766
30

Journalist

Erwin Lamme heeft HBO-communicatiesystemen gestudeerd. Daarna heeft hij diverse banen gehad, onder andere als redacteur bij Veronica Magazine. Tegenwoordig werkt hij voor de Gooi- en Eemlander.

Wat we nodig hebben is een klein, sterk en wijs Europaatje

De Europese Unie moet alleen gaan over de zaken waarvan het beter en efficiënter is om dit op Europees niveau te organiseren

Over een jaar zijn er Europese parlementsverkiezingen. Dit belooft een interessante verkiezing te worden omdat de ideeën over Europese samenwerking sterk uiteenlopen. De middenpartijen willen een betere EU terwijl de flanken minder EU willen. Misschien is een combinatie van beide wel het beste.

Europa is in meerdere opzichten een oude wijze man. Europa is het werelddeel waar de democratie en moderne filosofie is ontstaan. Socrates wist 1400 jaar geleden al dat de beste kennis begint bij een goede zelfkennis. Weet wat je niet weet. De leerling van Socrates, Plato, stichtte het eerste hoger onderwijs omdat hij vond dat het land bestuurd moest worden door een wijze elite. Het is jammer dat de huidige Grieken die lessen een beetje vergeten lijken te zijn, want de politieke elite heeft er een zooitje van gemaakt. Het oude Europa lijdt helaas soms aan geheugenverlies.

Europa is ook een oude wijze man omdat ze geleerd heeft van het verleden. Europa heeft een verleden van onderdrukking door godsdienst, oorlogen en kolonisatie. Slechts 70 jaar geleden brak de Tweede Wereldoorlog uit. En het is maar een ruime halve eeuw geleden dat Europa overheerste in Indonesië, India en Afrika. In het huidige Europa is dat allemaal ondenkbaar geworden: de Europese Unie streeft zowel intern als extern naar het bevorderen van de vrede en samenwerking.

En ten slotte is Europa een oude wijze man omdat ze zowel aandacht heeft voor het behoud van culturele diversiteit als voor gedeelde waarden als democratie, vrijheid en mensenrechten. Europa is alles behalve een eenheidsworst.

Europa is door schade en schande wijs geworden. Er is niet voor niets een Europese samenwerking opgetuigd. Maar de Europese Unie lijkt zijn doel voorbij. Als je kijkt naar de portefeuilles van de eurocommissarissen dan gaat Europa tegenwoordig over Buitenlandse Zaken, Veiligheid, Justitie, Grondrechten en Burgerschap, Mededinging, Vervoer, Digitale Agenda, Industrie en Ondernemerschap, Interinstitutionele Betrekkingen, Regionaal Beleid, Handel, Internationale Samenwerking, Humanitaire hulp en Crisisbestrijding, Onderwijs, Cultuur, Meertaligheid en Jeugdzaken, Uitbreiding en Nabuurschapsbeleid, Klimaat, Economische en Monetaire Zaken, Interne Markt en Diensten, Energie, Maritieme Zaken en Visserij, Werkgelegenheid en Sociale Zaken, Onderzoek, Innovatie en Wetenschap, Ontwikkeling, Belastingen, Douane-unie, Audit en Fraudebestrijding, Gezondheid en Consumentenbescherming, Begroting, Landbouw en Plattelandsontwikkeling, Milieu en Binnenlandse zaken.

Het is niet verwonderlijk dat er EU-kritische partijen opkomen. Europa is naast een oude wijze man,  vooral een enorme waakhond geworden die zich overal mee bemoeit. Dit ondermijnt de nationale democratie. Partijen als UKIP en PVV wijzen terecht op de grote bemoeizucht van de EU, maar zij hebben geen oplossingen behalve het verlaten van de EU. Het lijkt veel beter om het aloude principe van subsidiariteit handen en voeten te geven: de Europese Unie moet alleen gaan over de zaken waarvan het beter en efficiënter is om dit op Europees niveau te organiseren.
Aan de andere kant hebben ook de EU-gezinde partijen een punt: er moet een betere Europese Unie komen. De EU-bevolking heeft nu weinig invloed op de koers van de EU en dus moet de EU democratischer worden via presidentsverkiezingen en meer bevoegdheden voor het gekozen europarlement volgens D66 en GroenLinks. Zodoende krijgen de 500 miljoen EU-inwoners meer zeggenschap.
Verder is een terecht punt van kritiek dat de EU te weinig slagvaardig is. In de huidige situatie worden steeds halve compromissen gesloten door de Raad van regeringsleiders, terwijl het veel beter lijkt dat er een Europese regering komt om vooral economisch beleid te maken en crises te beperken. Deze Europese regering vervangt de Europese Commissie. De Europese Raad blijft dan slechts bestaan als orgaan om nieuwe verdragen te sluiten.

De EU-gezinde partijen hebben ook een punt dat de begroting achterhaald is. Er is veel kritiek op de landbouwsubsidies en de structuurfondsen. Veel Europese partijen zien liever dat er meer Europees geld gaat naar onderzoek, innovatie en andere economische investeringen.

Kortom, zowel de EU-sceptici als de EU-gezinden hebben gelijk: de Europese Unie moet zowel kleiner als beter worden. Enerzijds moet de EU zich terugtrekken en beperken tot grensoverschrijdende taken. Dan valt te denken aan zaken zoals de Economie, Immigratie en Buitengrenzen, Defensie, Klimaat en Buitenlandse Zaken. En anderzijds moet de EU democratischer, slagvaardiger en moderner worden. Zodoende verandert de enorme Europese waakhond in een klein, sterk en wijs Europaatje. Maar het mag natuurlijk ook een omaatje zijn.

Geef een reactie

Laatste reacties (30)