6.120
158

oud-ambassadeur

Na mijn studie, theoretische economie en sociologie, aan de Nederlandsche Economische Hogeschool, nu Erasmus Universiteit, was ik voor UNESCO verbonden aan een onderzoeksinstituut in Rio de Janeiro, Brazilië [1967-1070]. Daarna werkte ik tot mijn pensionering in tal van functies voor het Ministerie van Buitenlandse Zaken [1970-2003].
Als plaatsvervangend bewindvoerder in de Aziatische Ontwikkelingsbank, Manilla, Filippijnen, vertegenwoordigde ik de Scandinavische landen, Finland, Canada en Nederland [1975-1977]. Aansluitend was ik adviseur van de Nederlandse bewindvoerder in de Wereldbank, Washington DC [1977-1980]. Teruggeroepen naar het ministerie kreeg ik de leiding van de Directie Financieel-Economische Zaken van het ministerie en ontwikkelingssamenwerking [1980-1987], met een gelijktijdige functie van Chef van de Interne Accountantsdienst [1985-1986].
Daarna was ik ambassadeur in Jemen, Tanzania, Comoren, Mauritius, Madagaskar en Saudi Arabië [1987-2000]. Ik sloot mijn ambtelijke carrière af als adviseur buitenlandse aangelegenheden van de minister-president van de Nederlandse Antillen [2000-2003].
Na mijn pensionering [maart 2003] houd ik mij bezig met het bevorderen van een rechtvaardige en duurzame vrede op basis van het internationaal recht tussen Israël en Palestina. Ik was bestuurslid van de stichting Stop de Bezetting [2007-2010] en manager van het Burgerinitiatief Sloop de Muur, dat medio 2012 leidde tot een geruchtmakend debat in de Tweede Kamer.
Johannes Jacobus (Jan) Wijenberg, geboren in Rotterdam, 02-03-1938, getrouwd, vier kinderen en zeven kleinkinderen.

Zionistisch hoongelach

De westerse wereld, niet in de laatste plaats Nederland, neemt Israël consequent in bescherming

Uit pure frustratie met de voortdurende Israëlische misdaden en met het eindeloos gedogen door de westerse wereld, is de BDS beweging (Boycot, Desinvestment en Sancties) ontstaan. Wereldwijd zijn de burgers het zat deze misstanden werkeloos te moeten aanzien. Omdat de politieke leiders het laten afweten, is BDS het burgerlijk instrument dat aan invloed en effect windt.

Het politiek-zionistische bewind in Israël neemt zo’n honderd jaar om de nationale ideologie, Eretz- of Groot-, te realiseren. Het  omvat Israël, Oost-Jeruzalem, de Westoever en Gaza, van vreemde smetten vrij. In de woorden van Theordor Herzl is het doel: der Judenstaat.

Het project maakt goede vorderingen. Veel Palestijnen zijn al verdreven of vermoord. In een continue proces worden de nog aanwezige Palestijnen en de bedoeïenen van hun huizen en land verdreven, hun bezittingen geroofd, hun onderwijs en gezondheidszorg belemmerd en – in het geval van Gaza – vernietigd en hun rechten, voor zover zij die al hadden, afgenomen. Duizenden opposanten worden gevangen gehouden, gemarteld en in show-processen tot vaak langdurige gevangenisstraffen veroordeeld. Ook kinderen zijn het slachtoffer van dit niets ontziend bewind. Palestijnen en bedoeïenen zijn hun leven nooit zeker. Zij kunnen straffeloos door het leger, de kolonisten en wie dan ook worden vermoord.

Natuurlijk wil het zionistische regime van geen vrede weten en premier Netanyahu is daar al even duidelijk over. Tijdens zijn recente bezoek aan Israël benadrukte minister Koenders van Buitenlandse Zaken aan Netanyahu de noodzaak om weer vredesonderhandelingen te beginnen.
Vergeefse moeite en een blijk van ernstige bedrijfsblindheid.
De westerse wereld, niet in de laatste plaats Nederland, neemt Israël consequent in bescherming en staat toe dat de samenlevingen van de Palestijnen en de bedoeïenen stelselmatig worden vernietigd. Minister Koenders meent dat het etiketteren van exportproducten uit de illegale nederzettingen, het onthouden van enige subsidies aan academische instituten in de bezette gebieden en twee vrachtwagenscanners de vrede en de twee staten oplossing naderbij brengen.
Het zionistisch hoongelach dringt kennelijk niet tot hem door.
Israël is een erkend lid van de Verenigde Naties; Groot-Israël is illegaal. Koenders taak als minister is ophouden met nutteloos praten en onderhandelen. Aan Israël moet het internationaal recht worden opgelegd: de onmiddellijke, vreedzame terugtrekking achter de Bestandslijn van 1967, het afbreken van de muur op Palestijns gebied, het verbieden van het onderhouden van economische relaties met de bezette gebieden, het bestrijden in internationale overlegfora van Israëlische buitenlandse agressie zonder autorisatie van de VN-Veiligheidsraad.
De BZ-nieuwsbrief van 14 juli 2015: Koenders en Netanyahu bespraken ook de Israëlische zorgen over de boycotbeweging tegen Israël. De minister benadrukte dat Nederland tegenstander is van een boycot.
Minister Koenders, u bent nalatig in het uitoefenen van uw eigen taak. Pas allereerst het internationaal recht op Israël toe, zoals de Grondwet en uw ambtseed u voorschrijven. BDS is een uiting van vrije meningsuiting, ook gegarandeerd in de Grondwet. Burgers verzetten zich op die manier tegen door politici wereldwijd gefrustreerde rechtvaardigheidsgevoelens en dragen er zo aan bij om Israël tot beschaafd gedrag dwingen.
En, op z’n minst, bemoei u niet met BDS, een zaak die u niets aangaat.

Geef een reactie

Laatste reacties (158)