3.685
197

Publicist

Jan Krikke is voormalig correspondent voor de GPD en het FD in Tokio, managing editor voor uitgeverij Asia 2000 in Hong Kong en Azië-correspondent voor de Automatisering Gids en de IEEE. Hij is de auteur van 'A Corridor of Space' (Olive Press, Amsterdam) en thans semi-gepensioneerd in Thailand.

Westen blaast de aftocht in Oekraïne

Hoe alles in de media draait om de gevolgen van IS en de oorzaken onbesproken blijven

En plotseling was het erg stil in de westerse media over de ‘Russische bedreiging’ en haar inmenging in Oekraïne. In plaats van oprukkende legers zien we fladderende vredesduifjes.

Tijdens een bezoek vorige week van de Oekraïense president Petro Poroshenko aan de VS sprak President Obama zijn steun uit voor het ‘bestand’ tussen Oekraïne en de separatisten in het oosten van het land. Zonder een spoor van ironie verklaarde hij dat Oekraïne ‘goede relaties wenst met al haar buren, zowel in het oosten als het westen’, en dat Oekraïne moet doorgaan met de ‘people-to-people links tussen Oekraïne en Rusland’.

Was diezelfde oosterbuur tot voor kort niet een bedreiging voor de wereldvrede? Stond de Derde Wereldoorlog niet voor de deur? Obama gaf Poroshenka geen oorlogstuig om zich tegen de Russische agressie te verdedigen. De Oekraïense president moest het doen met $53 miljoen – $46 miljoen voor ‘beveiliging’ en $7 miljoen humanitaire hulp.

De bedragen verbleken bij het geld dat nodig is om een faillissement van Oekraïne te voorkomen. Het IMF berekende eerder dit jaar dat het land $19 miljard nodig heeft om aan haar verplichtingen te voldoen. Elke dag dat het conflict duurde steeg het bedrag. De laatste ramingen zijn tussen $55 miljard en $100 miljard. De Oekraïense economie krimpt dit jaar naar verwachting met meer dan 10%.

Tel daarbij op de kosten van de westerse sancties tegen Rusland, het spook van deflatie dat in de EU waart, en de strijd voor de Oekraïense democratie lijkt onbetaalbaar te worden. De (Noord) Europese belastingbetaler zal het leeuwendeel gaan betalen.

De westerse aftocht gebeurde zonder grote krantenkoppen maar was onmiskenbaar. De regels voor vrije handel tussen de EU en Oekraïne zouden op 1 november 2014 ingaan, maar de EU en Oekraïne hebben dit – ‘in overleg met Rusland’ – deels uitgesteld tot 2016. Dit volgde op het zogenaamde Minsk-akkoord – de creatie van een 30 km bufferzone tussen Oekraïne en het rebellerende oosten. De rebellen kregen in feite wat ze wilden.

Ook de VS voelde zich gedwongen het gesprek aan te gaan met schurkenstaat Rusland. Afgelopen 25 september ontmoetten de buitenlandministers van de VS en Rusland, John Kerry en Sergei Lavrov, elkaar in New York ‘om het belang van het bestand in Oekraïne te bespreken’. De bewindslieden ‘bespraken ook de strijd tegen ISIS’.

Oekraïne dreigde niet alleen een bodemloze put te worden voor Europees belastinggeld, maar westerse politieke leiders weten nu ook dat Rusland een land is om rekening mee te houden, en dat een sleutelrol kan spelen om een vredesstrategie voor het Midden-Oosten af te dwingen.

De media-aandacht voor de Oekraïne en ISIS heeft treffende overeenkomsten; 99% van de aandacht is gericht op de gevolgen en symptomen. Oorzaken lijken niet te bestaan of doen er niet toe.

Illustratief was de uitzending vorige week van De Wereld Draait Door (23 september), waar het gevaar van ISIS uitgebreid aan bod kwam. De rode draad in het gesprek was of de gasten niet bang waren. Tafelheer Adriaan van Dis mengde zich aarzelend in het gesprek met de vraag wat de oorzaak was van ISIS. Het was twee seconden stil (een eeuwigheid in DWDD), waarna het gesprek werd vervolgd: Zijn jullie niet bang?

Geef een reactie

Laatste reacties (197)