Laatste update 15:56
4.064
66

Historicus

Han van der Horst (1949) is historicus. Hij schreef onder meer The Low Sky: understanding the Dutch', Nederland: de vaderlandse geschiedenis van de prehistorie tot nu, Een bijzonder land, het grote verhaal van de Vaderlandse geschiedenis, Onze Premiers en Schep Vreugde in het Leven, Levenslessen uit de grote depressie. Op elke laatste zondag van de maand is hij om elf uur in de ochtend te horen als boekbespreker in het VPRO-radioprogramma over geschiedenis OVT.

Wat Rutte dan wel met Lesbos moet doen

Toch kijkt Víktor Orbán zeer bedenkelijk. “Ik lust je rauw,” denkt de Nederlandse premier. “Als je moeilijkheden maakt, zal ik eens beginnen over koningin Juliana die in 1956 treinen vol Hongaarse vluchtelingen op het station kwam verwelkomen”

Wie in geschrifte uiting geeft aan zijn schaamte over of maagproblemen met de wijze waarop de Nederlandse regering denkt haar medeverantwoordelijkheid te nemen voor de crisis op Lesbos, wordt meteen getrakteerd op een leger van jammeraars. Ze houden je voor hoe overbevolkt het hier allemaal is. Ze willen kiezen voor opvang in de regio. Ze wijzen op de woningnood. Ze maken zich ineens druk over onze oudjes die vanwege corona opgesloten in hun eigen pis liggen. En meer van zulke gevoelsuitingen. Het komt ook voor dat iemand vraagt wat er dán moet gebeuren. Hoe de Nederlandse regering zou optreden als zij wel karakter had.

Dat is niet zo moeilijk.

Rutte
cc-foto: Minister-president Rutte

We herinneren ons allemaal nog hoe premier Rutte en Hoekstra pal gingen staan voor de vaderlandse portemonnee, toen de meeste overige lidstaten van de Europese Unie een ruimhartig hulpbeleid wilden voor landen als Spanje en Italië, die anders tengevolge van de coronacrisis wellicht om zouden vallen. Onze wakkere bewindslieden stonden erop dat geen giften zouden worden verstrekt maar slechts leningen. De krekels op ons werelddeel mochten blij zijn met deze royale bui van de mieren.  Uiteindelijk gingen beide bewindslieden toch door de pomp. Ze moesten zich tevreden stellen met enkele concessies. Toch zouden onze ministers rond de crisis op Lesbos een vergelijkbare houding aan moeten nemen. En dan volhouden.

Premier Rutte neemt in de videovergadering van de raad van EU-regeringsleiders het woord: “Waarde collega’s, ik heb ditmaal geen biografie van Fredéric Chopin bij me maar een oplossing voor de Europese vluchtelingencrisis. Nederland moet erop staan dat die door U onverkort wordt overgenomen. Zo niet, dan ziet ons land zich helaas genoodzaakt zijn veto uit te spreken over elk voorstel met betrekking tot welke zaak dan ook, die in EU-verband ter sprake komt. Of U doet met ons mee, of we leggen de hele Unie lam net zolang tot U bij zinnen gekomen bent. Ik en mijn collega Hoekstra hebben daar een maand of wat een voorproefje van gegeven. Ditmaal zijn we niet meer zo meegaand. Dames en heren, het is kiezen of delen.”

Daarna presenteert Rutte het voorstel dat al een paar jaar geleden is gedaan door een Duitse professor om tot een Europese aanpak te komen van de vluchtelingenproblematiek. Ik heb daar al eens eerder iets over geschreven en erbij vermeld dat ik de naam van deze voortreffelijke hoogleraar niet tevoorschijn weet te komen.

Terwijl de regeringsleiders naar adem happen, toont de premier het document dat ze allemaal onmiddellijk op hun eigen computer kunnen downloaden. Hij vervolgt:

“Het vluchtelingenprobleem is een Europees probleem. Wij moeten het Europees oplossen. Eerst dienen we vast te stellen wat het quotum aan vluchtelingen is dat wij als Unie jaarlijks kunnen opvangen gezien onze gezamenlijke mogelijkheden. Asielzoekers kunnen geen aanvragen meer doen bij afzonderlijke landen maar uitsluitend bij de Unie als geheel. Zij worden dan voorlopig gehuisvest in opvangkampen waar de vluchtverhalen worden gecontroleerd en wanneer dat gewettigd is, verblijfstitels toegekend. Dat zijn Europese verblijftitels. Elke lidstaat dient zijn deel van de erkende vluchtelingen op te vangen. Wij ontwerpen daarvoor een verdeelsleutel met als voornaamste elementen oppervlakte, aantal inwoners en inkomen per hoofd van de bevolking. Erkende vluchtelingen kunnen opteren voor één lidstaat. Dat kan eenmaal. En ze mogen alleen in die lidstaat verblijven en werken. Voor een verblijfstitel in een andere EU-lidstaat komen zij niet in aanmerking. Het is voorstelbaar, waarde collega’s dat er veel meer aanmeldingen komen voor landen als Duitsland en Zweden dan voor pakweg Bulgarije of Estland”.

Rutte had expliciet vermeden om Hongarije te noemen. Toch kijkt Víktor Orbán zeer bedenkelijk. “Ik lust je rauw”, denkt de Nederlandse premier, “Als je moeilijkheden maakt zal ik er eens over beginnen, dat koningin Juliana in 1956 treinen vol Hongaarse vluchtelingen op het station persoonlijk kwam verwelkomen”. Hij is blij dat hij destijds in Leiden voor geschiedenis heeft gekozen. Het mooie vak komt op de meest onverwachte momenten van pas.

Rutte laat zich niet van de wijs brengen:

“De jaarquota voor populaire landen zijn snel gevuld. Wie daarvoor kiest, komt op een wachtlijst terecht. Dat kan een verblijf van jaren in een vluchtelingenkamp betekenen en van gezinshereniging, studie of werk kan in deze wachttijd geen sprake zijn. Wie snel zijn weg in Europa wil vinden, kan beter een minder courante bestemming kiezen zoals Kroatië of Polen. Dan ben je misschien direct aan de beurt.

Het is hierbij van belang dat we een gezamenlijk en effectief uitzettingsbeleid op touw zetten voor personen die niet in aanmerking komen voor een verblijfstitel als vluchteling. Aan de andere kant zorgen alle lidstaten voor taalcursussen en inpassingsprogramma’s voor wie wél toegelaten wordt.

Dat is ons plan en Nederland wenst – nogmaals – dat dit onverkort wordt uitgevoerd. U weet wat er gebeurt als U probeert dwars te liggen. Dit is een gezamenlijk probleem. Dat moeten wij gezamenlijk aanpakken. De sterkste schouders dragen de zwaarste lasten en tegelijk dragen wij als lidstaten van de EU elkanders lasten.

Hier moet U het mee doen. Ik zou nog graag blijven om vragen te beantwoorden maar ik word aan mijn mouw getrokken door professor Van Dissel. Dat is onze coronagoeroe en hij wil urgent met me spreken. U wilt me wel excuseren.”

Rutte klapt de laptop dicht. Hij zucht. Wat zou hem nu weer voor onheil te wachten staan?

Dit dus. Deze aanpak.


Laatste publicatie van Han van der Horst

  • Zwarte Jaren

    Nederland in de Tweede Wereldoorlog

    2020


Geef een reactie

Laatste reacties (66)