743
8

Emeritus hoogleraar Gezondheidszorg

Ivan Wolffers (1948) studeerde af als arts. Sindsdien schrijft hij over medische onderwerpen, variërend van medicijnen tot zijn eigen prostaatkanker. Hij promoveerde in de medische antropologie en werd in 1989 benoemd tot buitengewoon hoogleraar aan de Vrije Universiteit in Amsterdam waar hij tot zijn emeritaat in 2014 Gezondheidszorg en Cultuur doceerde.

Wij-zij denken maakt depressief

Iedere dag een gezond weetje. Vandaag over depressies en vooroordelen

Ivan Wolffers schrijft elke dag een gezond weetje, gebaseerd op onderzoeken met merkwaardige en soms ongelofelijke uitkomsten. Door de weetjes van Wolffers leer je van alles over bijvoorbeeld verschillende ziektes, medicijngebruik en gezond afvallen, maar ook over de vaak komische verschillen tussen mannen en vrouwen.

Dit is een oefening. Ik zeg het maar even, want je wordt maar zo verkeerd geïnterpreteerd. Vul de open plekken in deze zin in. “Ik heb toch zo’n hekel aan … Ik heb een hekel aan hoe … praten. Ik heb een hekel aan hoe … eruit zien.” Noem maar wat jou irriteert: Marokkanen, homo’s, Surinamers, jongens die in Haren de boel op stelten zetten. 

Gedaan? Dat weerspiegelt jouw vooroordelen. Het interessante is nu dat veel mensen met depressies dat ook doen, maar dan vullen ze op de open plekken hun eigen naam in. Deskundigen stellen daarom de vraag: is er bij bepaalde gevallen van depressie sprake van een vooroordeel tegen je zelf? En zorgen vooroordelen in de samenleving misschien voor depressies?

Deze deskundigen vinden dat vooroordelen en de manier van denken over jezelf zoveel overeenkomsten vertonen dat je meer moet nadenken over de relatie. Stereotypen en vooroordelen worden namelijk zonder nadenken van stal gehaald in communicatie. Je gebruikt ze zo vaak en volledig automatisch dat je ze als het ware gerepeteerd hebt voor je beeldvorming en ze een gevaarlijke vanzelfsprekendheid worden. 

Kunnen vooroordelen in je omgeving er dan ook voor zorgen dat je je depressief gaat voelen? Voorbeeld: denk terug aan die klas waarin je zat en waar je steeds werd gepest omdat je dikker was dan de anderen. Is de gemakzuchtige stereotypering van je klasgenoten dan in staat om te zorgen dat je het zelf ook gaat vinden en is de zin waar de klasgenoten op de lege plekken jouw naam invullen uiteindelijk er de oorzaak van dat jij er je eigen naam er ook bent in gaan vullen?

Als dat zo is, hoe zit het dan met al die neurotransmitters waar oom Schwaab ons over heeft verteld in zijn boek ‘Wij zijn ons brein’ en die zorgen dat we depressief worden? Misschien is het gebrek aan die serotonientjes in je zenuwstelsel ook wel niet de oorzaak van je depressie, maar zijn ze alleen maar de boodschapperstoffen die samen gaan met je depressie.

Als het aan je serotonine ligt ben je geheel afhankelijk geworden van artsen die je antidepressiva voorschrijven zodat het weer goed met je komt. Bij de mensen die door het internaliseren van de vooroordelen van anderen depressief worden zou het werken aan de onzin van het vooroordeel erg zinvol kunnen zijn. Dat stellen de deskundigen tenminste voor. 

Ik wil er nog wel een schepje bovenop gooien. Ik ben voor een samenleving waarin je op school leert hoe vooroordelen ontstaan, dat het wij-zij denken waarop het gebaseerd is voorwetenschappelijke heksenjacht gewoontes zijn en dat de hele samenleving een stuk gezonder wordt als we ons daar samen meer tegen verzetten.

Het weetje van vrijdag nalezen: Vrouwen moeten niet trouwen als ze twijfelen

Volg Ivan Wolffers ook op Twitter

Zijn meest recente boek is: Gezond


Laatste publicatie van IvanWolffers

  • Broer van God

    Oktober 2017


Geef een reactie

Laatste reacties (8)