3.260
37

TV-presentator

Paul Witteman startte zijn journalistieke carrière bij het dagblad De Tijd. Daarna werkte hij achtereenvolgens bij De Nieuwe Haarlemsche Courant, De Tijd en Elseviers Magazine. Op 1 maart 1975 stapte hij over naar de VARA-radio, waar hij onder meer meewerkte aan 'In de Rode Haan', 'De Stand van Zaken' en ‘Dingen van de Dag’. In 1986 werd hij presentator/eindredacteur van de actualiteitenrubriek 'Achter het Nieuws'. Daarna presenteerde hij een keur aan programma’s, zoals 'De Kloof', ‘NOVA’, 'Met Witteman', 'Alle mensen zijn ongelijk', 'De Ronde van Witteman', 'Buitenhof', 'Opgenomen in Oegstgeest', 'Het Lagerhuis', 'Barend & Witteman' en ‘Nieuwslicht’. Momenteel is Paul Witteman te zien in ‘Pauw & Witteman’. Voor zijn werk ontving hij twee maal een Academy Award, de Zilveren Reiss Microfoon en de Nipkowschijf. Paul schrijft over klassieke muziek en heeft een wekelijkse column in de VARAgids.

Wouter en Jan Peter

Omdat ik een liefhebber ben van het politieke bedrijf en het voor een tv presentator een feest is om een spannend verkiezingsdebat te leiden, verwacht ik dezer dagen elke avond glunderend aan het werk te gaan.

Als de kemphanen aan de tafel van Pauw en Witteman plaats nemen, kort voor de uitzending nog stevig geadviseerd door hun voorlichter, ontstaat er een aangename nerveuze sfeer die de verwachting wekt dat er elk moment iets kan gebeuren. Zo moet televisie zijn.

Ik weet nog niet hoe vaak Balkenende en Bos de degens zullen kruisen, maar het spreekt voor zich dat het deze duels zullen zijn waar de meeste aandacht naar uit gaat. Ook die van mij. Toch zit er een onaangenaam element in dat treffen.

Bos en Balkenende hebben de afgelopen drie jaar verzuimd echt te investeren in hun persoonlijke relatie en hoe triviaal dat ook lijkt, voor een groot deel ligt daar de oorzaak van de val van het kabinet. Bij de start van het kabinet hebben ze afgesproken elkaar wat vaker in de privesfeer te spreken maar bij mijn weten is dat er niet of nauwelijks van gekomen. Geen zin in, of de zin er niet van ingezien. Diep wantrouwen was het gevolg dat als een gevaarlijk gezwel de coalitie bedreigde en zijn oorsprong vond in de krakkemikkige relatie tussen de twee leidsmannen. Natuurlijk waren er ook de politieke verschillen. Zeker, er waren ook de stokers in beide kampen maar die hadden geen vat kunnen krijgen op de samenwerking als Jan Peter en Wouter elkaar wat aardiger hadden gevonden.

Er zijn al heel wat psychologische analyses van de koude grond verschenen over de reden van hun wederzijdse afstandelijkheid, iets over een christelijke achtergrond, iets over rechtlijnigheid, iets over onzekerheid, het zal allemaal wel een beetje waar zijn. Maar laakbaar is dat politici die het land door een crisis moeten leiden niet de moeite hebben genomen om, als betrof het een therapie, week na week, maand na maand dat wantrouwen onder handen te nemen tot er een werkbare situatie ontstond die minstens vier jaar zou kunnen duren. Naast het overbruggen van politieke meningsverschillen zal de komende maanden het bouwen aan goede persoonlijke verhoudingen beslissend zijn voor het tot stand komen van een kabinet. Mocht dat niet lukken dan moeten de kemphanen misschien worden vervangen door mensen die elkaar beter liggen. In het landsbelang.

Geef een reactie

Laatste reacties (37)