1.515
11

Emeritus hoogleraar Gezondheidszorg

Ivan Wolffers (1948) studeerde af als arts. Sindsdien schrijft hij over medische onderwerpen, variërend van medicijnen tot zijn eigen prostaatkanker. Hij promoveerde in de medische antropologie en werd in 1989 benoemd tot buitengewoon hoogleraar aan de Vrije Universiteit in Amsterdam waar hij tot zijn emeritaat in 2014 Gezondheidszorg en Cultuur doceerde.

Was will das weib?

Iedere dag een gezond weetje. Vandaag: op wat voor man valt ze?

Ivan Wolffers schrijft elke dag een gezond weetje, gebaseerd op onderzoeken met merkwaardige en soms ongelofelijke uitkomsten. Door de weetjes van Wolffers leer je van alles over bijvoorbeeld verschillende ziektes, medicijngebruik en gezond afvallen, maar ook over de vaak komische verschillen tussen mannen en vrouwen.

Martie Haselton is hoogleraar Psychologie en Communicatie aan de University van California (UCLA) en deed onderzoek naar het dilemma waar de vrouw zich voor gesteld ziet: gaat ze voor de seksueel aantrekkelijke man met stevige kaaklijn, zware stem en brede schouders of voor de man die van die eigenschappen wat minder heeft maar flink helpt bij afwas en opvoeding van de kinderen, de vuilnisbak buitenzet en op dinsdag de kinderen van de naschoolse opvang afhaalt. Een combinatie van die twee bestaat niet. Van die eerste soort zijn er bovendien niet zo veel en veel vrouwen zullen dus tevreden moeten zijn met de pantoffelheld.

Als er overigens iets in dit stukje staat  waar u aanstoot aan neemt komt dat niet omdat ik een man ben, maar omdat mevrouw Haselton iets heeft ontdekt dat u niet aanstaat. Ze legde vast hoe het gedrag van vrouwen verandert gedurende de menstruele cyclus. En dat is op sommige punten erg verrassend.

Gedurende de vruchtbare periode blijkt een vrouw zich zo te gaan gedragen dat ze de juiste partner bereikt. En de juiste partner is die met het gezondste zaad, want dat geeft de meeste garantie op gezonde kinderen. Betere tekenen van die gezondheid heeft ze niet dan zijn uiterlijk. In die periode kleedt ze zich leuker, haar stem wordt hoger en ze gaat minder met haar mannelijke familieleden om. Dat laatste klinkt vreemd, maar Martie Haselton veronderstelt dat het gedurende de evolutie een manier was om inteelt te voorkomen. Het is de strategie die nodig is om de held in de kasteelroman te veroveren. Denkt iemand er wel eens over na? Behalve mevrouw Haselton niemand waarschijnlijk, en als het allemaal klopt dan zijn het overblijfselen van door hormonen aangestuurd gedrag dat in ons tijd niet zo nuttig meer is, soms zelfs onhandig.

Wat als vrouwen eenmaal in een langdurige stabiele heteroseksuele relatie zitten, wat gebeurt er dan? Van nature mag een vrouw zich dan aangetrokken voelen tot James Bond, maar wat doet ze als ze vruchtbaar is met de droom dat James bond komt om haar mee te nemen met haar eigen man die van haar houdt en nu net even aan het stofzuigen is? Vrouwen getrouwd met wat minder aantrekkelijke maar stabiele mannen bleken in de vruchtbare periode meer op hun partner aan te merken te hebben. Ze voelden zich ook minder nabij. Daar tegenover bleek dat de vrouwen die met de breedgeschouderde man getrouwd waren zich meer bij hun man betrokken voelen. Vrouwen evalueren hun relatie wisselend gedurende de menstruele cyclus en wat afstand en meer gemopper verdwijnt weer omdat ze van hun partner houden en een paar dagen later de hormonen weer in andere hoeveelheid in het lichaam hun werk doen.

Martie Haselton wil nu onderzoeken of dit invloed op de relatie heeft. Hebben mannen er last van of reageren zij ook weer op hun manier om deze verwarrende situatie waarin ze zich afgewezen voelen? Wordt vervolgd dus.


Het weetje van zaterdag nalezen: De grootmoederhypothese
Volg I
van Wolffers ook op Twitter
Zijn meest recente boek is: Gezond


Laatste publicatie van IvanWolffers

  • Broer van God

    Oktober 2017


Geef een reactie

Laatste reacties (11)