2.481
41

Oorlogsverslaggever De Pers

Arnold Karskens kreeg de afgelopen vijfentwintig jaar bekendheid als een van Nederlands beste en volhardendste oorlogsverslaggevers. Hij werkte voor Nederlandse en Vlaamse radio- en tv-zenders en is nu oorlogsverslaggever voor dagblad De Pers.
Karskens is auteur van onder andere: Pleisters op de ogen, over de geschiedenis van de Nederlandse oorlogsverslaggeving van Heiligerlee tot Kosovo. In oktober 2009 verscheen ‘Rebellen met een Reden’, verhalen over idealistische Nederlanders in de oorlog.
http://www.arnoldkarskens.com/

We blijven in Uruzgan!

Een Pyrrusoverwinning is de val van het Kabinet Balkenende IV voor tegenstanders van Missie Moedeloos in Afghanistan. 

Want we gaan helemaal niet weg… De komende parlementsverkiezing tolt om één belangrijk twistpunt: accepteren we een eventuele verlenging van de Nederlandse militaire aanwezigheid van ‘minimaal’ een jaar in de centraal-zuidelijke Afghaanse provincie of niet. Wie koppen telt weet dat CDA, VVD, D66 en CU met wat geluk een meerderheid van 75 zetels plús zullen halen. Dat zijn krèk de voorstanders van een langer verblijf in Uruzgan. En ze staan bekend als snelle rekenaars.

Want volgens afspraak moet de laatste Nederlandse militair 1 december uit Uruzgan zijn vertrokken. Bij verkiezingen in mei en een snelle kabinetsformatie kan het inpakken al in juni worden stilgelegd. Wat aan materieel dan al op het schip richting Nederland zit,  valt binnen de afspraak dat we in afgeslankte vorm doorgaan. De bedelbrief van Navo secretaris-generaal Anders Fogh Rasmussen om te blijven is niet ingetrokken. Joepie! Geen vuiltje aan de lucht dus.

Tegenstanders van voorzetting van de missie zoals GroenLinks, SP en PVV zullen terecht wijzen op de onzin van een jaar verlenging: want ook daar winnen we de oorlog niet mee. Het zal ten koste gaan van meer levens en de ontwikkelingsinspanning voegt niet meer toe dan de spreekwoordelijke druppel op de hete, droge Afghaanse bodem. Ze hebben gelijk, maar krijgen dat niet.

Puur toneel dus, die bedrukte gezichten van militaire vakbonden als de ACOM en AFMP op het Nieuws. De broodwinning van hun leden is verzekerd. En politici die voor verlenging pleitten en nu toch hun zin krijgen: ach, die zullen en public zeggen dat we daarmee de Afghaanse bevolking nóg beter kunnen helpen. In hun achterhoofd zijn ze blij dat hun geloofwaardigheid en mogelijke carrière geen gevaar lopen bij internationale organisaties als de Navo, de EU,  het IMF en de VN.

Maar attentie! Het dilemma wordt alleen maar vooruit geschoven. Want ooit zullen we moeten vertrekken uit Afghanistan terwijl we na een jaar extra knokken nog dieper het moeras zijn ingezogen. Het is de vraag of dan de discussie ook zo ordelijk verloopt. Op naar een volgende crisis, zullen we maar zeggen.

De foto toont een Nederlandse militair in Tarin Kowt  voor het politiebureau, afgelopen najaar. U kunt zien dat hij al aanstalten maakte om weg te lopen. Die kunnen we dus terugroepen.

NB: Wil de laatste Nederlandse militair Uruzgan op 1 december Uruzgan kunnen verlaten dan zal het opruimen van Kamp Holland al ergens half mei moeten beginnen. Logistiek is het anders onmogelijk om de stalen slaapcontainers, kapotte voertuigen, reservespullen  etc. op tijd over de weg naar de Pakistaanse havenstad Karachi te vervoeren en op een schip te zetten. Per week kan namelijk maar één konvooi van Tarin Kowt naar Kandahar worden georganiseerd. En dan moet de taliban zich rustig houden.

Dit stuk staat ook op arnoldkarskens.com

Geef een reactie

Laatste reacties (41)