3.290
76

Journalist / Programmamaker

Hasna El Maroudi (Rotterdam, 1985) is redacteur bij Joop. Hasna schreef in het verleden columns voor o.a. e-zine Spunk, NRC.next en Trouw.

Wilders, onze moslimjunk, had weer een shotje nodig

En als je het in Nederland niet kunt krijgen, dan vast wel in Israël

Vorige week is een Israëlische familie in Itamar, een dorp op de Westelijke Jordaanoever, nabij Nablus, vermoord. Op brute wijze is het gezin van vijf afgeslacht. Zelfs de drie maanden oude baby is niet gespaard.

Vrij snel na de moord berichtten media over de ‘terroristische aanslag’ die had plaatsgevonden. Dat het een aanslag van terreur is, is niet te ontkennen bij zo’n gruwelijke daad. De Israëlische regering besloot echter zonder enig bewijs, vast te stellen dat de dader een Palestijn is geweest en de kwestie een politieke lading geven door te spreken van ‘een terroristische aanslag’.

Het is abject om ‘een algemene dader’ aan te wijzen, voordat er überhaupt een onderzoek is ingesteld. Israël heeft geconcludeerd dat er nu eenmaal een conflict is tussen Palestijnen en Israëliërs en dat het daarom wel een Palestijn moet zijn geweest. En omdat het een Palestijn is geweest, moet het gehele Palestijnse volk gestraft worden.

Uiteraard duurde het niet lang voordat Israël-liefhebber Geert Wilders een bericht over het onderwerp de wereld in twitterde. Hoewel hij zelf niet zo van vergelijkingen met de Tweede Wereldoorlog houdt, is de gruwelijke moord op het gezin naar zijn mening een uiting van islamitisch fascisme. Hij twitterde:

Israelische familie uitgemoord in nederzetting Itamar. Vader/moeder/kinderen van 10 en 4/ baby van 3 mnd doodgestoken. Islamitisch fascisme.

Wilders had al te lang niet uitgehaald naar moslims en kreeg last van afkickverschijnselen. En een typische reactie van een junk is nu eenmaal irrationeel handelen.

En irrationeel was het, want wat blijkt? De moordenaar van het gezin is hoogstwaarschijnlijk een Thaise arbeidsmigrant, en niet, zoals internationale media sinds het incident beweren, een Palestijn. Israël houdt echter haar kaken stijf op elkaar, want de aanval op Palestijnen is reeds geopend.

De Israëlische minister van Binnenlandse Zaken, Eli Yishai, heeft toestemming gegeven om huidige illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever met vijfduizend woningen uit te breiden. Duizend woningen per vermoord familielid. Dat is één van zijn manieren om het Palestijnse volk te straffen voor iets dat het volk, als eenheid, sowieso niet gedaan kán hebben. En al zou een Palestijn de dader zijn geweest, dan nog lijkt dit me niet de manier waarop je naar vrede toewerkt. Oog om oog, tand om tand heeft in het verleden niemand iets goeds gebracht.

Eli Yishai stond na bekendmaking van de moord al snel met zijn oordeel over de Palestijnse overheid klaar. De Palestijnse autoriteit zou ‘een generatie van moordenaars creëren’. En dus moest er ingegrepen worden tegen deze gehele generatie. Het liefst met harde hand. Dat terwijl de Palestijnse autoriteiten direct met een verklaring zijn gekomen waarin ze zich uitspreken tegen de moord en medeleven tonen met de nabestaanden.

Het gevolg van de reactie van Yishai en zijn medebewindvoerders is dat de internationale wereld de verdachtmaking van ‘het Palestijnse volk’ lijkt te geloven. Met alle gevolgen van dien:

In het dorpje Awarta loopt de situatie geheel uit de hand. Alle wegen naar het dorp zijn afgesloten, militairen hebben aangekondigd dat iedereen die het dorp binnen wil gaan zal worden opgepakt. Ook buitenlandse journalisten zijn niet welkom. Bewoners van het dorp klagen dat het voedsel op raakt.  Honderden Palestijnse mannen zijn intussen al opgepakt op verdenking van de moord. Zij die niet opgepakt zijn, maar wel gewond zijn geraakt, moeten soms uren wachten op een ambulance, omdat militairen de weg versperren bij checkpoints.

De Israëlische overheid is kwaad en zweert wraak. De Israëlische bevolking kan haar gang gaan met het verhalen hiervan. Militairen, die normaal gesproken de orde dienen te handhaven, staan erbij en kijken ernaar.

Nu de waarheid over de daadwerkelijke moordenaar boven water dreigt te komen, is de Israëlische regering terughoudend met haar berichtgeving. Er is een spreekverbod uitgevaardigd om de grove fouten van de overheid te verdoezelen. 

Want wat moet Israël anders? Thailand binnen vallen en daar vijfduizend huizen bouwen? Dorpen afsluiten, honderden onschuldige mensen vastzetten en mishandelen, opzoek naar die ene dader? Mensenrechten schenden om de gruwelijke moord te wraken? Militairen wegen laten blokkeren om toegang tot ziekenhuizen te bemoeilijken? Lijkt me niet.

De Israëlische regering stond in eerste instantie meteen klaar om zonder bewijsmateriaal een geheel onschuldig volk te beboeten voor de daad van één persoon. De regering staat nu in haar hemd en houdt daarom haar kaken stijf op elkaar. En onze Wilders? Die doet wat we van hem verwachten, Israël volgen en nergens op reageren.

Geef een reactie

Laatste reacties (76)