10.085
18

Dichter/kunstenaar

Quinsy Gario (Nederlandse Antillen, 1984) heeft Theater-, Film- en Televisiewetenschap gestudeerd aan de Universiteit Utrecht en is begonnen aan Comparative Women's Studies in Culture and Politics. Hij heeft zijn eigen radioprogramma genaamd Roet In Het Eten dat twee wekelijks op Mart Radio wordt uitgezonden.

Hij is lid van het Pan-Afrikaans kunstenaars collectief State of L3, het Antilliaans schrijverscollectief Simia Literario, redactielid van Andy's Art & Culture Market en redacteur bij Space Invaders. Van zijn hand zijn twee dichtbundels uitgekomen. In november 2011 won hij MC Theater's Hollandse Nieuwe Theatermakersprijs 2011. Een week later werd hij gearresteerd in Dordrecht voor zijn kunstproject Zwarte Piet Is Racisme.

Op 30 oktober 2012 kwam zijn theaterstuk uit genaamd Geit In Blik bij Podium Mozaïek dat over de formatie van het nieuwe kabinet gaat.

Wie zijn die Antilliaanse vrienden van Mark Rutte?

Rutte denkt dat Antillianen allemaal zwart zijn. Zo zwart als Zwarte Piet, terwijl Zwarte Piet eigenlijk niemand zou voorstellen... 

Toen onze minister-president zich onlangs liet kennen als een ordinaire moppentapper, bleef ik met de vraag zitten over welke Antilliaanse vrienden hij het in zijn grap nou had. Dat hij de uitspraak over de huidskleur van Antillianen vaker had gedaan, was duidelijk. Hij leek te denken dat iedereen in de zaal het wel kon volgen, als een soort inside joke. Een serieuze vraag beantwoorden met een grap die je gewoonlijk binnenskamers maakt, levert echter een probleem op. De buitenwereld heeft niet dezelfde referentiekaders als, zeg, André Bosman en andere VVD-leden met het historisch besef van een doperwt.

Antillianen bestaan  niet
Gezien de hetze die de VVD met het Bosman-voorstel aan het voeren is tegen Antillianen, is het opmerkelijk dat Rutte nog Antilliaanse vrienden zou hebben. Rijksgenoten tweederangsburgers maken maakt je niet echt geliefd. Dat hij het überhaupt over ‘Antillianen’ heeft is ook raar gezien die staatkundig niet meer bestaan. Sinds 10 oktober 2010 bestaan de Nederlandse Antillen simpelweg niet meer en zijn de inwoners officieel geen Antillianen meer. Een van de meest ingrijpende staatkundige gebeurtenissen in het Rijk van de afgelopen zestig jaar en het lijkt al bijna vergeten. Een minister-president onwaardig zou je denken.

Een ander probleem is natuurlijk ook dat hij Antillianen allemaal als zwart voorstelt. Zo zwart als Zwarte Piet, terwijl Zwarte Piet eigenlijk niemand zou voorstellen volgens de voorstanders. Maar dat is natuurlijk ook het gevaar met dit soort observaties. Je gaat jezelf tegenspreken en eigenlijk ook bevestigen wat mensen al sinds 1930 aan het aangeven zijn. Voordat Antillianen staatkundig niet meer bestonden, waren ze net als Nederlanders een bont gezelschap van verschillende kleuren en culturen. De groep neerzetten als een homogene, zwarte, onderdanige entiteit doet het beeld van het leven op de eilanden geweld aan.

Zuiveren
Dat Antillianen onderdanig zijn in de ogen van Rutte is niet opmerkelijk. Een klassieke geval van Freudiaanse verspreking. De VVD toont met haar beleid en wetsvoorstellen aan, dat zij de macht wil hebben om anderen als minderwaardig te behandelen. De Teeven-wet is er al doorheen en met het Bosman-voorstel dreigen opnieuw meer anti-zwarte wetgeving en beleid in Nederland te krijgen.

Want de Teevenwet – zoals ik al aan PvdA-Tweede Kamerlid Ahmed Marcouch uitlegde toen we deelnamen aan het debat over etnisch profileren tijdens het Movies That Matter Festival – zal waarschijnlijk alleen op mensen met mijn huidskleur toegepast worden. Waar Wilders constant dreigt om Nederland van islam, moslims en nu ook Marokkanen te zuiveren, is de VVD al bezig om Nederland werkelijk van zwarte mensen te zuiveren.

Dubbelspel
Om er achter te komen wie de ‘Antilliaanse vrienden’ van Mark Rutte zouden kunnen zijn, moet je even terug in de tijd naar 2007. Het was het jaar nadat Nederland Leest het boek Dubbelspel van Frank Martinus Arion gratis had uitgedeeld en Stichting Julius Leeft van John Leerdam er een toneelstuk over had gemaakt.

Toen Arion de uitvoering van het stuk zag, trok hij de rechten in voor het gebruik van zijn verhaal. Hij vond dat het stuk geen recht deed aan zijn roman. Leerdam besloot een nieuw stuk te schrijven en betitelde het Changá, wat in het Papiaments ook dubbelspel betekent. Daarnaast vulde Leerdam de cast, zoals hij dat normaliter doet, met bekende namen uit de kunsten en politiek. Onder andere voormalig NOS-nieuwslezer Noraly Beyer, actrice en regisseur Paulette Smit, voormalig premier van de Nederlandse Antillen Suzy Römer en de kersverse nieuwe politiek leider van de VVD, Mark Rutte werden gevraagd om in het stuk te spelen.

Arion spande een kort geding aan tegen de opvoering van het stuk.

[Frank Martinus Arion]  had nog twee problemen met de toneelbewerking van zijn roman. Hij was niet te spreken over de financiële afwikkeling van het benefietstuk. Van de totale opbrengst van ruim 18 duizend euro kwam slechts 2.790 euro terecht bij een goed doel.was niet gelukkig met het optreden van VVD-leider Mark Rutte, die zich in een televisieprogramma had uitgesproken voor het ‘terugdumpen’ van Antilliaanse probleemjongeren. Arion vond dat Rutte om die reden weinig te zoeken had op de Antillen [om mee te doen met het stuk Changá van John Leerdam] en was van mening dat hij zijn excuses had moeten aanbieden voor die uitspraak. [Boekblad]

Je zou denken dat Arion rugdekking zou krijgen.

Suzy Römer, twee keer premier van de Antillen in de jaren negentig, en eveneens actrice in Changá, sprak haar spijt uit. ‘Als je het niet eens bent met de politieke inhoud van een stuk’, zegt ze, ‘hoef je nog niet alles uit de kast te halen om te beletten dat het wordt opgevoerd.’ Ze legt uit dat ze het geheel oneens is met VVD-fractieleider Mark Rutte – ook acteur in het stuk – over de aanpak van criminele Antillianen, maar dat het haar niet belet om in het kader van een kunstuiting met hem samen te werken. [Volkskrant]

Rutte heeft jaren lang op de Nederlandse Antillen en Antillianen kunnen afgeven omdat mensen dat van hem accepteerden. Als iemand je beledigt, dan ga je die persoon niet vragen om in een toneelstuk te spelen dat nadrukkelijk over jouw identiteit gaat. Rutte hoeft door de rijksgenoten niet buitengesloten te worden, maar bij wijze van spreken glimlachend arm in arm over Avila Beach lopen is weer wat anders. Zoals we nu ook zien versterkt dat iemands gevoel dat ze het aan het juiste eind hebben over jou en de mensen die je zegt te vertegenwoordigen. Na de zoveelste aanval van Rutte op Antilliaanse jongeren en Antillianen in het algemeen, verwacht ik meer van zijn Antilliaanse vrienden dan een boos berichtje op Facebook of Twitter.

Dit artikel staat ook op de website van Quinsy Gario

Geef een reactie

Laatste reacties (18)