Dinsdagavond schoof sociologe en schrijfster Corina Duijndam aan bij Eva Jinek om te praten over haar nieuwe boek, De gekleurde werkelijkheid. In het boek beschrijft ze haar ervaringen met jongeren in zowel de Parijse banlieues als in het Amsterdamse Osdorp, waar ze jarenlang woonde. Duijndam beschrijft hoe het voor jongeren van allochtone afkomst is om op te groeien in Nederland.

Volgens Duijndam is er in Nederland sprake van ‘verschillende werkelijkheden’. Groeperingen leven langs elkaar heen en er is weinig kennis over “de ander”. Dat geldt volgens Duijndam zowel voor de autochtone als allochtone bevolkingsgroepen. De vooroordelen die alle groepen over de ander hebben, zorgen er volgens Duijndam voor dat er in Nederland in grote mate sprake is van segregatie. De beelden van elkaar worden voornamelijk gevormd door de verhalen en niet door eigen ervaringen. Dat we in Nederland zo sterk in hokjes denken, is volgens Duijndam te wijten aan het feit dat men ook voortdurend in die hokjes beweegt.

Het voortdurend indelen van de bevolking in allochtonen en autochtonen is volgens Duijndam mede debet aan de toenemende segregatie. Datzelfde beweerde criminoloog Frank Bovenkerk al eerder. Volgens hem is het benadrukken van etniciteit bij allochtone daders een nationale obsessie. In wetenschappelijke kringen staat deze Pavlov-reactie zelfs bekend staat als de ‘Dutch disease’.

Duijndam:

Het doet niet meer waar het ooit allemaal voor bedoeld was. We zijn het als een verklarende factor gaan gebruiken en we zijn de werkelijkheid gaan zien door een etnische bril. Ik denk dat dat op dit moment een hele beperkende werking heeft en ook contra-productief. Ik denk dat mensen daardoor alleen maar meer met de rug naar de maatschappij gaan staan en naar elkaar.

Eva Jinek sluit het gesprek af met de conclusie: ‘We gaan het woord allochtoon denk ik afschaffen’.

Geef een reactie

Laatste reacties (71)