Gevonden voor

  • Leven

Famke Louise, wat heb ik van je geleerd

Jij, die snapt dat het scheef is dat mannelijke rappers een beetje rond kunnen lopen op een podium en van vrouwen iets anders wordt verwacht

Lieve Famke Louise, Ik ben zo blij dat je er bent. De eerste keer dat ik je zag was toen ‘Op Me Monniewerd gelanceerd. Ik zag een jonge vrouw die mannelijke rappers imiteerde. Een beeld gecreëerd vanuit een mannelijke blik. In paniek dacht ik, we gaan de verkeerde kant op, dit is niet feministisch! Toen […]

SpongeBob

Het bleef niet bij één spons. Thuis volgde een boekje. Daarna een spel, een servies, een koffer, een rugzak, een pyjama, een bakblik, een radio

Job – veertien – is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt. ‘Au, mijn neus.’ Dat zei de allereerste SpongeBob die Job ooit kreeg als je de knuffel in zijn neus kneep. SpongeBob riep het zo hard, dat alle baby’s op de afdeling geschrokken onze kant op keken. Jobs liefde voor SpongeBob werd geboren in […]

Wij zijn van de wereld, maar de wereld is niet van ons

Om echt wat aan klimaatverandering te doen moeten we naar een nieuw paradigma. Daarvoor kunnen we leren van indianen

Niemand kan er meer omheen. Afgelopen zomer konden we het zelf voelen – het was nog nooit zo warm en droog geweest. Vorige maand kwam daar het IPCC-rapport bij en deze week het UNEP-rapport overheen. De CO2-uitstoot stijgt en de aarde warmt sneller op dan we al dachten. Daar proberen we iets aan te doen. […]

Mijn laatste strijd?

Een kop koffie drinken met de neurologen die me onjuist behandelden is niet zomaar mogelijk

Inmiddels ben ik gelukkig bijna beter na negen maanden cerebellaire ataxie. Maar ik ben er nog niet klaar mee. Het boek dat ik over mijn ziekteperiode schreef werd geen bestseller, maar dat hoeft ook niet: de opbrengst is voor het prachtige project van mijn vriend Sander de Kramer (‘Chief Ouwe Dibbes’) in Sierra Leone. En […]

Zesenvijftig jaar oud en nooit meer zonder luier

Er is niets dat de nagalm van het woord kanker nog uit je leven kan halen en dat valt niet onder de definitie van een betere kwaliteit van leven

Regelmatig zeggen mannen tegen me ‘Ik heb dat zoals jij’ alsof ze aan het woord prostaatkanker hun mond kunnen branden. Misschien koos de man die ik helemaal niet kende en me deze week bij een lezing aansprak de woorden van nature zorgvuldig. Het kan ook zijn dat dat ene woord zijn kijk op de taal […]

De klant was ooit koning

We kunnen nu zo langzamerhand die uitdrukking op een tegeltje zetten en in het museum hangen, als herinnering aan lang vervlogen tijden

De klant was ooit koning. Mijn moeder vertelt er wel eens over. Haar klacht over een fluitketel leverde in de jaren ’80 twee nieuwe fluitketels op EN twee fruitmanden EN twee lange excuusbrieven. Twee van alles, omdat zowel de winkelier als de fabrikant door het stof gingen en haar wilden laten weten dat ze ertoe […]

Wat mag het zijn?

De ziekte woedde niet enkel in haar hersenen, maar ook in het contact met mensen om ons heen

‘En u?’ Afwachtend schoot de blik van de serveerster naar haar blaadje. Pen paraat, een tikje ongeduldig, ze moest door. Nieuwsgierig keek mijn moeder op. In alle rust, een tikje verwonderd, wat was dit? De stilte. Misschien maar een seconde. ‘Mevrouw? Wat mag het zijn?’ De pijn. Van het ‘normale’ moment dat als een zeepbel […]

Mijn zieke muziekhoofd

De tekst ken ik niet en dus blijft die verdomde trein in mijn kop doordenderen terwijl ik machteloos tatata en lalala invul

Je staat ‘s avonds je tanden te poetsen voordat je gaat slapen als je oog valt op een verpakking flosdraad. Gewaxte flosdraad. In het Frans: ciré. Niks aan de hand? Voor de meeste mensen niet. Bij mij begint er meteen een Eurovisie-orkest in mijn hoofd te tetteren, waarbij na enige seconden de ietwat onvaste stem […]

Volgende pagina »