5.572
29

Redacteur en schrijver

Bart Smout (1983) is redacteur en schrijver. Hij schrijft voor verschillende media over literatuur, cultuur en wetenschap. Ook publiceerde hij een roman (Lege Lijnen) en verschillende korte verhalen.

Wij zijn Tarik

We zijn een land van aandachtshoeren geworden

Wat zag hij er goed uit, Tarik Z. Witte bloes, zwart stropdasje, zwart jasje. Op zijn neus een modieuze bril. De haren keurig kort geschoren. Om door een ringetje te halen. Logisch. Tarik wilde op tv. En iedereen weet: op tv moet je er goed uitzien, wil je dat mensen naar je kijken en luisteren. Je mag er best minder goed uit zien, maar dan willen ze om je lachen, of moet je iets ergs hebben meegemaakt.

Tarik wilde niet dat er om hem gelachen werd. Tarik kaapte de NOS-studio omdat hij groot nieuws had. Nieuws dat anders verborgen bleef. Daarom eiste hij tien minuten zendtijd. ‘De dingen die gezegd gaan worden, dat zijn wel hele grote wereldzaken’, zei hij. ‘Wij zijn, zeg maar, ingehuurd door inlichtingendiensten en daar hebben wij zaken vernomen die de huidige samenleving in twijfel trekken. En die gaan wij nu naar buiten brengen. Zulke kwade mensen zijn wij ook weer niet.’

Zijn boodschap kon Tarik niet brengen. Agenten werkten hem tegen de vloer. Daarna stond Nederland in vuur en vlam. Een kaping van de NOS-studio! Het journaal dat voor het eerst in de geschiedenis niet werd uitgezonden! Dit was groot! ‘Hier is iets unieks gebeurd in de Nederlandse televisiegeschiedenis,’ sprak Marcel Gelauff, NOS-hoofdredacteur. Volgens premier Mark Rutte was er sprake van een gebeurtenis met ‘landelijke impact’ en was de gijzelpoging van Tarik het bewijs ‘dat we alert en waakzaam moeten blijven.’

Je zou kunnen zeggen dat we een angstig zijn land zijn geworden. Een jongen met een neppistool die een mislukte poging onderneemt om zendtijd te veroveren. Meer is er niet voor nodig om Nederland op tilt te laten slaan. De NOS-studio heeft Tarik niet kunnen gijzelen, de Nederlandse samenleving wel. Niet voor tien minuten, maar voor enkele dagen.

Waarschijnlijk dekt dit meer de lading: we zijn een land van aandachtshoeren geworden. Van mensen die allemaal een podium willen voor hun individuele waarheid. Tarik Z. meende dat zijn waarheid groot genoeg was voor heel Nederland. Hij was nog niet goed en wel opgepakt of de media werden overspoeld door mensen die meenden dat hun waarheid over Tarik groot genoeg was voor heel Nederland. En dus hebben we de afgelopen dagen gelezen en gehoord dat Tarik een verwarde man zou zijn. Dat hij misschien een waanstoornis had. Of een psychose. Dat het al een tijd lang niet zo goed ging met Tarik. Dat hij een rustige en intelligente jongen was. Dat er meer beveiliging moet komen. Dat er niet meer beveiliging moet komen. Dat we moeten opletten voor verwarde mannen. En ga zo maar door.

Voor degenen die geen directe toegang tot de traditionele media hebben, is Tarik een dankbaar onderwerp op Twitter en Facebook. Grappen over hem maken, of scherpe opmerkingen, het wordt geheid veel gelezen. Weer een nieuwe aanleiding om jezelf te profileren: dat is Tarik geworden. Wat hij opeiste, eisen we allemaal op. Aandacht. Spotlights. Bewondering. We willen gezien worden. We willen gehoord worden. We zijn allemaal belangrijk. We verdienen allemaal zendtijd. Ieder individu een wereldprobleem.

Wij zijn niet Charlie. Wij zijn Tarik.

Bart Smout is auteur van Lege Lijnen. Volg Bart ook op Twitter

Geef een reactie

Laatste reacties (29)