Dinsdagavond zond Nieuwsuur een reportage uit over een proefproces dat het Clara Wichmann Instituut wil starten (te zien vanaf minuut 23:17) om het moslima’s makkelijker te maken van hun man te scheiden. Moslimmannen in Nederland weigeren namelijk regelmatig mee te werken aan een islamitische echtscheiding, wat het voor vrouwen daardoor moeilijk maakt te scheiden.

Maar nog voordat de reportage begon kreeg Nieuwsuur op Twitter flink kritiek van een van de geïnterviewden. Shirin Musa van de organisatie Femmes For Freedom en opiniemaker bij Joop. nieuwsuur_fotoFemmes For Freedom voert al jaren proefprocessen voor de rechten van vrouwen. Toen Musa het artikel zag dat Nieuwsuur bij de reportage had geschreven, was ze verbijsterd over de beeldkeuze die het programma had gemaakt. Boven het artikel stond een vrouw in boerka voor het Paleis van Justitie, waarop Musa geërgerd twitterde:

Niemand die zich bij @femmes4freedom heeft gemeld draagt een boerka.

Musa wees het programma op een aantal fouten die in het artikel stonden en uitte kritiek op het Clara Wichmann instituut:

We hebben de saviors van Clara Wichman niet nodig. Prima dat ze het nu doen: hoe meer saviors hoe beter.
Maar dat Nieuwsuur ons wegzet als alleen een club van slachtoffers vind ik niet terecht.

Musa vindt het goed dat Clara Wichmann zich inzet voor moslimvrouwen die willen scheiden maar benadrukt dat er al meer zaken zijn gevoerd door vrouwen en Femmes For Freedom waarbij ook religieuze huwelijken konden worden ontbonden. Op Facebook schrijft Musa:

Femmes For Freedom betaalt al vanaf haar oprichting de rechtszaken en proefprocessen van vrouwen die in huwelijkse gevangenschap verkeren. Maar ook twee andere proefprocessen (…). We zijn goed in ons werk omdat we voor alle individuele vrouwen vechten: alleen zo zien we wat er misgaat en wat er beter kan. (…)”
shirin_facebook

Na de kritiek van Musa wijzigde Nieuwsuur direct de foto bij het artikel.

De reportage
De Nieuwsuur reportage liet zien hoe moeilijk moslima’s het in Nederland hebben als ze uit een islamitisch huwelijk willen stappen. Als een moslimman weigert aan de scheiding mee te werken, kan hij hier niet toe gedwongen worden, zo oordeelde vorige maand een Rotterdamse rechter. De rechter verwees een vrouw die wilde scheiden naar een Engelse Shariarechtbank omdat het een religieus gesloten huwelijk was, waardoor er volgens de rechter geen sprake was van een huwelijk volgens de Nederlandse wet.

Volgens mensenrechtenadvocaat Channa Samkalden heeft de civiele rechter echter wél een taak als blijkt dat de burgerlijke rechten van de vrouw worden aangetast.

Nederlandse vrouwen naar de shariarechtbank verwijzen is een slecht idee. De shariarechtbank in Engeland behandelt vrouwen als tweederangsburgers, aldus jurist Machteld Zee, die voor haar promotieonderzoek bij uitspraken van een aantal shariarechtbanken aanwezig was. Engeland tolereert deze rechtbanken onder het mom van ‘mediation’, vertelt Zee aan Nieuwsuur. Maar:

De sharia is gebaseerd op het onderdrukken van vrouwen. Als je hieraan toegeeft, hou je het afhankelijkheidssysteem in stand.”

Shirin Musa kreeg zelf te maken met een ingewikkelde scheiding van haar man die niet mee wilde werken. Aan Nieuwsuur vertelt ze:

Iedereen weigerde mij te helpen, omdat de medewerking van de man vereist is. De andere optie was om hem een bedrag te geven, dan moet je hem compenseren en hij moet ermee instemmen. Maar ik ga mezelf toch niet vrijkopen met instemming van de man. Ik ben geen slaaf.

Via een kort geding bij de Nederlandse rechter kreeg Musa zelf het uiteindelijk toch voor elkaar haar religieuze huwelijk te ontbinden.

Woensdag houdt de Tweede Kamer een ronde tafel gesprek over huwelijkse dwang.

Geef een reactie

Laatste reacties (59)