7.529
47

Burgemeester van Arnhem

Ahmed Marcouch was tot 2017 Tweede Kamerlid voor de PvdA. Hij volgde het Individueel Technisch Onderwijs (ITO) en de mts. Na de middelbare school werkte hij tien jaar bij de Amsterdamse politie, waarvan de laatste vijf jaar als brigadier. Hij had een baan als leraar maatschappijleer aan het ROC en was procesmanager jeugdbeleid van de Gemeente Amsterdam. In april 2006 werd hij stadsdeelvoorzitter van Slotervaart. In maart 2010 werd hij met twaalfduizend voorkeur stemmen gekozen in de gemeenteraad. Toen hij op 17 juni bovendien gekozen werd als Tweede Kamerlid, moest hij op 8 september 2010 zijn zetel in de gemeenteraad opgeven.
Op 1 september 2017 werd Ahmed Marcouch geïnstalleerd als burgemeester van Arnhem.

Weg met dat gif van Wilders

Opkomen voor elkaar, dat is wat wij daar tegenover kunnen stellen

1170458629_3d0557dce5_z
Cc-foto: YuH

Weg met dat gif, welkom vrijheid. Discriminatie vernietigt mensen en is strafbaar, recent nog spraakmakend bevestigd. Vervolgens is het aan ons om die grens te verzilveren. Ik ben boos op de jongens die homo’s aanvallen, joden bespugen en vrouwen najouwen, maar minsten zo boos ben ik op de volwassen man, een politicus nota bene, die ‘minder minder’ de televisiecamera’s in slingert. Toen dat hun huiskamers binnendrong, trokken heel wat Marokkaans-Nederlandse vaders en moeders hun angstige kinderen op schoot. ‘Niks van aantrekken, gewoon harder je best doen’, betoogden de juffen en meesters in de schoolklas, geconfronteerd met twintig paar verwarde ogen die hen treurig aanstaarden.

Als mensen als stevige bomen zijn, met breed vertakte wortels, dan is discriminatie het gif dat hun wortels aantast en hun stammen doet wankelen. Zulke mensen trekken zich vaak onzeker terug en hier begint onze samenleving te versnipperen.

Opkomen voor elkaar, dat is wat wij daar tegenover kunnen stellen. Op het voetbalveld, in de klas en vooral ook thuis. Aangifte doen, desnoods gezamenlijk. Ik doe mee. En als volksvertegenwoordiger teken ik voor daders opsporen, ook zonder aangifte, met dezelfde urgentie als huiselijk geweld. Zodat wij allen als sterke bomen kunnen zijn, die medemensen steun, schaduw en vruchten bieden. Dat is verbinding. En dit is de vraag waar alles om draait: hoe kunnen wij bomen de ruimte geven om wortel te schieten in de vruchtbare grond die Nederland heet? Weg met dat gif; hier, die normen. Welkom, vrijheid.

Geef een reactie

Laatste reacties (47)