3.353
87

Tweede Kamerlid 50Plus

Corrie van Brenk. Ván 50PLUS, vóór iedereen. Vakbondsvrouw in hart en nieren. ‘Waar ik ook kom met de vakbond: overal zijn 50plussers die snappen dat als je iets wil veranderen in dit land, je daar sámen voor moet opkomen. En echt niet alleen voor henzelf; net zo goed voor hun collega’s, kinderen en kleinkinderen. Ik hoop dat zij een inspiratie kunnen zijn voor al die anderen die óók vinden dat het beter kan.’ Corrie van Brenk werkte zich op van administratief medewerker in de thuiszorg tot voorzitter van de grootste FNV-vakbond voor ambtenaren en zorgmedewerkers. Ook was ze cao-onderhandelaar en zat ze in het bestuur van pensioenfonds Zorg en Welzijn.

Willen we naar het Malieveld…

Onderhandelen helpt, maar actievoeren ook... wie doet mee en bedenkt een nieuw idee voor actie om de zorg te redden?

Het kabinet houdt rekening met de Tweede Kamer. Het kabinet houdt rekening met de Eerste Kamer. Maar houdt het kabinet ook rekening met de mensen in het land? Als je het mij vraagt: te weinig. Hoe gaan we dat veranderen? Er zit maar een ding op: actie. En daar hebben we elkaar voor nodig. (Als je niet de hele tekst leest, lees dan in ieder geval de laatste twee alinea’s!)

Dinsdagmiddag 16 december. De Eerste Kamer verwijst de omstreden zorgwet van Schippers naar de prullenmand. De senatoren nemen de enorme kritiek op de groeiende macht van de verzekeraars ter harte. Maar wat heeft de Eerste Kamerleden ervan overtuigd dat deze wet een brug te ver was? Waren het de kritische krantenartikelen over de tweedeling in de zorg? Waren het de twitteraars? De lobbyisten? Waren het de argumenten van 70 (!) maatschappelijke organisaties, waaronder de vakbond, die kort voor de wetsbehandeling een petitie overhandigden aan de Eerste Kamer?

Wat de overtuigende stem was zullen we nooit weten. Maar één ding is duidelijk: als de kritiek niet was geuit, dan was de wet gewoon aangenomen. Dan zaten we nu opgescheept met een zorgstelsel waarbij de ‘vazallen van het grootkapitaal’ (citaat Youp van ’t Hek) zoals D66’er Van Boxtel, hun vingers nóg meer aflikken en waar mensen die maar nauwelijks hun verzekeringspremie kunnen betalen, de dupe van zijn. 16 december was dus een gouden dag voor de democratie.

Maar vergis je niet. Want je zou denken dat Schippers en consorten na de 16e hun hoofden wel even uit een raampje van het Binnenhof zouden steken om te horen wat het land vindt van de zorgwet. Maar nee. Met man en macht bedenkt het Kabinet-Rutte trucs om de zorgwet alsnog door het parlement te loodsen. Oh ja, en dan halen de politici het ook nog in hun hoofd om de wet om teveel-verdieners in de zorg ietsje minder te laten verdienen, voor komend jaar juist níet in te voeren. Triest.

Conclusie: wij met zijn allen moeten voor onszelf blijven opkomen. U en ik, samen met onze collega’s, onze vrienden en onze familie. Hoe harder wij van ons laten horen, hoe meer wij onze krachten bundelen, hoe sterker we staan.

Lezers van Joop.nl: hoe gaan we deze wet tegenhouden? Twittervrienden, Facebookvrienden: hoe gaan we ervoor zorgen dat er keuzes gemaakt worden die wél goed zijn voor de zorg? Met tweets?

Prima! Naar het Malieveld? Ook goed! Met een petitie? Ik doe mee! Vergeet niet dat de acties van zorgmedewerkers de afgelopen jaren echt al veel hebben opgeleverd: een betere cao, behoud van zorgbanen die als gevolg van het kabinetsplan geschrapt zouden worden. Actie voeren helpt. En natuurlijk: onderhandelen ook. Want uiteindelijk maken we in Nederland alle afspraken aan de onderhandelingstafel.

De vakbond laat van zich horen. En dat blijven we doen. Red de zorg! Doe je mee met onze actie – heb je goede ideeën hoe we samen nóg sterker staan – meld dat dan op Twitter met hashtag #zorgactie.

Geef een reactie

Laatste reacties (87)