In het weekend waarin de Europese Unie haar 60-jarig bestaan viert analyseert Amerikaanse journalist James Kirchick in zijn boek “Het einde van Europa” op verrassende wijze waarom het continent zo gevangen lijkt in de geschiedenis. ‘Dictators, demagogen en de duistere tijden die komen.’

Volgens Kirchick hebben we een crisis van waarden.

Dat zie je als je kijkt naar Rusland, Oekraïne en hun strijd tegen Russen die hun wil willen opleggen. In Hongarije zijn ze de geschiedenis aan het herschrijven. We leunen al 75 jaar op bepaalde waarden en die worden bedreigd, daar reageren we niet adequaat op. Dat is niet alleen in Europa maar ook in mijn eigen land hebben we dezelfde problemen.

Rusland is een revisionistische macht en wil de vrije wereldorde, verdragen, normen en regels opschorten. VS en Europa hebben sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog die idealen hoog gehouden. Rusland wil de Navo en EU vernietigen. Het is een geweldloze oorlog. Ze proberen regeringen om te gooien. In Oekraïne is er wel een gewelddadige strijd gaande. Ze plegen een coup in Monte Negro door middel van hacks, leaks en corruptie. Zij willen een Europese politiek vol met kleine Trumps die niet staan voor waarden en principes maar enkel transactionele relaties. 

De journalist ging naar acht of negen landen in Europa om zijn onderzoek te doen. Een daarvan was Duitsland.

Duitsland heeft iedereen in het land – anders dan de VS – een goede geschiedenisles gegeven. Maar de geschiedenis houdt ze wel tegen. De propaganda die Rusland over Oekraïne verspreidt over facisme is een leugen. Duitsland is daar gevoelig voor. Maar ze kunnen politiek en militair een grote en eigenlijk de belangrijkste diplomatieke kracht worden die dealt met Rusland. Vooral nu VS een president heeft die Rusland als een vriend ziet.

Dit is de eerste Amerikaanse president die niet alleen apathisch is naar Europa maar zelfs vijandig. Amerika heeft – niet zoals Europa – nooit met een demagoog als leider hoeven dealen. Ik denk dat we dit daarom niet aan zagen komen. Merkel is de enige die nu het Westen samen kan brengen. Voorzitter van het Europees parlement Martin Schulz ziet er als een prima kerel uit maar is niet bewapend hiervoor. Zij wel. 

Ook stelt Kirchick dat immigratie en globalisering in Europa grote probleem zijn. Het is makkelijker om Amerikaan te worden dan iemand uit Syrië om Nederlands te worden. De obsessie met nationale identiteit maar ook de problemen met het opnemen van vluchtelingen blijft een van de moeilijkste onderwerpen.

De EU is een van de grootste vredesprojecten in de wereldgeschiedenis. Landen die elkaar eerst afmaakten werken nu samen. Mensen zijn sceptisch en kritisch maar nog wel pro-EU. Dat zie je in Griekenland ook bijvoorbeeld. En ondanks de populisten denk ik dat mensen in het breder concept van integratie geloven. Ze geloven in samenwerking op een internationaal niveau. 

Ook In Buitenhof de man die sinds een jaar aan het hoofd van de Nationale Politie staat: Erik Akerboom. De man die de reorganisatie van de politie in goede banen moet gaan leiden nadat zijn voorganger Gerard Bouman de organisatie in chaos heeft achtergelaten.

Volgens Akerboom heeft de politie vernieuwing nodig zoals cyber specialisten, forensische specialisten, hoger opgeleiden en personeel met een diverse achtergrond. Daarvoor moet er volgens hem een cultuursverandering plaatsvinden bij de politie.

De politie heeft een sterke cultuur. Je moet op elkaar kunnen rekenen, elkaar helpen en ondersteunen is daarbij cruciaal. De keerzijde van zo’n sterke cultuur is ook dat het vaak een gesloten cultuur is. In die cultuur hebben mensen die anders zijn het moeilijk. Mensen met een migrantenafkomst worden vaak geconfronteerd met grappen en nieuws waarin ze worden betrokken bij terrorisme of bedreigingen.

Het lijken grappen maar zijn hele vervelende incidenten waardoor deze groep zich minder thuis voelt en die hebben we nodig vooral in grote steden. Het is onafwendbaar dat we deze mensen met een migratie achtergrond bij de politie halen.

We staan op 19 procent, ik wil naar 25 procent maar het belangrijkste is dat we die cultuur openbreken en mensen ook zichtbaar betrekken op alle plekken in de organisaties, ook in de top. We hebben talent nodig dat door de hele organisatie stroomt en uiteindelijk ook de top bereikt. Mijn opvolger wordt geen witte man als het even kan.

Verder: de oude politici bakkeleien er nog over, maar de jongeren zijn er allang uit: duurzaamheid moet prioriteit nummer één zijn tijdens deze formatie. Minder CO2-uitstoot, méér investeren in duurzame energie. Maar wat zijn ze bereid daarvoor in te leveren? In Buitenhof de voorzitters van de jongerenorganisaties: Noortje Blokhuis (DWARS), Rutger de Ridder (JOVD) en Ard Warnink (CDJA)​.

Link naar uitzending volgt.

Geef een reactie

Laatste reacties (68)