, wat is de les die je eruit hebt kunnen leren?
Speel nooit mee in iets dat je zelf organiseert, haha! Tenzij je de kans hebt om voor één keer in je leven Wagner te spelen, dan moet je gewoon maar met wat minder slaap tevreden zijn, want mooier dan dat wordt het niet.

Wat ga je over anderhalve week, als de laatste voorstelling erop zit, doen?
Eerst gaat het schip uitgebouwd worden – theater weg en weer containers vervoeren. Dan gaan we eens goed bij elkaar zitten, kijken hoe de sterren staan. Er zal nog zeker 2 maanden werk in de afwikkeling gaan zitten, dus ook als de voorstellingen afgelopen zijn, blijven wij nog even in organisatiemodus. Misschien dat er Wagner op de achtergrond zal staan in ons kantoor.

Er zijn nog enkele kaarten te koop voor de laatste voorstellingen. Maar dan moet je wel snel, heel snel zijn.

Volg Mark Wagemakers ook op Twitter of kijk op zijn website.

Mark is tevens de auteur van ‘Het roze boekje’.

Geef een reactie

Laatste reacties (2)